België, Rwanda en de genocide

De eerste dagen van de genocide [in Rwanda] leek het erop dat de Belgen bereid waren versterkingen te sturen. En toen: bingo! Minister van buitenlandse zaken Willy Claes veranderde op één of andere manier van mening, en plots konden we naar onze versterkingen fluiten. Erger nog: de Belgische para's die er al waren, werden teruggetrokken. De Amerikanen steunden de terugtrekking, en de Britten en de Fransen hielden hun mond. [...]

De Belgen voerden hun opdracht ondermaats uit, gebruikten veel te makkelijk geweld en verachtten Afrikanen openlijk. Ze gedroegen zich alsof ze in de Club Med waren. Ze raakten betrokken bij vechtpartijen. Ze weigerden in tenten te slapen en zochten slaapplaatsen over heel Kigali - een veiligheidsrisico. Bovendien kwamen ze recht uit Somalië, waar ze een heleboel mensen omvergeschoten hadden. Samen was het de perfecte cocktail om het slechtste in mensen naar buiten te brengen, en racisme was daarvan het eerste symptoom. [...]

Tijdens het [Arusha-]tribunaal heb ik gezegd dat [Théoneste] Bagasora de rol van Lucifer speelde: hij was de man die het plan uitvoerde op het terrein. Maar hij is niet degene die de genocide bedacht en gepland heeft. Dié mensen zijn uit Rwanda geëvacueerd door Frankrijk en leiden daar nu een luxueus leventje.



Generaal Roméo Dallaire, geïnterviewd door Tom Vandyk in Humo van 24 januari 2006