Rik Torfs en het perverse kapitalisme

1. Als de uitspraak slaat op het feit dat sommige bedrijfsleiders misbruik maken van de crisis, dan is dat een perversiteit van die bedrijfsleiders, en niet van het systeem;
2. Als de uitspraak slaat op het feit dat een crisis in een kapitalistisch systeem leidt tot ontslagen en faillissementen, dan is dat geen pervers effect van het kapitalisme, maar net een sterkte. Het kapitalisme zorgt er zo voor dat de productiemiddelen ingezet worden in de meest productieve bedrijven en sectoren. En zo komen we er weer bovenop.
3. De uitspraak is hoe dan ook typisch. Het is toch o zo moeilijk voor een "intellectueel" om iets positiefs over het kapitalisme te zeggen, het systeem dat ervoor gezorgd heeft dat die intellectueel het zo goed heeft.

Ik kan de stakingen en de looneisen van de vakbonden begrijpen. We komen uit een periode van hoge bedrijfswinsten. De lonen zijn achterop gebleven-het loonaandeel in het nationaal inkomen is gedaald. Daaruit is het begrijpelijke gevoel ontstaan dat de goede conjunctuur vooral ten goede is gekomen van de ondernemingen. Ik heb dan ook geen sympathie voor het patronaat: wat ze nu oogsten hebben ze zelf gezaaid. Bovendien is de hebzucht van veel topmanagers hemeltergend. Ik vind dat bonussen pas toegekend mogen worden na een aantal jaren. Er zijn de afgelopen jaren veel bankiers geweest die fantastische winsten gehaald hebben. Maar nu ontdekken we dat veel van die winsten resultaat waren van onverantwoorde risico's. Ondertussen hebben ze wel hun bonussen opgestreken: dat is een beloningssysteem dat niet correct is.

Zijn de lonen achtergebleven, A.Rouet? Als we zien dat in België de lonen veel sneller stijgen dan onze buurlanden, dan lijkt me dat niet het geval te zijn.

Zinnen als "Ik heb dan ook geen sympathie voor het patronaat: ", duiden wel zeer goed uw denkkader.

Daarnaast springt u in uw redenering van de hak op de tak en blijft het bij wat slogans en verzuchtingen. U maakt ook een grove veralgemening maakt: "veel" is een vage bewering en niet gefundeerd.

Het beloningssysteem kan aangepakt worden door een versterking van de aandeelhouders, en een sterke mate van transparantie. Maar ik ben akkoord dat men beloont moet worden naar werk. Een negatieve bonus (een contradictie weliswaar) moet ook kunnen.

Ik kan de looneisen van de vakbonden ook begrijpen maar slechts ten dele. Net zoals ik de vertegenwoordigers van de ondernemingen in hun eisen kan begrijpen.

Recent las ik wel dat de big three in de USA iets hadden als een "Jobbank" waarbij arbeiders wel nog uitbetaald werden maar dat ze gewoon naar de fabriek moesten komen elke morgen om daar wat kruiswoordraadsels op te lossen of gewoon met hun vingers mochten zitten draaien. Werkloosheidsuitkeringen door de bedrijven gegarandeerd. De big three lijken dus eerder te onder te gaan door slecht management en te hoge vakbondseisen dan door "het losgeslagen kapitalisme". Evenwel is het begrijpelijk dat mensen, zowel deze in de vakbond als in het management, altijd op zoek gaan naar iets of iemand om de schuld te geven. Het "kapitalisme" op zich is een gemakkelijke prooi.

Dus het liberaal kapitalisme is niet gefaald of ten grave gedragen. Als dat laatste het geval zou zijn, dan zou niemand hier vandaag nog gaan werken.

De uitspraak "bedrijfsleiders maken misbruik van de crisis om besparingen door te voeren en mensen buiten te gooien" bewijst een totaal gebrek aan inzicht in de condition humaine die achter een bedrijfsleider kan zitten. Misschien ingegeven door het vijandsdenken van de vakbonden, wie weet.

In werkelijkheid wil een bedrijfsleider groei realiseren. En door mensen buiten te gooien lukt dat meestal niet echt. Men gooit alleen mensen buiten als de omzet of winst dalen of dreigen te dalen, of om "het vet er af te snijden." Wat betekent: weinig produktieve mensen ontslaan of eenheden afschaffen.

@ à Rouet

"Bovendien is de hebzucht van veel topmanagers hemeltergend."
Klopt, maar ja dat zijn ook maar werknemers. (Ook al verschuilen ze zich vaak achter een managementvennootschap.)

"Ik vind dat bonussen pas toegekend mogen worden na een aantal jaren. Er zijn de afgelopen jaren veel bankiers [niet enkel bankiers à Rouet, het kortetermijnwinstbejag heerst in heel wat beursgenoteerde ondernemingen] geweest die fantastische winsten gehaald hebben. Maar nu ontdekken we dat veel van die winsten resultaat waren van onverantwoorde risico's. Ondertussen hebben ze wel hun bonussen opgestreken: dat is een beloningssysteem dat niet correct is."
Akkoord, zowel met de vaststelling als met jouw voorstel tot remedie. Wij die het eens over iets eens zijn, straf hé?
Wanneer laat je jouw vakbondsvrienden in het parlement een wetsvoorstel in die zin indienen?
Ik voorspel dat ze dit nooit zullen doen, want nu kunnen ze die hoge verloningen van de topmanagers aangrijpen om de afgunst bij hun leden aan te wakkeren om zo zelf nog grotere loonsverhogingen te eisen.
Kortom, een pervers mechanisme.
Eigenlijk ben ik voorstander dat ook de rest van het personeel en niet enkel topmanagers winstbonussen zouden krijgen, natuurlijk eveneens met enkele jaren vertraging zoals jij dat voorstelt. Maar ja, vakbonden zien winstbonussen voor de rest van het personeel niet zitten, want dan is een groot deel van hun business om zeep.

En à Rouet: vooral NIET antwoorden. Spaar je edelmoedigheid maar voor de echte bedelaars op straat.

ARouet, jou citaat 74147 indachtig: jij verwijt mij een 'amalgaan' en het 'door elkaar halen van zaken'? Tss...

à propos, bewijs je je sterk hokjesdenken: eens iemand het etiket liberaal heeft, blijft dat een liberaal, ongeacht wat die verkondigd? Probeer nog eens een 1-2tje met Joe :-)

Verplicht die man eens om 5 jaar zaakvoerder van een kleine KMO te zijn. (onder toezicht om rampen te voorkomen). Hoe intelligente mensen zo'n nitwits kunnen zijn.

Cogito, niet het etiket, maar het gebruik ervan als 'argument' haal ik aan, los van de overtuiging dit de geciteerde prof uit zijn woorden laat blijken.
Omgekeerd zou het even belachelijk zijn op heden de superburgerlijke Vande Lanotte nog te etiketteren als een anarchistische druggebruiker.

Trouwens, wat een gezeik (door Torfs, Grouw of Rouet) over problemen die ze perfect kunnen counteren door zelf het andere voorbeeld te geven. In onze vrije markt kan dat perfect. Maar goed, dat zou nogal een tegenvaller kunnen worden.

A.Rouet: Ik ben het ook vaak eens met Paul De Grauwe, maar zijn uitspraken zijn geen onfeilbare liberale dogma's. Intellectueel wel oneerlijk om uitspraken te publiceren zonder bronvermelding.

Ik sluit me aan bij NR om te vragen naar een preciese bronvermelding van wat Paul de Grauwe heeft gezegd. Er staan overigens wel degelijk een paar dingen tussen waar ik ook kan inkomen. Maar uitgerekend met "De lonen zijn achterop gebleven-het loonaandeel in het nationaal inkomen is gedaald." heb ik wel een probleem:

http://speelsmaarserieus.bl...

Ook daarvan zou ik wel eens willen weten wat een kritische liberaal - zeg, Paul de Grauwe als die inderdaad de bron is van het citaat - daarover zegt.

Ik vind het eerder een een natuurlijke reactie van de bedrijfswereld op de perversie van de onnatuurlijke rigiditeit van de arbeidsmarkt.

De kritiek van Rouet kan ik wel volgen. Ik volg trouwens het argument niet dat de exorbitante verloning van managers tot stand komt via vrije marktwerking. Om van vrije markt te spreken, moet er niet alleen sprake zijn van een snijpunt tussen vraag en aanbodscurve, maar bovendien bestaat er bij pure en ongehinderde vrije marktwerking geen surpluswinst (in tegenstelling tot winst genoemd als vergoeding voor het verschaffen van kapitaal). Dat impliceert dat een mananger slechts zoveel zou verdienen als zijn werkelijke meerwaarde voor het bedrijf valoriseerbaar is. Een manager die louter deelname in de winst verdient, evenredig met zijn 'gewicht' binnen het pakket produktiefactoren, beantwoordt daaraan. Als die manager daarentegen een vaste vergoeding en een riante ontslagvergoeding onderhandelt, is dit imperfecte marktwerking die sterke gelijkenissen vertoont met de reguliere arbeidsmarkt (hier kaats ik de bal met effect terug, Rouet, om je te doen inzien dat je je pijlen eigenlijk op je eigen 'kamp' richt).

Ik zou durven spreken dat de pool van managers als gedirigeerd wordt door een onuitgesproken vorm van kartelvorming, van ons kent ons politiek door een legertje geldwolven die enkel hun eigen beurs dienen. (Spontaan denk ik daarbij aan een Bodson). De artificieel geconstrueerde schaarste binnen de markt is een valse perceptie van een bedrijfswereld die transparantie mist en gemanipuleerd wordt. (denk maar aan de artificieel gebouwde hype rond de consultants pakweg 10 jaar geleden.)

Hopelijk volgen veel bedrijven het statement van Torfs, en zetten ze ook de geldwolven aan de deur, het is ten slotte voor iedereen crisis.