Niet rijp voor algemene vrijheid van meningsuiting

(...) Globalisering en immigratie zijn immers de grote schokgolven van onze tijd. Ze veroorzaken scherpe sociale verschuivingen, waarbij prestigieuze beroepen van veertig jaar geleden - leraar, ambtenaar, journalist - vandaag aan de onderste rand gesitueerd worden van de kwetsbare middenklasse die financieel niet meer groeit. Daar bovenop komen de onvermijdelijke culturele misverstanden in de multiculturele samenleving, potentieel vele malen groter dan die tussen Vlamingen en Walen.

Heeft het zin in die context zelfs de geringste oprisping van racisme aan de schandpaal te nagelen, met daaraan impliciet gekoppeld de dreiging van gerechtelijke stappen? Vanuit de politieke miserie die racisme in het verleden heeft teweeggebracht in Europa kan men een wettelijke bestrijding ervan tot op zekere hoogte begrijpen, ook al stelt dat de intellectuele en paternalistische premisse voorop dat onze samenleving niet rijp is voor een algemene vrijheid van meningsuiting.

De dosering waarmee men die knuppel van twijfelachtig intellectueel allooi hanteert is echter minstens even belangrijk. Een beetje mildheid tegenover emoties die voortspruiten uit diepe maatschappelijke omwentelingen - en als die in hoofde van één persoon eenmalig en louter verbaal zijn - zou af en toe niet misstaan. Met inquisitie creëer je immers alleen maar geuzen.

Gisteren geraakte bekend dat twee gemeenteraadsleden van SP.A-Spirit in Lokeren een racisme-klacht ingediend hebben tegen hun collega van Vlaams Belang. Die had bij een betoging van een dertigtal gesluierde moslimvrouwen in de gemeenteraad geroepen dat ,,men die pinguïns moet buitensmijten''. De omschrijving ,,pinguïn'' werd veertig jaar geleden voor het eerst gebruikt door de Nederlandse cabaretier Wim Sonneveld, in zijn sketch van de zeer Limburgs pratende Frater Venantius die vertelt over een vrachtwagenchauffeur die drie nonnetjes doodreed. Tegen Sonneveld is gelukkig nooit klacht neergelegd.

Rolf Falter in De Standaard, 4 april 2007