Vlaamse spraakverwarring

Korfmacher heeft duidelijk een artikel die hij schreef uit de tijd dat we nog spraken van "Beschaafd Nederlands" achter de hand gehouden voor een dag dat hij geen inspiratie had.
En een Kortrijkenaar in Brugge heeft problemen? Allez jongens...

Afgezien daarvan is dit verhaaltje klinkklare nonsens: een Limburger die zich in West-Vlaanderen van het Frans moet bedienen terwijl iemand uit Kortrijk zich niet in Brugge kan verstaanbaar maken, dat gelooft toch niemand.
Ik weet niet wie die Korfmacher is maar het lijkt weer het de zoveelste bullsh*t verhaal om Vlaanderen voor te stellen als een streek waar alleen koeterwaals wordt gesproken.
Waar deze idioot zijn info vandaan haalt weet ik al evenmin, maar het kan zo zijn overgeschreven uit een of ander FDF pamflet.

Twee weken terug had ik een Britse vrachtwagenchauffeur bij mij in Brugge aan de deur. Het bleek een Welshman te zijn die in Liverpool was opgegroeid. Diezelfde dag had ik al urenlang met iemand uit het naburige Lancashire gesproken. Was mij dat een contrast tussen die twee versies van het Engels.
Gedurende tien minuten heeft die vrachtwagenschauffeur mij ongecomplexeerd wegwijs gemaakt in het Welsh (een andere taal), alsook in het dialect van Liverpool (dat sterk door de Ieren werd beïnvloed), alsook in het dialect van Glasgow. Voor hem waren die verschillen een onuitputtelijke bron van plezier.
Net zoals Frankrijk heeft Engeland zich destijds tot een grootmacht weten op te werken, maar in tegenstelling tot Frankrijk heeft het blijkbaar daarbij niet de behoefte gevoeld om haar macht én eenheid te betonneren door middel van een van bovenaf opgelegde uniforme versie van het Engels. Ik durf de afwezigheid van die behoefte niet zomaar toewijzen aan Engeland's natuurlijke grenzen, want eenmaal Engeland kolonies begon te stichten waren die natuurlijke grenzen er sowieso niet meer.
Misschien heeft het te maken met de grote sociale kloof tussen "upstairs" en "downstairs".
Volgens mij heeft het veeleer te maken met het feit dat het Engels zelf al een mengtaal is (Angelsaksisch met een Franconormandische bovenlaag + invloeden uit het Latijn en nadien nog eens scheut Frans en Nederlands dankzij de uitgeweken Hugenoten en geuzen.)
Kortom, een mengtaal die zich constant aanpast aan haar socio-economische dynamiek, dit in tegenstelling tot de centralistisch opgelegde Franse taal.
Ik begrijp dat destijds het A(B)N naar Frans model voor de Vlaamse ontvoogding noodzakelijk was om de Vlamingen terug aansluiting te bezorgen met hun cultuurtaal zoals die in Nederland nog werd gehanteerd. Net zoals het noodzakelijk was om de Vlamingen terug in staat te stellen om onderling vlot met elkaar te kunnen communiceren.
Maar nu dat dit bij de jongere generaties verwezenlijkt is, mogen wij dan nu niet wat meer evolueren naar het Angelsaksische model? Moeten we echt vollop blijven vasthouden aan het Franse model?

Het is niet omdat ik mij dit afvraag dat ik daarom een voorstander zou zijn van de dialectafkooksels zoals die nu op radio en televisie te pas en te onpas te horen zijn.

Oh ja, die Britse vrachtwagenchauffeur was stomverbaasd toen dat ik hem in het Engels begroette, want onderweg had hij zijn Frans wat proberen op te frissen.
Waarop ik verbaasd was dat hij dacht dat wij hier in Vlaanderen Frans spreken én dat wij als Franstaligen dus wel geen mondje Engels zouden kunnen spreken ;-)

@ freelander

Over wie of welke positieve kritiek hebt U het?
Korfmacher geeft hier toch geen positieve kritiek, hij liegt gewoon.