Humo lezen heeft geen (ernstige) gevolgen meer

@ Joe:

Als jij Noël Slangen niet bent, dan ben je toch wel zéér goed met 'm bevriend. Heeft hij een broer, misschien?

Commentaar:

Wat is dat ook al weer... Humo?

De nagels op de kop.

Achter Het Nieuws is een bijzonder interessante en degelijke publicatie. Je kan AHN niet beoordelen op basis van een klein uittrekseltje.

Joe, oordeel jij zo over een citaat? "Het komt van...", dus commentaar overbodig...

Die "eersteklas onnozelaar" kan ook wel eens dingen zeggen die steek houden, zoals hierboven. (Hij doet dat volgens mij trouwens vaker wél dan niet, al moet ik toegeven dat hij nogal sloganesk schrijft en soms al eens "kort door de bocht gaat", zoals dat tegenwoordig heet.)

(Bovenstaand paragraafje is bij nader toezien even toepasselijk op Eric Jans als op LVBalberghe.)

Och gottekes toch, als Humo zo een impact heeft waarom stemmen er dan zoveel jongeren VB of NVA die wel Humo lezen. En zij wensen wel Vlaamse onafhankelijkheid. De baarlijke duivel zit niet in Humo verstopt, enkel marketing.

Ach, Humo.

Ik koop - net als zovelen - dit blaadje voor: de TV-programma's, het kruiswoordraadsel en vooral: om me te kunnen ergeren, niet in 't minst aan de 'lezersbrieven', die steevast uit dezelfde uitert-linkse hoek komen.

't Is al zoals met hun eindejaarsvragen: ze weten maar al te goed aan wie ze welke vraag moeten stellen. De antwoorden zijn dan ook unisono: opwarming, Bush-Irak, Palestijntjes, Vl. Belang...

Mij moeten ze bij dat pulpblaadje toch eens uitleggen tegenover wie of wat ze 'onafhankelijk' zijn.

Die enkele keren dat ik Humo 'tot mij nam', hebben mij niet kunnen overtuigen. Verder heb ik al te dikwijls het gevoel Humo te consumeren via onze zenders. Als het mij te gortig wordt wijk ik uit naar National Geographic: dieren zijn wat ze zijn, dat geeft troost.

"Algehele verbazing. " "Discussie over and out."

Wat voor een werk was dat en wat voor collega's? Een kudde schapen?

Ik zoek eerder een trofee voor de grootste lijder van paranoia.

Het feit dat slechts weinigen doorhebben dat Humo gelijk is aan Sp.A is veel verontrustender dan het feit dat Humo gelijk is aan Sp.A.
Ik heb veel vrienden die het boekje lezen en me gek verklaren als ik hun wijs op de politieke kleur. Daar word ik pas gek van.

Benno Barnard over Humo in zijn stuk 'Boeken die Guy Mortier leuk zou vinden (als hij las)' op de website van Knack:

"Waarvoor staat voornoemd weekblad? Voor de eigentijdse cultuur van niet al te ingewikkelde jonge mensen. Bij die sociologische groep behoort een bepaald stelsel van overtuigingen, ontworpen in de late jaren zestig en in de loop van de jaren negentig van rood naar paars verkleurd. De volgelingen knielen voor het altaar van hun eigen maakbaarheid, waarop de metropoliet van dit bijgeloof, Guy Mortier, de valse lichtjes van de entertainmentindustrie heeft ontstoken. Deze gelovigen, gevormd als ze zijn door de filosofie van hun parochieblad, zullen beslist niet van het voorgeschreven groepsgedrag afwijken; en verblind door de schittering van alle flauwekul die ze wekelijks krijgen opgedist, zullen ze niet inzien dat hun individualiteit uit weinig anders bestaat dan de bevrediging van aangeprate behoeften.

Bij de merkwaardige paradox van een dominante subcultuur behoort, behalve een bepaald soort muziek en een bepaald soort film, ook een bepaald soort literatuur. Dat soort literatuur vinden we jaarlijks terug op de lijst van boeken die voor de Gouden Uil in aanmerking komen. Daar zitten altijd wel een paar goede boeken bij, want hoewel Humo er alles aan doet om zijn lezers precies op dat ontwikkelingspeil te houden waarop de illusie van de autonome smaak en het zelfstandige oordeel niet wordt aangetast, zijn natuurlijk niet alle juryleden uit de redactie van Humo afkomstig. (...)

Humo is de met klatergoud, banaliteit en modderkuilen bezaaide omweg die ons van het kapitalisme naar het kapitalisme heeft gevoerd. In de salon waar Humo links zit te wezen, barst het van de miljonairs, Guy Mortier voorop.

Nu zal ik u uitleggen waarom u, in tegenstelling tot vroeger, nooit een boek van mijn hand bij de Gouden Uil zult aantreffen. Ik ben namelijk een afvallige van de in Humo verkondigde heilsleer. Lang geleden drukte ik me, onder invloed van Herman de Coninck, ooit journalist bij Humo, nog correct uit. Ik zei niet zozeer wat ik meende als wel datgene waarvan ik wist dat ze het in onze kringen graag hoorden. Daarvoor beloonde Humo mij met een interview, een nominatie, een uitnodiging voor een feestje, het verzoek om een tekst... Dat laatste wrong natuurlijk. Niets van wat ik schrijf past bij de in Humo gepredikte superstitie."