Bestrijd intolerantie niet met repressie

(...) Samengevat kunnen we dus stellen dat liberalen niet bereid mogen zijn intolerantie met repressie te bestrijden. In een open samenleving staat het immers vrij kritiek te formuleren, alternatieve oplossingen voor te stellen en de heersende theorie te verwerpen. Hierbij ontstaat dan wel een onzekere situatie, waarbij een ideologie die uitgaat van intolerantie en onverdraagzaamheid de meerderheid kan bekoren en zo een gevaar kan vormen voor onze liberale basisprincipes.

Om het risico hierop en vooral de gevolgen hiervan te minimaliseren, dienen liberalen dan ook genoeg belang te besteden aan de bestaande staatsstructuur. Liberalen wensen immers niet blind te blijven voor het gevaar van een tirannieke meerderheid die de minderheid onderdrukt. De staat moet namelijk, zoals we eerder zagen, de individuele vrijheid van de mensen garanderen, en mag dus zelf niet het middel worden waarmee anderen deze vrijheden trachten in te perken. Daarom moeten de instituties zo ontworpen worden dat zelfs de meest intolerante en anti-liberale gezagsdragers slechts een minimum aan kwaad kunnen aanrichten, en daarenboven zelf steeds gecontroleerd kunnen worden. Dit kan onder andere door de grenzen van de overheid scherp af te bakenen, de onafhankelijkheid van de media te verzekeren, en burgerrechten diep te verankeren. Enkel en alleen door zo onze gezagsdragers zelf aan controle te onderwerpen kan een maatschappelijk kader ontstaan waarbij dreigende intolerantie niet met angstige repressie moet worden bestreden, maar met redelijke argumenten kan worden beantwoord. Op die manier komen liberalen wederom tot de vaststelling dat de sleutel en de waarborg voor persoonlijke vrijheid bij de constitutionele staat en zijn werking ligt.

Yannick Ottoy op de website van Liberales, november 2006