12 stemmen tegen het totalitarisme van het islamisme
Nadat we het fascisme, het nazisme en het stalinisme verslagen hebben, staat de wereld nu voor een nieuwe totalitaire globale dreiging: het islamisme.
Wij, schrijvers, journalisten, intellectuelen, roepen op tot verzet tegen religieus totalitarisme en voor de promotie van vrijheid, gelijke kansen en seculiere waarden voor iedereen.
De recente gebeurtenissen, die plaatsvonden na de publicatie van tekeningen van Mohammed in Europese kranten, hebben de noodzaak aangetoond van een strijd voor deze universele waarden. Deze strijd zal niet gewonnen worden met wapens, maar op het vlak van ideologieën. Het is geen botsing van beschavingen noch een oost-west-tegenstelling die we meemaken, maar een globale strijd die democraten en theocraten met elkaar confronteert.
Zoals alle totalitarismen, wordt islamisme gevoed door angsten en frustraties. De haatpredikers gokken op deze gevoelens om bataljons te vormen met de bedoeling een liberticide en ongelijke wereld op te leggen. Maar wij stellen klaar en duidelijk: niets, ook niet de wanhoop, rechtvaardigt de keuze voor obscurantisme, totalitarisme en haat. Islamisme is een reactionaire ideologie die gelijkheid, vrijheid en secularisme doodt waar het ook aanwezig is. Zijn succes kan enkel leiden tot een wereld van dominantie: dominantie van de man over de vrouw, van de islamist over alle anderen. Om dit tegen te gaan moeten we universele rechten verzekeren aan verdrukte of gediscrimineerde mensen.
Wij verwerpen "cultuurrelativisme", dat erin bestaat te aanvaarden dat mannen en vrouwen in de moslimcultuur geen gelijke rechten, vrijheid en seculiere waarden krijgen, uit naam van het respect voor culturen en tradities. Wij weigeren om onze kritische zin op te geven uit vrees beschuldigd te worden van "islamofobie", een ongelukkig concept dat kritiek op de islam als religie verwart met stigmatisering van zijn gelovigen.
Wij pleiten voor de universaliteit van vrijheid van meningsuiting, opdat een kritische zin mag bestaan op alle continenten, tegen alle misbruiken en alle dogma's.
Wij roepen democraten en vrije geesten van alle landen op, zodat onze eeuw er een kan worden van Verlichting, en niet van obscurantisme.
Ayaan Hirsi Ali, Chahla Chafiq, Caroline Fourest, Bernard-Henri Lévy, Irshad Manji, Mehdi Mozaffari, Maryam Namazie, Taslima Nasreen, Salman Rushdie, Antoine Sfeir, Philippe Val, Ibn Warraq
Jyllands Posten, 28 februari 2006



Reacties
Cogito
woensdag, 1 maart, 2006 - 17:36Niet slecht, maar:
Deze tekst staat bol van cultuurmarxistische nieuwspraak:
Ten eerste wordt het communisme gevrijwaard van dezelfde kritiek als fascisme en nazisme, door een inconsistente terminologie te gebruiken: Fascisme, Nazisme en Communisme horen bij elkaar zoals Mussolinisme, Hitlerisme en Stalinisme. Hier zit een !doelbewust! ontzien van het communisme achter.
Het in een adem noemen van "liberticide en ongelijke wereld" wil !ongetwijfeld! bewust en sluipsgewijs een gebrek aan vrijheid koppelen met ongelijkheid, en daarmee egalitarisme aan vrijheid. Dat getuigt van een Jacobijnse geest.
Gelijkheid, vrijheid en secularisme ( en gelijke kansen ) worden verder impliciet genoemd als het wezen van een "vrije" maatschappij, maar de sprekers identificeren zich daarmee juist met de erfgenamen van de Franse Revolutie, het soixanthuitardisme of cultureel Marxisme.
Als klassiek - liberaal herken ik direct dat deze tekst is geschreven door sociaal-democraten.
Eric Jans
donderdag, 2 maart, 2006 - 05:31Ik geloof dat de overdreven felle, georchestreerde reactie vanuit de islamitische landen er alles mee te maken heeft dat de islam op zijn retour is.
Ik kan het fout inschatten, maar één of ander Westers beginsel zegt me dat wie geweld nodig heeft om zijn standpunten te verdedigen, zeer zwakke argumenten heeft.
De islam legt zijn adepten op om niet in discussie te gaan met ongelovigen omdat deze de waarheid zouden verdraaien.
Zo'n uitgangspunt is opzichzelf al een leugen omdat het de 'mogelijke oprechte intentie' van een ongelovige (onwetende m.b.t. islam) bij voorbaat radicaal uitsluit. Is dat geen oneerlijk vertrekpunt?
Hoe kunnen we dan een democratie houden met mensen die niet in discussie mogen gaan over geloofspunten en het zo onmogelijk maken de scheiding tss moskee en staat te bespreken?
Is dat niet het meest onoverkomelijke punt?
Derhalve lijken me zovele tv-debatten met moslim-vertegenwoordigers een schijnvertoning. Je kent die uitgangspunten van die mensen niet: waarom discussiëren deze (soms dapperen?) met mensen waarmee ze eigenlijk vanuit hun geloofsovertuiging niet mógen discussiëren? Ik vraag het me af, telkens weer.
Maar... zalig de vredestichters, daar niet van, hé.
Eric Jans
donderdag, 2 maart, 2006 - 05:34In het geval van deze twaalf is het me duidelijk: zijn staan buiten de islam.
Eric Jans
donderdag, 2 maart, 2006 - 05:47Twaalf Apostelen?
Cogito
vrijdag, 3 maart, 2006 - 12:38Eric Jans: ik vrees dat dit zowat de zwaarste onderschatting van de vijand is die iemand mogelijkerwijs kan maken. Door zoiets te stellen vermijdt men van een vijand als dusdanig te moeten erkennen. Men wil geen vijanden, maar bestaande vijanden niet als dusdanig herkennen en erkennen is dwaas. Dat is de les die Europa zal moeten leren: afleren van de Amerikanen ervan te beschuldigen dat hun "systeem" een vijandbeeld nodig heeft, en erkennen dat Europa een vijand heeft.