Syrische troepen in Libanon

Ingezonden door LVB op 2005-02-25 20:56

De wereldverbeteraars in Europa mogen al het onheil in het Midden-Oosten aan de politiek, of aan het bestaan zelf, van Israël toeschrijven, de Arabische wereld weet, ondanks de officiële propaganda, wel beter. Het Midden-Oosten is geen simpel plaatje van het boze Israël tegen de brave Arabieren. Het is een ondoorgrondelijke wereld van raderwerken binnen raderwerken, van geheime laden die een netwerk van geheime allianties en inter-Arabische intriges verbergen.

Mia Doornaert in De Standaard van 25 februari 2005

Reacties

#5890

Eric Jans

donderdag, 3 maart, 2005 - 00:52

 

Ik herinner het me alsof het gisteren gebeurde: toen de syriërs de 'christelijke' generaal Aoen eindelijk op de knieën hadden en hem konden dwingen naar Parijs uit te wijken (tot begin jaren '90 had hij tegen hen gevochten en zich uiteindelijk verschanst in de Franse ambassade in Beirut) veranderde de naam van het officiële Libanese leger van de éne dag op de andere. Onder Aoen (en dus vóór de bezetting) had dat leger 'Armée Libanaise' geheten. Eén dag later - onder Syrische druk! - werd dat 'Armée Libanaise Arabe'.

Ik heb het die dag (en die weken erna) speciaal in de gaten gehouden. ALLE Vlaamse kranten hebben toen - zónder de minste randopmerking of zonder zelfs maar de minste kritische bemerking! - klakkeloos die benaming overgenomen en hadden het daarbij gewoon over 'het nationale leger'!

Stel je een zin voor als: "In 1941 hielp het Belgisch-Arische leger bij het vullen van zandzakken."

Zó moet dat voor de enkele Nederlandskundige gevluchte Libanezen zijn overgekomen.

Ik heb zo iemand gekend in Antwerpen. Die reageerde niet met: 'ze begrijpen het niet' maar met 'ons lot interesseert hier niemand'.

En terecht: wij westerlingen hebben vanwege onze mondialistische multiculturele doctrine 'het Zwitserland van het Midden-Oosten (bijnaam voor Libanon in de sixties!) overgeleverd aan een stel Islamitische fanatici en een democratie weggeworpen aan de dictator Assad van Syrië.

Men mag vandaag beweren wat men wil maar: zonder de harde politiek van Bush was deze democratische correctie niet waar geweest.

Onze pseudo-progressievelingen gaan nog opkijken van meneer Bush z'n verwezenlijkingen. Geef die Amerikaanse conservatieven nog een paar jaartjes en Israël wordt omringt door democratische buren!