Vrije meningsuiting in Duitsland

De Duitse nieuwsmedia zijn momenteel geobsedeerd door een uitspraak van het hoofd van het Duitse Olympisch Comité, Michael Vesper. [Op zondag 3 augustus] verklaarde Vesper op tv over de Chinese internetcensuur: "in elk land van de wereld, ook in Duitsland, worden internetpagina's geblokkeerd. Hier gaat het over rechtse websites die geblokkeerd worden. En in China zijn er ook pagina's die gecensureerd worden". (En hij voegde eraan toe: "Maar vrije toegang moet verzekerd blijven voor alle belangrijke informatie die nodig is", met andere woorden: wat jullie je burgers aandoen is jullie zaak, maar voor een paar weken eisen we een vrij internet voor buitenlandse journalisten?).

Waar veel Duitse politici nu bezwaar tegen maken, en wat de krantenkoppen haalde, is dat Vesper de Chinese en de Duitse censuur met elkaar vergeleek. Want, zo luidt het: de Chinezen censureren de goede dingen terwijl de Duitse censuur enkel de slechte en illegale dingen verwijdert (namelijk: illegaal in Duitsland!). Zoals u kunt zien wordt vrije meningsuiting in Duitsland vaak geïnterpreteerd als niet van toepassing op dingen waar men het hevig mee oneens is. (...)

Wat de media hier vaak niet in detail uitleggen is wat er precies gecensureerd wordt in Duitsland. Als u de vraag stelt aan de overheid, komt u tot de ontdekking dat dit op zichzelf een soort gecensureerde informatie is. Naast neonazi-materiaal - zoals de hitlergroet, maar ook videospellen waarin je tégen nazi's vecht - houdt de Duitse staat ervan om zaken te censureren zoals bepaalde punkalbums, gore websites, rapteksten, non-fictieboeken waarin bepaalde privé-details worden onthuld, en horrorfilms. De grens tussen wat gebokkeerd wordt voor de jeugd en wat ook voor volwassenen geblokkeerd wordt, blijft vaag. (...)

Philipp Lenssen op Google Blogoscoped, 7 augustus 2008