Internationaliseer het werknemersstatuut

Ingezonden door LVB op 2006-12-21 01:03

De horizontale economie is per definitie mondiaal. Tijd is in de horizontale economie belangrijker geworden dan ruimte. Maar het juridisch kader waarbinnen onze ondernemingen werken, wordt nog steeds bepaald door de oude grenzen van de natiestaat en dus door regels die de mobiliteit verhinderen van werknemers en bedrijven over die grenzen heen. Hiermee snijden we onszelf tweemaal in het vlees. Zo'n defensieve opstelling, namelijk het vasthouden aan nationale barrières, zal het jobverlies niet kunnen tegenhouden, terwijl we tegelijk de voordelen van de horizontale economie en dus de jobcreatie aan ons zien voorbij gaan.

Andermaal moeten we een keuze maken. Die keuze kan slechts in de richting gaan van een open, reglementair kader waarbinnen het onderscheid tussen eigen en vreemde werknemers, kenniswerkers of kaderleden verdwijnt. Wanneer je vandaag als Belgische werknemer in het buitenland gaat werken, wil je het liefst je Belgische sociale zekerheid en Belgische pensioenrechten behouden. Het is inderdaad niet ernstig dat je voor die enkele maanden of jaren dat je in het buitenland werkt, je sociale zekerheid kwijtspeelt of voor die korte periode een dekking in het buitenland moet nemen. Maar ook het omgekeerde is waar. We vragen aan buitenlandse werknemers die hier een tijdje komen werken dat zij zich aansluiten bij onze sociale zekerheid met een hoop papieren en versnipperde sociale rechten tot gevolg. Dat is een achterhaalde en bovendien asociale aanpak die het leven van mensen alleen maar bemoeilijkt. Precies zoals het volkomen achterhaald is aan de werkgevers in ons land niet dezelfde fiscale voordelen toe te kennen, wanneer zij voor hun buitenlandse werknemer een pensioen in het buitenland opbouwen.

België heeft niet enkel de roeping om een wereldcentrum te worden voor distributie en logistiek, maar ook voor internationale dienstencentra en pensioenfondsen, met andere woorden fondsen die door een internationale onderneming voor al zijn werknemers centraal vanuit één land kunnen worden beheerd. Een dergelijk wereldcentrum worden, kan een hoop nieuwe werkgelegenheid betekenen voor actuarissen, fiscalisten, consultants en tal van andere gespecialiseerde dienstverlenende beroepen. Een kans die we niet mogen laten liggen door vast te houden aan al te rigide nationale regelgevingen.

Guy Verhofstadt in "Pleidooi voor een Open Samenleving", het Vierde Burgermanifest.

Reacties

#33723

Questing Beast

donderdag, 21 december, 2006 - 14:24

 

Privatiseer heel die sociale hap en je hebt meteen een open samenleving. Maar van dergelijke keuzes is Dhr. Verhofstadt reeds lang afgestapt. De enige "keuze" volgens hem is -alweer- reglementering. Overigens is al dat sociale onderscheid inderdaad volkomen achterhaald, indien het al ooit bijdetijd is geweest. Het enige probleem is: reglementering, daar houden ambtenaren van, want het verzekert hun bestaan. En dus zal ook Verhofstadt's open kader (waarvoor hij in de praktijk nooit zal ijveren dat het er komt, kwestie van zijn socialistische broodheren niet voor het hoofd te stoten) vanzelf wel terug dichtslibben.

#33724

Willy

donderdag, 21 december, 2006 - 15:04

 

Weerkaatsingen van alle Burgermanifesten. Dat zou best de titel kunnen worden van alle reacties die door die zgn burgermanifesten worden uitgelokt. Trouwens, één zin ontbreekt er steevast : "Dit manifest vernietigt en vervangt alle voorgaande".
Om te beginnen zou ik internationaal willen voorstellen om sluitende definities te geven aan een resem begrippen die her en der lukraak toegepast worden, naargelang dat in hun kraam kan gebruikt worden.
De identiteit van de burger. De mens komt als baby op de wereld, wordt bij de overheid aangegeven, en krijgt een bewijs van identiteit, de identiteitskaart. Omzeggens is deze identiteitskaart blijvend voor het ganse leven van de mens. Dat begrip is internationaal hetzelfde.
Met die identiteitskaart bewegen de mensen zich over de wereld, over werelddelen, over Europa.
Nu komt het moment dat die mens tot het besef komt dat een tweede identiteitskaart hem best wat voordeel zou kunnen opleveren, en daarover zou internationaal overeenstemming moeten komen. Wie is die mens die een tweede identiteitskaart wil ? Waarom wil hij die ? Waarom willen regeringen die uitreiken. Wat is de toegevoegde waarde voor de uitreiker ? Het overdenken waard, zeker als men weet dat er telkens teruggekeerd wordt naar die eerste identiteit, de identiteit van de geboorte.
Nog andere definities gezocht : Die van werknemer, persioengerechtigde, eigendom, patrimonium. Mag een regering zomaar staatseigendommen verkopen ? L'état, c'est moi. Dat kenden we al, maar ons wordt ingeprent dat wij allen de staat uitmaken, dank zij de belastingen die wij betalen. Op die idee voortbraderend zou een gemeente als bvb Antwerpen haar stadhuis kunnen verkopen, ten voordele van de antwerpenaren, enz. Waarom een internationaal werknemersstatuut voor iedereen hetzelfde, en toch het individueel behoud van de eigen cultuur ? Dat wringt allemaal, doet rode lichtjes branden, veroorzaakt ergernis.
Als ik zo voortdoe zit ik inderdaad aan Weerkaatsingsmanifest 1, met bijdragen van tientallen bloggers en loggers. 't Zou wel spetterend kunnen worden.

#33732

Cogito

donderdag, 21 december, 2006 - 16:22

 

Hier zie ik een eerste zet tegen breinvluchtplegers in. Vrijblijvend gebracht, dwingend geïmplementeerd. Waar je ook ter wereld werkt als Belg, je MOET blijven bijdragen aan de Belgische sociale zekerheid - en wie weet wel aan de belastingen. Emigreer zoveel je wil, you can't hide anymore.

#33849

Cogito

zaterdag, 23 december, 2006 - 23:19

 

Dit is precies het tegenovergestelde van het idee dat je uit de staat moet kunnen stappen, een hoofdzaak in zijn eerste manifest.

#33855

Eric Jans

zondag, 24 december, 2006 - 01:12

 

@ Cogito:

Touché!

#33873

Steven Tijpels

maandag, 25 december, 2006 - 02:11

 

Vooral die laatste alinea en zin zijn prachtig. "Een kans die we niet mogen laten liggen door vast te houden aan al te rigide nationale regelgevingen." IK ben mss zat, maar dit is toch een contradictio in terminis. Meneer wil geen kans laten voorbijschieten om jobs te creëren voor o.a. fiscalisten. Al die zeveraars voeren zinloze arbeid uit die nooit geen patat heeft toegevoegd aan de "welvaart van het land" en slechts vereist is door rigide nationale regelgeveingen.