Wat een isolationistisch Amerika zou betekenen

Het is heel goed mogelijk, zelfs waarschijnlijk, dat het Amerikaanse politieke bestel terug de isolationistische toer zal opgaan. De gevolgen zullen niet op zich laten wachten, en zij zullen niet mals zijn voor de rest van de wereld. Daar wil ik gerust een weddenschap over aangaan. Maar de voorwaarden voor die weddenschap zijn (a) een echt isolationistisch beleid (van de President gesteund door het Congres) en (b) volgehouden over een periode van misschien een decennium of zo.

Er is niets anders in de wereld dat - op dit ogenblik, en op vele plaatsen in de wereld - totalitairen en andere 'slechteriken' tegen houdt, dan de reële mogelijkheid van Amerikaanse interventie. Dat is zo in het Midden-Oosten, zeker in Oost-Azie, in de Europese Balkan en in de Baltics, en in sommige plaatsen van Afrika ook maar duidelijk niet in Darfour.

Een klein ander voorbeeldje: de drie eilanden van de Nederlandse Antillen, die vlak voor de Venezolaanse kust liggen, die zouden morgen zo worden gegrepen door Hugo Chavez, als er een Ron Paul of een Dennis Kucinich (met substantiele steun in het Congres) in het Witte Huis zouden zitten. Er zou geen haan naar kraaien in de misgenaamde 'internationale gemeenschap' (juist zoals niemand er zich over opwond dat China Tibet versmoorde toen de Amerikanen hun handen vol hadden). En maak u geen illusies dat de Hollanders er hun vloot zouden op afsturen (zoals Thatcher naar de Falklands) of dat de Hollanders effectieve steun zouden krijgen van Flahaut en andere EU-partners. Wat ze wel zouden krijgen is vele lege woorden in resoluties. Enfin, de speculaties rond de wereld zouden eindeloos zijn. Maar, heb alstublieft niet de illusie dat er iets reëel anders in onze wereld in de weg zou staan van hele en halve totalitairen dan de geloofwaardige mogelijkheid of kans van een VS-interventie.

Iedere mogelijke interventie moet op haar eigen merites besproken worden. Maar simplistisch noninterventionisme van de Ron Paul-soort is extreme naïviteit en kortzichtigheid die rechtstreeks leidt tot de 'road to ruin' (eerst voor niet-Amerikanen, en later waarschijnlijk voor Amerikanen zelf). De wereld is vandaag fundamenteel niet verschillend van de wereld in 1880, of in 1938, of.... omdat de menselijke natuur niet verandert en dus niet verbetert.

Marc Huybrechts in een commentaar op In Flanders Fields, 24 december 2007