Rush Limbaugh over de financiële crisis

Zeer mooie samenvatting. Maar een kritiek op de Centrale Bank had het compleet gemaakt.

Ik weet dat citeren niet wil zeggen dat je de mening deelt. Maar het doet de economisch rechtse zaak geen goed als die met ongeloofwaardige plattitudes als deze aan de mensen wordt verkocht.

Zie bv http://www.mcclatchydc.com/... dat met cijfers en pertinente feiten het fabeltje dat de overheid op een of andere manier de private sector verplichte om onverantwoorde leningen toe te kennen die dan tot deze crisis leidde grondig onderuit haalt.

Tja, die "lage interesten"... In de vroege jaren 2,000 zaten we met een knaller van een economische crisis: normaal iets waarbij je lage interesten verwacht. En verder heeft de VS al vele jaren een enorm handelstekort, of met andere woorden, zit op een gigantische kapitaalinvoer. Uit het blote hoofd gaat het over een grootte orde van 50 miljard dollar *per maand*. Het bestaat al decennia lang, maar het heeft de neiging te stijgen, dus een pak jaren geleden zal het nog niet zo hoog geweest zijn.

Hoe dan ook, tientallen miljarden dollar per maand die Arabieren en Chinezen in jouw land komen beleggen... Op het eerste zicht zegt de wet van vraag en aanbod opnieuw dat je lage interesten kan verwachten.

Dus tenzij ik iets over het hoofd zie: die lage interesten zijn de oorzaak van de crisis? En zo ja, had de overheid dan kunnen? moeten? optreden met artificiëel hoge interesten?

Ik heb het vaker gezegd: als je enorm complexe causaliteiten met heel simpele modellen benadert dreig je snel te verdrinken in de moeilijke vragen...

@Pieter : de mensen die goudstandaard roepen, hebben waarschijnlijk teveel naar Ron Paul geluisterd voor hun eigen goed. Alle gekheid op een stokje. Je levert misschien wat punten aan waarin het houdige systeem niet optimaal is, maar buiten je conclusie lees ik geen enkel argument waarom die goudstandaard zo'n goed alternatief zou zijn in je post.

En om je inflatie/deflatie te laten afhangen van toevaligheden zoals het vinden van een rijke goudmijn, daar zal je toch met heel sterke argumenten moeten mee afkomen om dat verdedigbaar te maken. Vooral als je voornaamste kritiek is dat manipulatie van inflatie/deflatie ratios het grote probleem is.

Ik moet er trouwens niet aan denken wat voor crisis we in 1990 hadden gehad toen de USSR zowat zijn halve goudvoorraad van de hand deed indien we toen nog met een goudstandaard werkten. Daar zou het monetair beleid van Alan Greenspan klein bier tegen geweest zijn!

"Dus tenzij ik iets over het hoofd zie: die lage interesten zijn de oorzaak van de crisis? En zo ja, had de overheid dan kunnen? moeten? optreden met artificiëel hoge interesten?"

Als een crisis wordt veroorzaakt door artificieel lage interesten, dan is het absurd te geloven dat de crisis dan opgelost geraakt met articifieel hoge interesten. De sleutel zit hem niet in de hoogte of laagte van de interesten,maar in het artificiële karakter ervan. Je creëert een distortie en dan maar hopen dat je met een andere distorie tot een oplossing komt. De oplossing is: doe niks artificieels. Maar daar hadden ze vroeger aan moeten denken natuurlijk.

Ivan: In feite ben ik hier allemaal niet erg zeker van. Dus eerder in een "op zoek naar verlichting" attitude...

op het eerste zicht, als de interesten ook zonder een overheidsoptreden laag waren geweest, dan wordt het heel moeilijk om dat als voorbeeld te noemen van hoe de overheid de crisis met lage interestvoeten "veroorzaakt" heeft. En ook kan je ze dan moeilijk bekritizeren omdat ze de interesten te lang laag hebben gehouden: het alternatief was immers een nieuwe distortie geweest?

Nu, voor mij zou dat allemaal geen probleem zijn: had ik het al gezegd, van de povere resultaten die je krijgt als je je blindstaart op één factor uit een enorm complexe causaliteit?

(En sta me toe me aan te sluiten bij LVB over de verademing die de posts van Bart zijn. Bart: waarom horen we je zo weinig?)

@Bart Vanhauwaert

Ik ben niet onder de indruk van dat artikel waarnaar je verwijst. Van "ongeloofwaardige platitudes" gesproken.
Neem nu deze: "The CRA has increased the volume of responsible lending to low- and moderate-income households."

De CRA verbiedt "redlining", een pejoratief voor "responsible lending" (lees: geen leningen verstrekken aan mensen die niet kunnen afbetalen.) En net dat verbod op "responsible lending" zou dan voor een toename van de "responsible lending" zorgen? Laat me niet lachen!

Verder is het een aaneenschakeling van cherry picking. Die Krauthammer heeft inderdaad ongelijk, maar dat wil nog niet zeggen dat er met de CRA niets aan de hand is. En de overheidsbemoeienis stopt niet bij de CRA.

Het artikel meldt: "And mortgage brokers, who also weren't subject to federal regulation or the CRA, originated most of the subprime loans." Zij zijn inderdaad niet onderworpen aan federale wetgeving, maar wel aan de zogenaamde "Anti-Predatory Lending Laws", speciaal gemaakt om ook hen aan te pakken. Voor "pertinente feiten", zie:
http://www.acorn.org/index....

@ Pieter Cleppe

Een fysieke standaard is duidelijker dan een "vertrouwen" standaard zoals we die nu kennen.
Het probleem van die fysieke standaard is de zichtbaarheid van de krediet massa. Daarom zijn ze er ook afgestapt. Maar zoals ik op TBJ al zei, het is enorm moeilijk om het weer in te voeren, er is een mondiale Gutt operatie voor nodig en daar zul je de chinezen, noren, russen en arabieren niet mee krijgen.
Het feit dat het goud een eigen kostprijs heeft zou de waardebepaling moeten helpen. Het huidige "vertrouwen" heeft een virtuele "oneindige" waarde, zoals onlangs bewezen, ook niet zo mooi.

@Iedereen : volgens mij is het gewoon nog te vroeg om te kunnen zeggen waarom de crisis juist is uitgebarsten. Wat wel kan, is aanduiden waar het niet aan gelegen heeft : de CRA is een oeroude regeling die al verschillende financiële crisissen heeft overleefd en die de laatste jaren minder en minder relevant was. Dankzij de afzwakking ervan door de Bush administratie de laatste jaren enerzijds en doordat de private sector anderzijds veel verder ging dan de CRA voorschreef.

Daarenboven is het een known quantity. En als markten ergens goed in zijn, dan is het juist known quantities inprijzen. Neen, de stap van die feiten naar de roep dat de CRA alle begin van de ellende is kan enkel gevolg worden in de hoofden van irrationele ideologen.

Bovendien vind ik het zowiezo verdacht als zowel links als rechts bij een revolutionaire crisis als deze er blijkbaar onmiddellijk de bevestiging in zien van hun eigen dada's. De wereld is gewoon niet eenvoudig genoeg om dat geloofwaardig te vinden.

Kortom : het zou goed kunnen dat overheidsfalen/regulering heeft geleid tot deze crisis. En ik hoop het stiekem eigenlijk ook want dat zou het eenvoudigst aan te pakken zijn. Maar ik vrees dat ik nog geen doordachte argumentering heb gelezen die dat aannemelijk maakt.

@Pieter Cleppe : ik denk dat het grote probleem van dat Cato paper is, is dat het de appelen met peren vergelijkt. Je kan onmogelijk de goudstandaard evalueren in de context van de 19e eeuwse economie en de fiatstandaard in de context van de 20e eeuwse economie en daaruit besluiten trekken over de goud- versus de fiatstandaard zonder op een deugdelijke manier abstractie te maken van de verschillen in onderliggende economie.

Ik gaf bv al eerder aan : wat had een goudstandaard met onze economie gedaan vlak na de val van de USSR met de daaraangekoppelde massale goudverkoop. Dat soort simulaties zou een eerlijker beeld geven van de goudstandaard.

In de jaren 1800 was de goudstandaard misschien een goede proxy voor productie. Vanwege de geringe industrialisering waren de verschillen in productie tussen twee jobs relatief gering. Daarom dat de productie van een goudmijner waarschijnlijk een relatief goed beeld gaf van de productie van de hele economie.

In de huidige stand van zaken is dat natuurlijk nonsens. Bovendien is de keuze voor goud louter en alleen arbitrair en ingegeven door de beperkte technologische capaciteiten om de echtheid van iets in te schatten. Als je dezer dagen perse van de fiatstandaard af wil, dan lijkt me (ik zeg maar wat) geinstalleerde vermogen om hernieuwbare energie op te wekken een betere maatstaf.

Tenslotte wil ik nog een filosofisch argument aanreiken. We zijn het erover eens dat de waardebepaling van geld een lastige zaak is. Maar tegelijk is er op ieder moment wel een optimale prijs. De vraag is een mechanisme zoeken dat die prijs zo dicht mogelijk kan benaderen.

De goudstandaard probeert de waarde te bepalen aan de hand van de goudproductie. Onze economie is echter zo ge-evolueerd dat goudproductie niet noodzakelijk iets zegt over economische activiteit. De politiek het zaakje laten bepalen is ook geen goed idee want die is gemotiveerd om de prijs te manipuleren om andere doelen te voldoen (zie jaren '70).

Wat blijft er over in mijn ogen : de wetenschappelijke methode op basis van een rigoreuze studie van de economische toestand moet de centrale bank op zoek naar de ideale waardebepaling van het geld. Dat is iets waar ik mijn vertrouwen in kan plaatsen. En ja, in tijden als deze kan ik enkel maar zeggen dat ofwel de centrale banken nog altijd niet genoeg afgeschermd zijn van de politiek ofwel dat het economische model gehanteerd door de centrale banken nog niet goed genoeg is. Beide zijn echter relatief eenvoudig te verbeteren en beide zijn nu ook weer niet zo slecht dat ze catastrofaal zijn (het ging uiteindelijk bijna 20 jaar goed). En misschien nog belangrijker : beide zijn realistisch haalbare toekomstopties.