El Baradei partijdig

Volgens Europese en Amerikaanse diplomaten is Mohammed ElBaradei te lankmoedig voor Iran in het conflict over het nucleaire programma van dat land. [...] ElBaradei, directeur van het VN-agentschap voor Atoomenergie, wekte onder meer wrevel door een uitspraak in het Instituut Clingendael in Den Haag. Op dat internationaal onderzoeksinstituut zei hij onder meer dat de buitenwereld zich moet inleven in de redenen waarom een land een kernwapen wil. ,,Geef zo'n land veiligheidsgaranties, zodat het geen reden heeft om een kernwapen te ontwikkelen.'' Hij wees er ook op dat andere landen in de regio kernwapens hebben. ,,De Iraanse ambassadeur die in de zaal van Clingendael zat, knikte instemmend. Maar functionarissen van Europese landen die met Iran onderhandelen, en de Amerikanen, konden hun oren niet geloven. Volgens hen geeft ElBaradei Teheran een cover om het spel hoog te blijven spelen'', aldus de correspondente van NRC Handelsblad bij de Verenigde Naties in Genève.

Met name ,,de drie Europese landen die sinds 2003 proberen Iran tot rede te brengen (Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland) vinden dat ElBaradei zijn boekje te buiten gaat. In hun ogen gedraagt hij zich als politicus en niet als de 'onafhankelijke techneut' die hij volgens zijn functiebeschrijving moet zijn'', staat nog in de uitgebreide reportage van Caroline de Gruyter over het in Wenen gevestigde IAEA en het optreden van ElBaradei, die vorig jaar, als hoofd van het IAEA, de Nobelprijs voor de Vrede kreeg.

Ook Mohammed ElBaradei's voorganger, Hans Blix vond de uitspraken van ElBaradei ongelukkig. ,,Een directeur-generaal moet geen uitspraken doen die als partijdig kunnen uitgelegd worden'', zei hij. [...] De IAEA-directeur wijt de spanningen in het Midden-Oosten bijvoorbeeld voor ,,90 procent'' aan het uitblijven van ,,een rechtvaardige oplossing voor de Palestijnen''. Daarmee gaat hij volgens reeds eerder geuite kritiek te zeer voorbij aan de Perzich-Arabische, sjiitisch-soennitische en inter-Arabische tegenstellingen die onder meer tot de Iraaks-Iraanse oorlog van 1980-88 en de Iraakse bezetting van Koeweit (1990-91) leidden.

De Standaard, 7 augustus 2006