Kunstenfestival in de geest van Karl Marx

Marx draait zich in zijn graf om: hij was niet op zoek naar utopieën, maar naar wetenschappelijke wetmatigheden in economie en geschiedenis.

"verloren _dystopieën_" ware een betere benaming geweest.

Brussel heeft het ganse jaar een rood tintje; de geest van Marx waart er dan ook permanent rond. Het betreft hier totaal geen verloren utopieën, maar utopieën die men dagelijks probeert tot waarheid te maken, met de logische dictatoriale gevolgen. De bevolking slikt dat,zoals ze dergelijke dingen altijd heeft geslikt (wir haben es nicht gewusst, weet u wel); kritiek op het kapitalisme is al lang populair, vooral bij diegenen die zonder het kapitalisme in hun blote kont in de jungle zouden zitten te creperen op hun vijfentwintigste. En die Ostalgie zul je ook enkel bij twee soorten mensen tegenkomen: voormalige gepriviligeerden van het regime en andere klaplopers die nu (min of meer) hun plan moeten trekken en kaviaarsocialisten die geen flauw benul hebben van wat het betekent om onder een dictatuur te leven (en die er ondertussen een sport van maken om in het gezicht van de Amerikanen te spuwen; diegenen die er voor gezorgd hebben dat zij nu in hun pluchen zetels kaviaar kunnen vreten en champagne kunnen zuipen). Walgen doe ik ervan. En ik ga me nu met wat anders bezighouden want een dergelijke debiliteit is slecht voor mijn bloeddruk.