Nacht van lange messen in aantocht bij defensie

Na acht jaar een nar op defensie likt de krijgsmacht, in volle confrontatie met de puinhoop van twee regeerperioden-Flahaut, haar wonden. Acht jaar terreur en dictatuur waarin vooral de meest open en goedmenende generaals - en die zijn er echt - de mond werd gesnoerd, hebben op militair, economisch en menselijk vlak diepe sporen nagelaten. (...)

Flahaut. Dat is de man van wekelijkse informele contacten in de Pizzahut in Nijvel, de man van willekeur die zonder recht op wederwoord militairen van welke graad ook - en zelfs na klachten die weinig steek hielden of op z'n zachtst gezegd eenzijdig waren - als pionnen verzette op het schaakbord van defensie. Flahaut, de man van militaire inzet in Waals-Brabant, waar hij al acht jaar lang een aangehouden verkiezingscampagne houdt, ondanks de legerinzet met dalend succes. De man van militair omstreden legeraankopen, van louche brandende zaakjes die opduiken en dan weer plots geblust lijken. De man van stromannen en logevriendjes, van roepen en schreeuwen, gsm's die richting generaalshoofden vliegen, van sluwheid die hem langsheen aanklachten kan doen laveren, van macht waarvan de gewone militairen zich afvragen waarop hij is gestoeld. Wat weet hij dat niemand anders weten mag? (...)

De vakbonden bij defensie behoren, in tegenstelling tot wat je als buitenstaander misschien zou verwachten, niet tot de moedigste aller vakbonden. Zij kunnen nog in de leer gaan bij andere vakbonden die tegenwoordig zelfs schreeuwen en de vuist ballen terwijl er niet eens echt onvrede heerst. Nu staan ze op de barricaden omdat voor de derde keer de vlucht naar Afghanistan is afgelast. Schande! Maar op andere momenten bleef de barricade opmerkelijk leeg. (...)

Met Flahaut wordt nog wel afgerekend. Zijn onschendbaarheid is bijna opgeheven en sommigen zoeken naarstig naar een koord voor de galg. Weinigen verwachten dat daar lang naar gezocht moet worden. Politiek is de afrekening al begonnen. Freya Van den Bossche heeft de moed gehad om dat te doen wat al een hele tijd geleden had kunnen gebeuren: defensie onder het vergrootglas slepen. Een kleine afrekening tussen socialisten, zeker, maar over de put die geslagen is, konden we al een tijdje niet meer springen. (...)

Het initiatief van Van den Bossche heeft sommigen ongetwijfeld moed gegeven om, met het eind in zicht, de stem te verheffen. De nieuwe regeerperiode wordt nu voorbereid, ook binnen defensie, en het is voor sommigen dus goed om - de Tweede Wereldoorlog als voorbeeld - nu nog snel in het verzet te gaan. Maar zo kort zal het geheugen van de militairen op alle niveaus dus niet zijn. Het verraad ten dienste van een politiek passant met maar bitter weinig interesse voor defensie zelf, zal zwaar aangerekend worden. Je hoort links en rechts over het slijpen van de messen. De openstaande rekeningen worden bijna vereffend. Je hoort de bange wezels kreunen, hun rijk is bijna uit. De eerste kleine stootjes worden uitgedeeld aan de grote leider zelf, maar 'de nacht van de lange messen' binnen de kazernemuren volgt. Daar twijfelen weinigen nog aan. (...)

Wim Smit, aalmoezenier van de Koninklijke Militaire School, in een vrije tribune in Het Nieuwsblad, 23 oktober 2007