Kwantum-kosmologische fictie

Ingezonden door LVB op 2010-03-04 20:48

Na het uitgeput raken van de traditionele energiebronnen was de onttrekking van energie uit zwarte gaten volgens het Penrose-proces de laatste levensader geworden. Voor dat doel waren enkele van de bestaande zwarte gaten kunstmatig verzwaard met behulp van een proces dat de nogal eufemistische benaming 'horizonverbreding' had gekregen. Aanvankelijk werden daarmee gelijk ook maar wat ongewenste beschavingen uitgeroeid, maar die praktijk werd al spoedig uitgebannen. Zoals altijd was het van alle beschavingen in het heelal weer eens de mensheid die uitblonk in destructieve kracht. Ze had bovendien het geluk gehad al vroeg een succesvolle theoretische beschrijving van de ruimtetijd te hebben gevonden, in de vorm van de algemene relativiteitstheorie. (...)

Tijdens het tijdperk van de mens - tijdens de cyclus van het heelal voordat ze de naam Quman aannam - vestigden de levensvormen die in hun bewustzijn Quman door het wat al te klassieke heelal heen hielpen, zich op een zeker moment op de planeet aarde. Daar leefde een parasiet, de kleine leverbot, die zowel mieren als koeien tot zijn gastheer rekende. Om van een mier in een koe te komen, migreerde de parasiet naar het mierenbrein en beïnvloedde dat zodanig, dat deze gastheer zich bovenaan in een grashalm vastbeet. Daarmee werd de verhuizing naar de volgende gastheer gegarandeerd.

Quman had een veilig onderkomen gevonden in de hersenen van de mens, waar ze de klassieke schraalheid uitzat. Ze kon niet meer doen dan afwachten. Maar ondertussen bereidde ze zich als de kleine leverbot geduldig voor op de overgang naar een nieuwe gastheer - een nieuwe cyclus van het gekwantiseerd opgefriste heelal. Verspreid over ontelbare individuen duurde het wachten frustrerend lang, maar de verandering kwam. Net als de parasiet van de mier, verleidde ze haar gastheer tot schijnbaar weerzinwekkend gedrag. Ze maakte de mens zo inhalig, dat hij tegen beter weten in zijn eigen levensruimte op de aarde verwoestte - dat alles met het doel hem de ruimte in te drijven. Toen de aarde stierf, had de mens net de sprong gemaakt naar andere planeten en manen. In plaats van te leren van zijn eerdere fouten - wat hij nooit deed - beet de mens zich opnieuw vast aan het uiterste puntje van een grasspriet: weer verwoestte hij zijn nu uiterst sobere levensruimte en moest hij andere planetenstelsels en uiteindelijk de hele Melkweg koloniseren. Daar leerde de mens, bij gebrek aan andere energie, zwarte gaten exploiteren en manipuleren. Zo kwam hij op het idee het heelal zelf te beïnvloeden, en stortte het in de collaps. En zo kreeg de aangesterkte Quman het verse kwantumbad waar ze naar verlangde.

Martin Bojowald in een mini-fictieroman ("illustreert slechts welke speculaties door de mathematisering van de moderne natuurkunde worden uitgesloten") binnen het non-fictieboek "Voor de oerknal", Uitg. Veen Magazines, 2009

Reacties

#93945

Cogito

vrijdag, 5 maart, 2010 - 08:28

 

Energofobie. Het vuurdier dat met vuur heeft leren omgaan is tevens nog steeds bang erdoor te vergaan.

#93952

HugoM

vrijdag, 5 maart, 2010 - 17:11

 

"Toen de aarde stierf, had de mens net de sprong gemaakt naar andere planeten en manen. In plaats van te leren van zijn eerdere fouten - wat hij nooit deed - beet de mens zich opnieuw vast aan het uiterste puntje van een grasspriet: weer verwoestte hij zijn nu uiterst sobere levensruimte en moest hij andere planetenstelsels en uiteindelijk de hele Melkweg koloniseren."

Tja, die global warming heeft al heel wat ravages aangericht in de breinen van schrijvelaars, of was het de wiet?

#94137

Neverbeendead Religion

dinsdag, 9 maart, 2010 - 23:55

 

Wetenschappers hebben nogal vaak een slag van hun wetenschappelijk determinisme.

Want volgens vele wetenschappers is een mens niets meer dan zijn hersenen. Het maakt volgens hen dan ook niet uit hoe hard je probeert om iets anders te zijn dan de berekenbare chemische en elektronische processen in het brein die bepalen wie je bent. Zij die het toch krampachtig proberen zijn er zich dan ook meestal niet van bewust dat ze ook in die momenten het product zijn van de chemische en elektronische processen in hun brein.

Zo kan men alles of iedereen verklaren en is de kous dan af behalve voor diegenen die de realiteit zien zoals die is.

De mens is in staat van de realiteit rondom hem op een logische manier te interpreteren om daar vervolgens op een logische manier op in te spelen net omdat al die chemische en elektronische processen in het brein de logische en wiskundig wetenschappelijke wetten van de fysica en de chemie volgen.

Het bewijs hiervoor komt uit het ongerijmde: Als beide processen in het brein niet volgens de wetenschappelijk vastgelegde formules van de fysica en de chemie verlopen maar telkens een toevallige onberekenbare onvoorspelbare uitkomst geven zal eenzelfde realiteit niet als eenzelfde realiteit ervaren worden en kan de mens de realiteit niet meer interpreteren zoals die is, laat staan er logisch op inspelen.

Aangezien een levend bewustzijn dan het enige had kunnen zijn dat zich buiten de invloed van de berekenbare fysische en chemische processen bevindt is alles in het universum tezamen vervat in een vastgelegd patroon dat berekenbaar of perfect voorspelbaar is.

Wat leert de theorie dan?
Dat als de mens er dan in slaagt toegang te vinden tot die bestaande totale reeks van getallen die 'het alles' weergeven in de samenhangende verloop diezelfde mens het scenario van zichzelf dan kan lezen aangaande zijn doabouts van de volgende dag zonder dat hij daar iets aan kan veranderen.
Maar je kan evengoed een toneelacteur vertellen dat hij de volgende dag tot in detail een opvoering zal geven die hij vandaag al eens kan zien op een computerscherm zonder dat hij daar een verschil aan zal kunnen toebrengen, of hij dat dan wil of niet wil.

M.a.w. zolang de wetenschapper gelooft dat hij niet in staat is van de bestaande matrix van het alles te zien en te berekenen ( alle momentele getallen van elke plaats in het universum en hun onderling wiskundig voorspelbare invloed op alle andere plaatsen zijnde van veel tot niets ) hoeft hij het bestaan daar ook niet van te erkennen en is de mens niets meer dan de fysische en chemische hersenen en kan ook een toneelacteur zijn krampachtige pogingen om boven een berekenbaar proces te staan nog steeds toeschrijven aan processen die uit dat bewijs via het ongerijmde vloeiden.
https://www.youtube.com/watc...

#94138

Neverbeendead Religion

woensdag, 10 maart, 2010 - 00:23

 

En zo is op planeet aarde de benadering van de mens in the matrix ( https://www.youtube.com/watc... ) voornamelijk iets wetenschappelijk dat om te beginnen als zeer saai kan omschreven worden terwijl de mensen er uren naar kunnen luisteren.
http://download.streampower...

#94139

Neverbeendead Religion

woensdag, 10 maart, 2010 - 00:42

 

Het besluit is dan die oude engelse uitdrukking god is in the details.
Want als men van zichzelf vindt dat men de realiteit op een logische manier interpreteert en men er logisch op inspeelt terwijl men weet dat dat buiten de wetenschap van de wiskundige getallen uit fysische en chemische formules valt, weet men van zichzelf dat men op de details let en dat zij die daar nooit aandacht hebben besteed voorbestemd zijn om daar op te letten zoals een persoon die niet op de kleine lettertjes van een contract had gelet.
Want met god in de details geven de professionals de voorbestemdheid graag toe want die is allesbehalve saai.
Wie de beta nederlandse vertaling eens checkt ( https://www.youtube.com/watc... )van the rooster ziet en passant het neverbeendead aspect.
https://www.youtube.com/watc...