Bart De Wever en de media

Hoe is het te verklaren dat Bart De Wever de laatste tijd opduikt in zowat elk programma van de VRT? Een merkwaardige prestatie voor een politicus die nog niet zo lang geleden dacht dat zijn toekomst in de Vlaamse politiek voorbij was.

Die plotse mediapopulariteit van De Wever doet me denken aan een nog niet zo lang vervlogen tijd toen Jean-Marie Dedecker niet van het scherm weg te branden was. Nu Dedecker zichzelf tot een partij heeft uitgeroepen, lijkt de liefde van de media een beetje bekoeld. Maar geen nood, er is al een nieuw idool: Bart De Wever. Ver weg lijkt de tijd dat de N-VA-voorzitter zelf moest toegeven dat hij een enorme fout had gemaakt door net die Jean-Marie Dedecker in te willen lijven bij zijn partij. Geen twee maand later spreekt echter niemand nog over die kwalijke periode. Geen kritische vragen worden gesteld over de keuze van de Vlaamse nationalisten, die de voorkeur gaven aan verzekerde plaatsen in de CD&V-trein en het niet aandurfden op eigen kracht naar de kiezer te gaan.

Van veel politieke moed en overtuiging getuigde dat allemaal niet, maar dwaas was die keuze allerminst. De Wever plukt er nu de vruchten van: net zoals les frères ennemis van Spirit zijn het de enige politici van dit land die nog voor de verkiezingen verzekerd zijn van hun zetel en waarschijnlijk nu al weten op welke ministerposten ze mogen rekenen. Door zich in te planten in een groter geheel krijgen die partijtjes overdreven veel aandacht, die niet beantwoordt aan hun maatschappelijke betekenis.

Luckas Vander Taelen in De Morgen, 21 maart 2007