CD&V'er wil tijdsbeperking voor bijberoep

Een sterk staaltje van corporatisme. Indien dit wetsvoorstel ooit zou worden goedgekeurd (wat ik nauwelijks kan geloven), dan zal dit het zwartwerk stimuleren. Het komt eigenlijk neer op een soort beroepsverbod.

Zeg maar Berufsverbot. Zulk gespuis zou niet misstaan hebben op BBET's lijstje.

@Eric Jans: Jan Steverlynck behoort tot de zogenaamde rechtervleugel van de CD&V, de "ondernemersvriendelijke" middenstandsvleugel. Die wil de gevestigde middenstanders, kleine ondernemers enz. beschermen door het de "kapers op de kust" zo moeilijk mogelijk te maken. De pijlen van Unizo worden dus gericht op zowel de bijberoepers als op de grote baanwinkels en grootwarenhuizen. Ook een versoepeling van de verplichte zondagsrust wordt door deze strekking dus verworpen.

Maar met het ACV heeft deze man dus werkelijk niets te maken.

UNIZO is inderdaad geen spat beter dan de andere vakbonden: het bevoordeligen van de eigen leden door het benadeligen van de niet-leden. Unizo is een schande voor een ondernemend land.

Maar mij lijken de voordelen van secessie desondanks duizenden malen groter dan de eventuele nadelen, niet alleen op korte termijn, zoals het wegvallen van de transfers, maar zeker op lange termijn (op lange termijn fusionneert Vlaanderen met Nederland).

Het gaat wel over het statuut en niet over het bijberoep zelf.

Eigenlijk zijn die bijberoepers in veel gevallen ex-ACV/ABVV'ers die hun nek een beetje durven uitsteken (een beetje, want het echte risico van een zelfstandige nemen ze niet). Deze arbeiders werken eigenlijk hoofdzakelijk zonder veel aan te geven, het bijberoep dient als kap, voor als het onweer der controle overkomt. Ze weten uiteraard als ze volgens het boekje zouden werken, dat hun communistische vrienden de helft afromen.

Van de ene kant begrijp ik dan de reactie van Unizo met zijn door controle en administratie geterroriseerde leden. Van de andere kant bewijst de situatie dan ons SP-land teveel geld van de hard werkende mensen steelt.

Maar uiteraard wordt er weer met pijnstillers gegooid, in plaats van de ziekte bij de oorzaak aan te pakken.

Mijn stem is dus niks meer waard.

logisch dat bijberoepers geen sociale bijdragen betalen, ze krijgen er ook niets voor

een full-time zelfstandige of werknemer kan nog de illusie koesteren dat hij met zijn eigen sociale bijdragen zijn eigen risico op werkloosheid, ziekte, pensioen etc verzekert

een bijberoeper die verplicht zou worden sociale bijdragen te betalen, betaalt sociale bijdragen voor niets, aangezien hij geen extra sociale rechten kan putten uit dat bijberoep

de bijberoeper zal altijd voldoende sociaal verzekerd zijn dankzij de sociale bijdragen die hij zelf en zijn werkgever betalen op het loon dat hij als werknemer verdient

ten andere: de sociale bijdragen van een gewone zelfstandige zijn ook begrensd (max ongeveer een goede 12.600 euro per jaar, dat is op een jaarinkomen van ongever 70.000 euro)
wil steverlynck de zelfstandigen die meer dan 70.000 euro inkomen hebben per jaar ook verbieden nog meer te werken dan dat?

@ Luc:

Oei... géén ACV-er?
Hoedanook: er staan in ons land teveel wetten en praktische bezwaren in de wel van al wie ondernemen wil.
Aah... ik zie dat je - (speciaal voor mij?) - nog gauw even herinnert aan de 'zondagsrust'... die door diezelfde man verdedigd wordt.

Wel... het is een onderwerp dat los staat van bovenstaande problematiek rond het 'bijberoep'... maar als je't opwerpt, tja... dan antwoord ik natuurlijk. Hier wat ik er over denk:

Wat de zondagsrust betreft; daar ben ik natuurlijk een voorstander van. Ik ben er 'vanuit de 'christelijke traditie' een voorstander van. En daar bedoel ik iets heel specifieks mee.

Echter... vanuit Bijbels perspectief is 'de zondagsrust' minder makkelijk verdedigbaar dan je algemeen of op het eerste zicht zou denken.
Sabath, 'zaterdag' was immers vanuit Joods perspectief (eerste christenen zagen zichzelf geenszins als 'afscheuring' van het Jodendom) 'de dag des Heeren'.

De eesrte 'christenen' (of moet ik zeggen 'Rabbi-Yeshua-Messianen', kwamen echter samen (om redenen van veiligheid, geen aanstoot willen geven, etc.) op de 'eerste dag van de (Joodse) week: 'zondag', dus. Zij hielden dan 'samenkomsten'... of ze toen ook al een dag je vrij namen weet ik niet.

Deze keuze voor samenkomsten op 'zondag' ipv op 'Sabath, de dag des Heeren' (en voor de Joden was, is en blijft dat een zéér streng-wettische kwestie'!) duidt juist op een zeer liberale grondhouding en ingesteldheid binnen de oorspronkelijke 'ekklessia' (église; kerk)

Wie zich dus vandaag als 'christen' beroept op 'de Dag des Heeren' en het voorstelt als een soort 'eis van God' om te rusten op die dag; moet mínstens onderkennen dat de eerste christenen het met die 'Dag des Heeren' veel minder nauw namen dan hij of zij zélf!

Kan je je vandaag een kerk voorstellen die besluit op maandagen haar wekelijkse diensten of hoogmissen te houden? Het zou toch enig opzien baren en sommige 'behoudsgezinde traditionalisten' misschien zelfs wat doen stijgeren. Strikt Bijbels gezien hebben ze echter geen argumenten! Toch niet uit 'de Bijbel'(toch hún éigen geloofsboek!).

(Overigens: in het protestantisme is er een strekking die de Sabbath herstelde: de 'Zevende-dags-adventisten'... leuk om weten in dit verband! Zij houden samenkomsten op zaterdagen)

Dat alles neemt echter niet weg - en zónder er dus een zaak van 'heilige wetten' van te willen maken (omdat dat dus eigenlijk niet kan om reden zoals hierboven beschreven) - dat het me voor de samenleving nuttig en belangrijk lijkt aan een 'GEZAMENLIJKE' vrije dag te blijven vasthouden.

En zie: ook hierom pleit ik voor een 'Leitkultur'. Onze jaartelling, onze gehele tijdsindeling en dus ook onze 'vrije dag'... zijn christelijk in hun grondvesten.
Het begin van onze jaartelling wordt (zij het +/-) gemarkeerd door de overgang/uitbreiding van het monotheïsme van het Jodendom naar het heidendom (Bijbels: heiden = niet-Jood zoals Barbaar = niet-Griek... het was een verzamelnaam die ook neutraal gebruikt kon worden). De grondslag voor ons 'jaar 0' (al is Jezus waarschijnlijk in -4 OF -6 geboren)Onze Gregoriaans kalender is daarop gebaseerd, zoals je weet.

'Liberaal' Napoleon heeft het al eens proberen te veranderen en het liep uit op één van de grootste fiasco's van zijn beleid!

Men zou tot een systeem moeten komen waarbij iemand - zonder nood-beroep - die wil werken op zondag dat als een soort 'faciliteit' aanvraagt bij de lagere overheid. Om het jaar of zo.
Een beetje zoals de Franstaligen in de rand om het jaar hun papieren in het Frans moeten aanvragen.
Er moet al eens aan herinnerd worden dat dat 'werken op zondag' - gelet op de Europese traditie - géén vanzelfsprekendheid is.

Pasen - dé christelijke hoogdag - valt niet toevallig op een zondag.
Ik hoop daarbij op een zeker liberalisme te kunnen rekenen vanwege de liberalen.

Maar ook en zélfs voor een liberaal is het goed om in een samenleving te werken waar mensen een gezamenlijke rustdag houden. Zondag: de dag des Heeren.
Bevordert de gemeenschapsgeest!
Het is misschien wel de alleroudste sociale wet uit de menselijke geschiedenis.

bwah neen die Zondag moet gewoon vrij zijn. Het is zo'n gemak wanneer de winkels altijd open zijn. s'Zaterdags ben ik moe van een hele week te werken en doe ik het rustigaan. Ik haat het raggen op een Zaterdag van de ene winkel naar de andere (want morgen is alles dicht) en op Zondag ben ik uitgerust en wil ik van alles doen. Engeland is fantastisch wat dat betreft! Je kunt 24*7 in een Tesco terecht.

Persoonlijk ben ik van mening dat een apart statuut voor bijberoep fiscaal gezien belachelijk is. Kan men niet gewoon alle inkomsten bundelen [uit arbeid] & belasten met één belastingstarief? Simpeler kan toch niet, bespaart een pak administratieve bullshit en zal wellicht kost-effectiever zijn. Socialisten zullen daarnaast nog eens alle inkomsten uit kapitaal (dus ook spaarcentjes) willen toevoegen. Als kapitaalinkomsten de main source van inkomsten zijn, dus eigenlijk arbeidsvervangend...dan zou ik het belasten. Hoewel...in alle geval moeten die belastingen eerst naar omlaag voor zo'n systeem. Dat kan niet zonder meer Vlaamse Autonomie en minder Staat.

@Luc:

Ik waag even een vraag die offtopic is: bestaan er onafhankelijke accountants die een doorlichting (audit is een groot woord) willen maken van het werk van mijn belastingsconsulent. Als zelfstandige kan ik naar een andere consulent toestappen, maar die zal het geleverde werk eerder negatief beoordelen (hoe zou je zelf zijn).

Maar dan moeten de kerken ook sluiten voor wekelijkse rustdag, hee, Eric.

Word jij gedwongen om zondag naar de Kerk te gaan, Steerse? Of woon je in de Westhoek.

@ Jöe:

Goed gezien! Haahaha.
Maar let op: alleen die kerken met professionele, betaalde en erkende bedienaars moeten dan sluiten. Hihi.

Steerse heeft een punt. @NicolasR: het ging niet over "gedwongen op enigerlei wijze deel te nemen aan handelingen en aan plechtigheden van een eredienst" maar wel over "de rustdagen ervan te onderhouden".

Overigens 'Dag des Heeren'...
Ik heb die uitdrukking bewust gebruik om het archaïsche taalgebruik daarvan omdat ik er de afkomst van wilde illustreren.
Om één en ander nóg duidelijker te 'actualiseren' (hoewel ik niet vind dat actualisering per sé nodig is, wel duiding van oude geschriften en de eenvoudige betekenis en de herkomst van woordgebruik) voeg ik er nog aan toe dat in het Hebreeuws het woord 'Adonai' (vertaald met 'Heere' of 'Heer') werd (wordt?) gebruikt om niet (voortdurend) het woord 'God' of 'JHWH' (Ik ben die ik ben: het volle zijn a.h.w.) te moeten gebruiken.
Dat woord werd te 'heilig' geacht (zoals met het niet mogen afbeelden van 'God') om het zomaar te gebruiken.

'Het te pas en te onpas gebruik van het woordje 'God' werd dus zoveel mogelijk vermeden. Vandaag dus 'Adonai' ofte 'Heer' of (in de oudste Nederlandse en dus protestantse Bijbelvertalingen 'Heere').

De 'dag des Heeren' was in Joodse context dus een dag van samenkomt in de tempel. Maar de tempel was veel meer dan alleen een gebedshuis: het was ook een kuuroord, een hotel, enz. ...)
En vanuit heel Juda was 'de Tempel' algauw een halve dagreis 'te voet', heb ik zo'n vermoeten. Ziedaar de 'Dag des Heeren'.

Het samenvallen van de wettelijke rustdag en de religieuze rustdag is van een dergelijke "circumstantial evidence" aard dat het in het geval van een burger die terechtstaat voor discriminatie of racisme, ongetwijfeld als hard bewijs zou beschouwd worden. "Meneer, wat u hier ook beweert over uw bedoelingen of uw historische achtergrond, het resultaat blijft toch maar discriminerend". Kunnen we de staat eens met dezelfde hardvochtigheid beoordelen als waarmee diezelfde staat haar burgers behandelt? Dank u.

@ LVB:
"Kunnen we de staat eens met dezelfde hardvochtigheid beoordelen als waarmee diezelfde staat haar burgers behandelt? Dank u."

Ik wil er dan wel op wijzen dat de 'Dag de Heeren' véél en véél' ouder is dan de 'staat'.
De 'staat' heeft (in Frankrijk maar gedeeltelijk ook bij ons)zijn intrede gedaan met Napoleon. Deze laatste heeft het juist geprobeerd om niet enkel de rustdag maar de gehele kalender om te gooien.

De 'Dag des heeren' ofte 'rustdag' is daardoor juist een bewijs dat de staat het niet in alles voor het zeggen heeft (gehad).
De rustdag afschaffen is dus een uiting van méér staat. Hem behouden is - zéker historisch gezien - een uiting van 'minder staat'.

Dat geldt niet voor een reeks Katholieke feestdagen zoals bvb. 15 augustus 'Maria Hemelvaart'. Die 'geloofsopvatting' is een oude sage die door Rome pas 'als geloofswaarheid' erkend werd in... 1950! (op 1 november om precies te zijn).
Die erkenning kwam er pas na nochtans luid protest van tal van nochtans katholieke theologen.
Geschiedkundig is dat dus niet te vergelijken met 'de Dag des Heeren'.

Overigens 'recht op werken' kan je net zo goed vervangen door 'recht op rust'... plaats er gewoon het woordje 'publiek' of 'gemeenschappelijk' vóór. 'Publiek recht op rust' houdt dus een 'publieke rustdag' in.

Hierin volg ik het individualisme bewust niet omdat die rustdag juist de bedoeling heeft tegen de (normale norm van) individualisme in te gaan. Het is een 'vrije' dag. Een dag van de 'vrijheid' ook. Een dag die zegt dat niet alles op geld betrokken is of moet zijn.
Een dag die de libertijnse zeloten tegenspreekt.

@Eric Jans: In de tijd toen de zondagsrust nog van de kerk was en niet van de staat, riskeerde je wel op de brandstapel terecht te komen of gelyncht te worden als je je niet aan de geboden van de kerk hield. Of beweer je dat er hier in de middeleeuwen ware godsdienstvrijheid (inclusief de vrijheid om geen godsdienst aan te hangen) en scheiding van kerk en staat was? Het wereldlijke gezag van de kerk was toen dusdanig dat we de kerk van toen gerust als een soort superstaat mogen beschouwen.

@ Luc:

<<In de tijd toen de zondagsrust nog van de kerk was en niet van de staat, riskeerde je wel op de brandstapel terecht te komen of gelyncht te worden als je je niet aan de geboden van de kerk hield.>>

Dit zou ik als een schoolvoorbeeld willen omschrijven van een (onbewust) 'Belgicistisch' aanvoelen en kijken naar de Europese geschiedenis. Want je verwijst naar de Roomse excessen (die trouwens ook niet voor alle regionen en alle momenten van de geschiedenis gelden) om dan te springen naar de burgerlijke vrijheden vanaf de 18de eeuw.
Fout, driewerf fout.
Want je slaat een belangrijke evolutie in de geschiedenis over... een stuk geschiedenis dat het huidige gebied 'Vlaanderen' noodgedwongen ook heeft moeten overslaan met alle gevolgen van dien... jouw huidige reactie is er een perfecte illustratie van. De republiek Nederland kende een behoorlijk verregaande 'vrijheid van godsdienst' vanaf begin 17de eeuw.

Het 'protestantisme', dat een streven naar teruggrijpen naar de oudheidkundige basisteksten van de Bijbel inhield (en in die zin een zuiver product van re-naissance) stond de godsdienstige vrijheden niet in de weg. De talrijke kerkscheuringen hebben dat rijkelijk geïllustreerd en hebben voor het 'ongeloof' onmiskenbaar 'spreekrecht en zelfs bestaansrecht' ingeluid.

Mijn antwoord op je vraag of er in de middeleeuwen 'godsdienstvrijheid' bestond is dat de middeleeuwen werden afgesloten met de komst van de renaissance en het begin van 'godsdienstvrijheid'. Alleen werden gewone mensen in onze Vlaamse/Belgische gewesten daar tot diep in de 20ste eeuw van afgesneden.
Hét argument voor de katholieke kerk bij de oprichting van 'België'. Liever samenwerken met de atheïstische Franse revolutionairen dan dat hun volgelingen met het Nederlandse protestantisme zouden worden geconfronteerd.

Mensen als jij zouden wel eens tot de ontdekking kunnen komen dat er vóór de Franse 'verlichting' al heel wat burgerlijke vrijheden bestonden.

Overigens: zélfs in de middeleeuwen waren er grotere vrijheden dan we op het eerste zicht zouden denken. De beweging rond 'Augustinus' was er een sprekend voorbeeld van. Augustinus ging behoorlijk hard tegen de gevestigde 'kerkelijke' orde in.

Je maakt het je zo iets te makkelijk, denk ik. Vanuit de 'Belgische' kijk op geschiedenis heb je dus gelijk. Vanuit de Europese kijk op de geschiedenis moet ik je formeel keihard tegenspreken. Godsdienstvrijheid is ouder dan de Franse revolutie. De USA zijn er een rechtstreeks product van.

Natuurlijk heeft het zich in principe houden aan dezelfde dag als rustdag zijn voordelen. Maar waarom moet de overheid zoiets regelen? Zoiets laat zich toch best op natuurlijke wijze regelen? Als je zoiets vrij laat zal de praktijk toch uitwijzen dat velen dezelfde dag zullen kiezen als vrije dag en dat enkel en alleen uit praktische overwegingen. Mensen met kinderen bv zullen meestal hun vrije dagen op zaterdag en zondag nemen om samen met de kinderen te zijn. Maar een kruidenier zonder kinderen die graag zijn vrije dag doorbrengt aan zee op een dag dat daar geen gezinnen met kinderen rondhossen zal dan misschien liever werken in het weekend.
De overheid laten bepalen wanneer wij een rustdag nemen is even zinvol als de overheid laten bepalen wanneer we 's avonds naar bed gaan. In dat geval stel ik voor: 22u. De maatschappelijke voordelen zijn legio: iedereen gezonder, uitgeruster en alerter. Geen nachtlawaai. En zeer goed voor de gemeenschapszin.

Nagel op de kop, Elhaz!

De huidige situatie: als de handelaar, de werknemer van de handelaar, en de klant er allen samen uit vrije wil (als gelijkwaardige en vrije partners die ongedwongen overeenkomsten met elkaar afsluiten) mee akkoord gaan om op zondag een commerciële transactie uit te voeren, dan komt de staat tussen met DWANG en VERBODSBEPALINGEN en zegt: "ah neen, dat mag niet"! Noem de verplichte zondagsrust dus asjeblieft geen "burgerlijke vrijheid".

"Geen nachtlawaai. En zeer goed voor de gemeenschapszin."
Elhaz, met deze ben ik volledig akkoord!!! In B wordt tov lawaai veel te laks opgetreden. Geef mij daarom maar het NY van Bloomberg: zero tolerance voor lawaai, zalige stad.

Qua winkels, geef me ook maar NY en States: winkels openen wanneer ze willen, ook de "mom 'n pop stores". en reken maar dat ze bijna allen open zijn op zondag en veelal tot zeer laat. In de bible belt durven ze op zondag nogal eens sluiten, terwijl de parkings aan de kerken overvol staan.

@ Luc:
<<... als de handelaar, de werknemer van de handelaar, en de klant er allen samen uit vrije wil (als gelijkwaardige en vrije partners die ongedwongen overeenkomsten met elkaar afsluiten) mee akkoord gaan om op zondag een commerciële transactie uit te voeren, dan komt de staat...>>

Mag ik erop wijzen dat je zin begint met het woordje 'als'?
En 'als' de éne werknemer flexibeler kan zijn dan de andere - wegens geen kinderen - wat dan?
En de scholen? Les op zondag of niet? En dan alleen met de leerkrachten die 'uit vrije wil' les geven?
En de leerlingen? Enkel die 'willen'?

En zij die 'met kinderen' - om de baas tegemoet te komen - 'uit vrije wil' dan maar toezeggen om toch op zondag te gaan werken? Noem je dat ook 'vrije wil', noem je het 'recht van de sterkste', 'libertijns' of 'libertarisch'?

Kijk... dan vrije-wil-verhaal is natuurlijk zéér relatief en rekbaar. Dat weet jij ook. En dat we niet noodzakelijk en op lange termijn moeten uitgaan van de 'goede wil' van 'alle partijen'... dat begrijp je ook, veronderstel ik.

Wie raakt aan het zondag-rustdag grondbeginsel, die schaft het natuurlijk integraal af. Dat moet dan maar bij referendum.

@ Elhaz:

<<De overheid laten bepalen wanneer wij een rustdag nemen is even zinvol als de overheid laten bepalen wanneer we 's avonds naar bed gaan.>>

Die vergelijking loopt mank omdat:
1. het niet verifieerbaar is
2. het niet dezelfde eeuwenoude traditie en culturele achtergrond kent (iedereen laten werken op Kerstdag? Het tot een gewone werkdag verklaren en iedereen laten 'vrij kiezen'?)
3. het niet dezelfde relevantie heeft. Kleine kinderen bvb gaan best vroeger dan 22.00u. slapen. Bij een vrije dag kunnen kinderen én de buurman én de buurkinderen én de familie zoals neven, nichten, én de ouders, én het hele dorp 'op hun vrije dag' ontmoeten.
Jullie voorstel zou tal van sociale verenigingen vernietigen, het (zo al verdwijnende) gemeenschapsleven en vrijwilligerswerk 'halveren' tot vernietigen.
Allemaal om 22.00 u gaan slapen zou een verarming zijn. Allemaal op zondag vrij hebben (en daar kom je makkelijk genoeg onderuit in vele beroepen... transacties kunnen makkelijk met één druk op de knop op maandagochtend dooàrgevoerd worden zodat de transactie makkelijk op zondag kan worden voorbereid) biedt garanties voor de zwakkeren in de samenleving. Juist ja: de wet is er veel meer om de zwakke te beschermen. Dat is de zin van de wet. Anders heb je het 'recht' (de rechtspraak) van de sterke.

Wie daaraan voorbij gaat raakt aan dát element dat Europa en 'het westen' juist zo fundamenteel vóór heeft op vele andere culturen: menselijkheid.
De gradatie in menselijkheid lees je af aan de rechten die de zwakke van de wet mag overhouden. 'De wet', dat is de staat. Alleen de staat kan dat afdwingen en daarvoor dient de staat dan ook. De staat is immers de 'wet-gever'.

Hol de menselijkheid uit en je maakt de westerse wereld harder en extremer. Het eerste gevolg daarvan heet: recessie.
Ook en zelfs de vrijheid kent haar grenzen; daar waar de éne vrijheid de andere begint te beschadigen.
De 'vrijheid' van de zwakke in de samenleving is namelijk quasi nihil als het er op aankomt.
Maak die zondagen tot werkdagen en de zwakke zal vrijnemen wanneer de sterke boven hem het bepaalt. Of... 'instrueert'.

Hierin ben en blijf ik bijgevolg 'behoudsgezind'.

@Raf: en dingen die niet zo gauw spontaan geregeld worden als deze of gene beschouwer graag zou willen, hebben misschien minder regeling nodig dan deze of gene beschouwer uit persoonlijke visie nodig dan wel wenselijk acht.

Het feit dàt spontane regeling achterwege blijft bewíjst juist dat regeling niet zo erg nodig is.