In Vlaanderen vonden noch de Clickx Site van het Jaar, noch de Bwards 2006 het nodig om een aparte categorie te voorzien voor nieuwsblogs, actualiteitsblogs of politieke blogs. Wellicht een indicatie dat het fenomeen als marginaal wordt beschouwd of niet serieus wordt genomen. In Frankrijk daarentegen bestaat er een heuse club waar nieuwsbloggers elkaar regelmatig treffen: La République des Blogs, le rendez-vous des blogueurs politiques. Dinsdagavond werd onder hun auspiciën een bijeenkomst gehouden in Brussel. Misschien ook tekenend dat er een Frans initiatief nodig was om de belangrijkste Franstalige Belgische nieuwsbloggers bijeen te krijgen. Nieuwsgierig trok ik dinsdagavond dus naar café L'Amour Fou in Elsene, en raakte er aan de praat met volgende bloggers:


Damien Van Achter, zelfstandig journalist die o.a. voor de RTBF werkt. Bekend van zijn nieuwsblog Blogging The News.

François Lamotte van Shoob.com en Michael Uyttersprot van eMich.be.

Jean-Yves Huwart (rechts op de foto), economieredacteur bij Trends-Tendances, blogger, en auteur van het boek "Le second déclin de la Wallonie - En sortir". Ik schrok wel even toen hij mij zei dat hij regelmatig mijn blog leest om te weten hoe "men" in Vlaanderen denkt.

Bernard Massagé (foto links) van het Rassemblement Wallonie France en François Lemaire (links op de foto hierboven) van Debout La Wallonie, twee rattachisten die ijveren voor de aanhechting van Wallonië bij Frankrijk.

Alain Gerlache van de RTBF, die tegenwoordig ook een blog volschrijft. Hij had mijn blogartikel over zijn optreden bij het LVV nog niet gelezen, maar het was leuk om nog wat na te praten over het debat van vorige week.

Mana Livardjani en Vanessa Witkowski, de drijvende krachten achter de Brusselse afdeling van Cafebabel.

Baudouin Van Humbeeck, bekend van de blog Orange-Bleue.info (die hij samen met Melissa Monaco en nog enkele anderen maakt) en van zijn persoonlijke blog Somebaudy.

François Schreuer van de weblog Des Bulles, een Luikenaar van wie ik ooit een Franstalig blogartikel in het Nederlands vertaalde.

Alain Destexhe, MR-senator, blogger, en de eerste Franstalige politicus die de alarmklok durfde luiden over de toestand in Wallonië. Leest naar eigen zeggen regelmatig LVB.net.

En last but not least, Jean Quatremer, de Brusselse correspondent van de Franse krant Libération, die ook een eigen blog heeft, en van wie ik een mini-interview afnam. Het was Quatremer die vorig jaar het beruchte interview afnam van Yves Leterme, waarin die zich afvroeg of de Franstaligen in de rand rond Brussel intellectueel niet in staat waren om Nederlands te leren.

LVB: Wat is het verschil tussen schrijven voor een krant en schrijven voor een blog?

Jean Quatremer: Als ik een artikel op mijn blog schrijf, dan richt ik mij tot een lezer die mij vrijwel onmiddellijk zal antwoorden. Ik kan dus directer zijn, omdat de lezer weet dat het Jean Quatremer is die spreekt. Het is een andere toon, veel directer. Schrijven voor de krant vereist meer structuur, er zijn meer regels waar je je aan moet houden, de stijl is minder vrijblijvend. De blog, dat is het alledaags gesprek, het cafégesprek, zoals een gesprek onder vrienden. Maar als beroepsjournalist respecteer ik de deontologische codes van de journalistiek. Het is geen roddelblog, het is een journalistieke blog.

LVB: Is er ook een verschil in de redactionele afhandeling? Uw krantenartikel wordt misschien nog nagekeken en gewijzigd door een hoofdredacteur, terwijl u uw blogartikel volledig zelf bepaalt?

Jean Quatremer: Nee, bij Libération hebben de journalisten enorm veel vrijheid. De artikels die ik schrijf, worden in principe ongewijzigd in de krant gepubliceerd. Als er op dat vlak een probleem zou zijn, dan wordt dat besproken tussen mij en mijn chef. Er is geen censuur bij Libération. Op dat vlak is er een totale vrijheid. Er zijn natuurlijk bepaalde regels die ik ken, dus ik weet op voorhand wat kan en wat niet kan.