Verenigde Staten van Europa: onrealistisch

Ingezonden door LVB op 2006-03-24 07:54

De filosoof [Jürgen Habermas] is een kamergeleerde. Misschien heeft hij daarom niet gehoord op welke onbeschaamd populistische, irrationele propaganda de Europese grondwet in de Franse en Nederlandse referendums gestrand is. Wie daarentegen zoals Verhofstadt in het politieke leven staat, moet beseffen dat praat over de Verenigde Staten van Europa totaal wereldvreemd is. Sinds het einde van de Koude Oorlog gaan de diepere tendensen in de Europese Unie in de richting van renationalisering van het beleid.

Frankrijk heeft in de plaats van zijn Maginotlijn een Danone-lijn opgetrokken, zei Chris Patten, voorzitter van de universiteit van Oxford, gewezen Europees Commissaris, deze week als boeiende spreker op de jaarlijkse André Leysen Lezing. Frankrijk schermt inderdaad met de vrije markt om grote stukken van de economie van andere landen, zoals België, in handen te krijgen. Maar in naam van de soevereiniteit richt het verdedigingswallen op rond zijn eigen strategische sectoren. [...]

Een van de meest pro-Europese Franse politici, de socialistische ex-minister Elisabeth Guigou, gewezen Europees adviseur van François Mitterrand, zei vorig jaar in Brussel dat ze niet gelooft in de Verenigde Staten van Europa. ,,De Unie zal nooit de naties uitvlakken waaruit ze bestaat. Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland of Polen kunnen, wegens hun geschiedenis en identiteit, niet vergeleken worden met bijvoorbeeld Ohio, Texas of Californië'', zei ze op een debat dat door Les Amis de l'Europe georganiseerd was. [...]

Een Belg heeft nog meer redenen om de oproepen voor de Verenigde Staten van Europa met een Europawijd verkozen president een lachertje te vinden als die van een Belgische premier komen - wie dat ook weze. Want dan moet toch eens uitgelegd worden waarom tien miljoen Belgen niet eens meer voor gemeenschappelijke partijen en politici kunnen stemmen, maar honderden miljoenen Europeanen dat wel zouden kunnen en moeten.

De Europese Unie heeft in de dip die ze doormaakt visie nodig, wat iets heel anders is dan voluntarisme. Ze heeft concrete inzet van de lidstaten nodig voor concrete successen die aan de burgers tonen dat de Unie wel degelijk werkt en nodig is.

Mia Doornaert in De Standaard van 24 maart 2006

Reacties

#18643

Govaert Jan

maandag, 27 maart, 2006 - 09:21

 

De Europese Grondwet

Rolf Dahrendorf de Duitse-Britse socioloog en lid van de Europese Commissie
wees al in 1990 er op dat mensen alleen maar bereid zullen zijn op te
gaan in een groter Europa, wanneer ze merken dat daarin ook iets
van hun eigenheid bewaard blijft. (einde citaat)

Veel van de landen die nu staan te springen om nog bij Europa te willen komen
beseffen niet altijd dat hun eigen identiteit kan verwateren.
En naarmate de identiteit van de reeds bestaande leden van
het Europa verder diminueert, wel in diezelfde mate
groeit de weerstand van deze volkeren t.o.v. de nieuwe landen
die nog bij dit Europa willen aansluiten.
(Zie bv. analoog de groeiende weerstand tegen de Islam hier in Europa)

In hun poging een universele grondwet te maken
die door dit universeel element abstract dreigt te worden
en die aanleiding gaf tot de negatie van het christelijk erfgoed
iets waarmee de Europese cultuur nog altijd doordrongen is,
bestaat de kans dat het op den duur
zal leiden tot het herschrijven van de hele geschiedenis.

Het gevaar is dan niet denkbeeldig van een bijna totale amnesie
en de onnozele gedachte dat er een wereld kan bestaan
zonder traditie en werkelijke herinneringen.

De nee-stemmen van Frankrijk en Nederland,
alhoewel niet uitgesproken, zijn onbewust
een aanvoelen van een dreigend verlies aan identiteit
waar het er hier in de kern feitelijk om gaat.

Godsdienst is nu eenmaal een van de oudste cultuurvormen die er bestaan.
Mensen hebben en zullen zich altijd verenigen op basis
van een gedeelde cultuur, godsdienst, taal en geschiedenis
en die de grondslagen vormen van hun identiteit.
Het is een utopie te denken dat men,
na de doorgedreven en bijna totale secularisatie
die Europa sedert de Franse Revolutie meemaakt,
een soort geslachtloze wereldburgers zal kunnen maken.
Indien men zulk een onzinnig streven verder zal
willen doorzetten zal dit op termijn alleen maar
leiden tot het uiteenvallen van de Europese unie
in afzonderlijke staten zoals het vroeger was
en zal het nationalisme hoedanook correcties moeten aanbrengen
met het latente gevaar daarbij dat het geïdeologiseerd wordt.