Federale staat kan Vlaamse vraag niet langer garanderen

De opmerkingen van Cornelis snijden hout. Er wordt inderdaad rekening gehouden met een versneld uiteenvallen van België. Dat het ooit uiteenvalt is mathematisch zeker.
Zijn argumentatie ivm de reden is echter maar half: niet alleen het manifeste duidelijke Belgisch falen, maar ook de sterkte van het VB - met sterke marketing! - en het waarschijnlijk einde van het cordon veroorzaken de versnelling in de breuk. Ook mbt het cordon-einde worden er trouwens in stilte scenario's opgezet.
De sympathieke looser van dienst is natuurlijk onze Prins, die onbedoeld de kers op de taart is van de versnelde defederalisering.

Er zijn ook maatschappelijke 'krachten' die een (versnelde) splitsing tegenwerken. Enerzijds het zeer weifelende ACW, dat ook een sterke vleugel heeft in het Franstalig landsgedeelte, en haar belangen daar (met inbegrip van de federale sociale zekerheid) in het oog houdt. Zij zitten hemeltergend ernstig geklemd tussen het dienen van de belangen van hun Vlaamse en Franstalige leden.
De tweede groep is de VLD, misschien corrigerend te beperken tot de VLD-top (hoewel de 'linkse' stroming de VLD aardig in de tang houdt). Die hebben geen enkel belang aan Franstalige kant te verdedigen - integendeel (hoop ik) - maar zijn o zo gemakkelijk te paaien met wat kruimeltjes macht.

ABVV en sp.a zijn er ook, met gekende posities, maar die staan nergens zonder de andere spelers.

Het worden interessante tijden, voorwaar. Het zou mooi zijn mochten de VLD-leden eens een signaal geven het been stijf te willen houden. Alsof ze in een gedefederaliseerd Vlaanderen minder zouden meetellen!

Enfin, dat is up to LVB en de zijnen...

We zijn in een middelpuntsvliedende tred geraakt, die autodynamisch is en die niet meer kan teruggedraaid worden. De uitkomst lijkt me (vrij) zeker.
Oorzken zijn m.i.:
- ons land is taalkundig bi-polair, een paar Germanen niet te na gesproken: dwz dat tegenstellingen altijd tussen dezelfde groepen opduiken. Er zijn geen wisselende coalities, zoals in Zwitserland, waar naast 4 talengemeenschappen er 26 kantons zijn, en er meer 2-talige gebieden zijn met reëel gezagsniveau dan in België. (Al hangen ook daar opmerkelijk vaak de Franstaligen de overigen de keel uit)
- elke taal'pool' heeft daarenboven zijn eigen exclusief taalgebied, zodat de ene de andere nooit zal inpalmen;
- de culturele bevoegdheden zijn gedefederaliseerd. Het zijn net deze bevoegdheden die samenhorigheidsgevoel zouden kunnen creëren;
- de directe communicatie peer-to-peer tussen Vl en Fr vermindert, door concentratie naar andere talen als 2de taal. De Fr hebben trouwens nooit echt aandacht gehad voor het Nederlands. Dit element is decisief in de dagdaagelijkse vervreemding van het ene volk tgo het andere;
- maar, daaraan vastgekoppeld, bovenal zijn de communicatiekanalen verbreed: een beperkt establishment kan ze nooit meer controleren of sturen (vandaar dat de kritiek van het einde van de persvrijheid onder Berlusconi zo lachwekkend is). Er komt een eigen dynamiek, en automatisch komen andere onderwerpen, opvattingen en stemmingmakers bovendrijven. Leg een willekeurige Franstalige krant naast een Vlaamse: niet alleen de teneur en kijk op de wereld zijn anders, maar de onderwerpen verschillen dag en nacht;
- de binding tussen de partijen en hun anderstalige zusterpartijen is nog nooit zo verwaterd geweest, en er is geen interesse om dat terug te draaien, integendeel, iedere zinnige mens die in de politieke wandelgangen ronddoolt verfoeit de franskiljone immobilisme cultuur; mooier verpakt: het elkaar verzwakken door persé samen te willen blijven, zodat de juiste ingrepen voor de ene, altijd de andere verzwakken: l'unité fait la faiblesse;
- zelfs de socialistische vakbond kent nu taalperikelen...
- wil nu bovenop die 'taalgroepen'breuk ook de links-rechts breuk samenvallen met de groepen, en ook in de links-rechts groeit de harde polarisatie, o.m. dankzij het Vl Belang, maar ook objectieve instanties, die rationeel denken en leven (bedrijfsleiders Warande, KBC, ...) bevestigen het negatieve aan België.

Zoals elke burger: ook ik denk aan de 3 x 2.000 euro die mijn gezin jaarlijks aan de bodemloze Waalse put kwijtspeelt, de stress en de overuren die ik presteer om gewild profitariaat te kunnen bekostigen... Die redeneringen zijn niet helemaal juist en zeker niet genuanceerd, maar evenmin zijn ze los van alle logica.

De middelpuntvliedende oorzaken zwengelen zz aan. Mijn analyse is eerlijk als ik zeg dat enkel ACW en VLD nog een brug vormen in dit land. Andere instanties ook, zoals ABVV, SP, het koningshuis, maar dat zijn 2e orde spelers.
En ik ben ervan overtuigd dat ACW en VLD die koers niet blijven aanhouden.

Ik ben ervan overtuigd dat vandaag een meerderheid van het volk, ook niet vh Vlse volk, het einde van België wil. Een meerderheid van politici en 'capitains' wel. Maar het rationeel denken gaat er zienderogen op vooruit...

Het Belgische taalgroepen samenleven is op zz niet verwerpelijk. Integendeel, zo lijkt mij. Maar de kloof is al te diep geslagen.
Het enige rationeel tegenargument bestaat erin te zeggen dat het wenselijk is dat ook de Franstalige autonome gebieden aan dezelfde wetten en regels moeten onderworpen worden. Maar dat is even zinvol als Sysiphus die zijn steen de berg oprolt...

Wat was jou ID?