Waarom Verhofstadt geen commissievoorzitter kon worden

Ingezonden door LVB op 2004-07-08 23:19

Het was ook uitgesloten dat een meerderheid zou ingestemd hebben met een voorzitter die persona non grata was in Washington. Dat dit zo is, kan men betreuren en men kan het zelfs de Amerikanen verwijten, maar het is nu eenmaal zo: als Verhofstadt naar Washington reist, wordt hij niet ontvangen op de plaatsen die meetellen, Barroso daarentegen wel. Tenzij men een soort koude oorlog met Amerika wil voeren (een toestand waar niemand naar verlangt), kan men wel kritiek hebben op de Verenigde Staten (dat deed bijvoorbeeld de Luxemburgse premier Juncker, die niettemin door iedereen als een geschikt kandidaat voor het commissievoorzitterschap werd beschouwd) maar moet men zien on speaking terms te blijven met hen. Door zijn onstuitbare dadendrang ("voluntarisme" ...) en zijn praatzucht had Verhofstadt de relatie met Amerika grondig verstoord.

Mark Grammens in Journaal van 8 juli 2004

Reacties

#1211

Lagaeysse Wilfried

donderdag, 22 juli, 2004 - 00:02

 

Was het niet eerder "Big Loulou" die als vermeende wereldmoralist, België een idioot imago bezorgd heeft op deze planeet, en in het bijzonder bij Uncle Sam?

Anderzijds, waar moeien die omhooggevallen cowboys zich mee?

Karel Van Miert heeft dit zeer kernachting uitgedrukt: Europa moet zich als een "éénheid aanbieden" en niet als slaafse lakeien à la Berlusconi, Blair, en andere Spaanse en Poolse Eerste "Ministerkes"

Hun Marshall plan heeft ons gebracht tot wat we nu gewordenzijn, en we zijn hun daar erkentelijk voor.

Dit hoeft echter nog niet te betekenen dat we ze "aanhorigheid" verschuldigd zijn.

Die "erkentelijkheid" werd in de loop der jaren ruimschoots gecompenseerd, waar zij ook niet slechter van geworden zijn.