Waarom werkgelegenheid en werkzekerheid elkaars vijand zijn

Tegelijkertijd zijn de Europese economieën zo streng gereguleerd dat het, behalve in Groot-Brittannië of Ierland, aartsmoeilijk is om er een bedrijf op te richten. Eén van de belangrijkste tests om na te gaan in hoeverre een land klaar is voor de platte wereld is: hoe vlot kan je er mensen ontslaan? Dat zeg ik niet omdat ik zo'n wreed man ben die iedereen van zijn baan wil afhelpen, alleen: hoe makkelijker het is werknemers te ontslaan, hoe sneller bedrijven werknemers zullen aannemen. Bedrijfsleiders nemen geen mensen in dienst als ze op voorhand weten dat ze er nooit meer van af zullen raken. Dat hebben landen als Frankrijk en Duitsland nog steeds niet begrepen. [...]

Kijk, iémand moet het museum van de wereld zijn, en het ziet ernaar uit dat Europa besloten heeft dat het die rol wil opeisen. Kijk, ik hou van museums; ik ga ontzettend graag naar het Louvre of naar de museums van Berlijn. Als dat jullie ambitie is, mij best. Ik denk alleen niet dat jullie op die manier in staat zullen zijn de hoge levensstandaard in stand te houden die jullie gewend zijn. [...]

Het zou onterecht zijn om te zeggen dat Europa alles fout doet. Europa doet zelfs heel wat dingen juist. Dat het probeert de gezondheidszorg en het sociale vangnet voor iedereen toegankelijk te houden, bewonder ik bijvoorbeeld te zeerste. De vraag is: kan het dat blijven betalen zonder economische hervormingen, zonder meer laissez-faire? Ik vrees van niet.

Thomas L. Friedman, geïnterviewd door Tom Vandyck in Humo van 20 december 2005