Dalende euro

Ik dacht dat wij vooral naar eurolanden exporteerden, terwijl grondstoffen in dollars te koop zijn. Daarenboven lijkt het mij niet dat de euro minder waard wordt owv de sterkte van de dollar, maar owv fundamentele problemen in ons eurohuis - maar dit allemaal terzijde.

Ik vind het ironisch dat wetenschapper De Grauwe oproept tot "bidden". Het is natuurlijk spreekwoordelijk bedoeld, maar voor iemand die de laatste tijd zoveel raaskalt, past het wel :-)

1) Enkele aanvullingen bij De Grauwe.

- Besparingen zullen op zich de (binnenlandse) 'algemene vraag' afremmen, maar niet noodzakelijk "de economische groei". PDG zou toch moeten weten dat (inkomens-) "groei" niet afhankelijk is van conjunctureel vraag-management maar wel van productiviteitsverbetering, i.e. van lange-termijn structurele factoren (fysieke en menselijke investeringen, marktcompetitie, arbeidsmarktflexibiliteit, enz...).

- Is het waar dat er meer netto "besparingen" plaats grijpen? Dalen de overheidsuitgaven in reele termen? Onwaarschijnlijk! De overheid is geen "spaarder"; zij doet aan negatief sparen, i.e haar uitgaven zijn groter dan haar inkomsten. Is er een substitutie effect gaande: minder negatief overheidssparen gecompenseerd door minder positief privaat sparen?

- Het is betwistbaar dat een lagere wisselkoers "de groei" gaat bevorderen. Kortstondig gaat het wel de export kunnen verhogen, maar het gaat ook de invoer duurder maken en via indexatiemechanismen nominale kosten verhogen en inflatie aanwakkeren (wat export terug gaat belemmeren). Het netto resultaat kan gemakkelijk zijn: lager gemiddeld inkomen in koopkrachtpariteit uitgedrukt. In principe zijn 'scherpe' wisselkoerswijzingen uit den boze, en om dat te vermijden moet het overheidsgedrag 'credible' zijn, niet voor vakbondsmilitanten en onwereldse studentjes, maar wel voor 'harde' investeerders'.

2) Misschien is Pepperjack nog te jong om te kunnen weten dat "bidden" en "raaskallen" twee totaal verschillende concepten zijn. Het ene heeft te maken met tot WIE (de aangesprokene) men zich richt; het tweede heeft te maken met WAT (de inhoud) men zegt. Maar, dat besef zal wel komen met de jaren, naarmate de eigen 'contingentie' duidelijker zal worden... Het is belangrijk van het onderscheid te kunnen maken tussen WIE, WAT, en HOE, en die niet te verwarren. Wat er ook van weze, De Grauwe verwarde hier "bidden" met "hopen".

De Grauwe vergeet het J-curve effect. Als de euro in waarde daalt, dan wordt import duurder. Initieel verslechtert daardoor de betalingsbalans, neemt de inflatie toe en is het effect op de groei negatief. Een lagere euro versterkt op korte termijn dus de negatieve impuls die uitgaat van besparingen. Op lange termijn zal door de goedkopere export de betalingsbelans opniew verbeteren (volumeeffect). Maar op lange termijn zullen de besparingen óók een positief effect hebben op de economie. Kortom, een daling van de euro werkt pro-cyclisch, niet contra-cyclisch.

"besparingen" moeten gebeuren door de staat te verkleinen en de belastingen ongeveer gelijk te houden of te verminderen tot het niveau waarop overheidsinkomsten gemaximaliseerd kunnen worden (work4all). Het surplus dient rechtstreeks aangewend om schulden af te lossen. Tegelijkertijd moet er een totale kredietrem komen natuurlijk. Als die verkleining geleidelijk gebeurt (ideaal voor mij is 5% per jaar, een halvering in 10 jaar dus, kan de groei van de privésector dit makkelijk compenseren. Temeer omdat we staan voor een ideaal moment om de overheid in te krimpen door hoofdzakelijk natuurlijke afvloeiingen.

Mja, als je 0.95^14 bedoelt zal dat wel kloppen. Als je ieder jaar 5% van het oorspronkelijke cijfer aftrekt halveer je op 10 jaar natuurlijk. Maar 14 jaar is ook goed, alle kom :-)