Afschaffing assisenhof holt democratie uit

Er zijn democratieën waar al lang geen assisenhof niet meer is, zoals Nederland bijvoorbeeld. De democratie is door het verdwijnen van het Assisenhof niet achteruit gegaan.

De huidige politici hebben geen moed om het Assisenhof af te schaffen omdat dit tegen de wil van de publieke opinie gaat, die het Hof eerder ziet als een bron voor allerlei spannende en schokkende verhalen en het concipieert als een volkslynchpartij maar dan in meer beschaafdere vorm.

Ik sta dus liever voor een college voor professionele rechters dan voor een aantal wispelturige juryleden (waarvan de meeste ofwel werkloos, ofwel leraar zijn; de overige beroepen laten zich wraken of worden gewraakt).

Is een volksjury niet even wispelturig? Je zal wel altijd iemand hebben die zeer zware gevoelens heeft tegen hardrijders en je in de jury zal afstraffen. Ik zie het voordeel niet van de volksjury, buiten een populistische kreet dat we onze democratie aan het afbreken zijn.

@ NR
Nederland is net als België een particratie. Het is wel democratischer en transparanter dan België.
Wat dacht u, dat Geert Wilders liever zou hebben een volksjury of een drietal door de politiek benoemde rechters.

In België kwam vroeger volgens de Grondwet een politiek of persmisdrijf ook voor een jury. Nu beslissen alleen rechters daarover. Men heeft kunnen vaststellen waar dit toe leidt.

In dictaturen bestaat uiteraard geen jury-rechtspraak. Het afglijden naar een autoritair bewind wordt altijd gekenmerkt door het afschaffen van de jury-rechtspraak.

Beste fcal: en wat met een volksjury bestaande uit nieuwe Nederlanders?

@ NR
Op wikipedia vindt men in verschillende talen uitgelegd hoe een volksjury wordt samengesteld en hoe men bevooroordeeldheid voorkomt.
Dat dit in een miniem aantal gevallen om diverse redenen in de praktijk niet altijd gelukt is, doet niets af van de democratische kwaliteit van het systeem.

Het is en blijft een beschermende constructie in het voordeel van ten onrechte beschuldigde "daders" en een corrigerende bestraffingsmogelijkheid bij laks optreden van de rechtspraak.

Een ander pluspunt van deze soort rechtspleging is de ingebouwde rem, die het opwerpt t.a.v. de politieke willekeur van de tijdelijke wetgever. Dat was een van de redenen waarom net zogenaamde pers- en politieke misdrijven in de Grondwet opgenomen waren als juryrechtspraakgevallen.

U hebt het over racistische persmisdrijven, die ongestraft bleven. Maar dat is net de vrijheid van meningsuiting. Er is een wezenlijk verschil tussen woord en daad. Het gelijkstellen het woord aan de daad, iets typisch voor autoritaire regimes, heeft als gevolg, dat de daad minder erg en triviaal wordt.
Een scherp geformuleerd stuk over een politieke omstandigheid wordt dan bijvoorbeeld gelijkgesteld aan de brandstichting van het politieke hoofdkwartier of zelfs aan de moord van een politiek leider. En als dit laatste voor de rechtbank komt geldt als excuus het mogelijke politieke manifest van het slachtoffer, dat dan om duistere redenen, bijvoorbeeld een discriminerende teneur, nu ook misdadig is.

Weet u, een moord is een moord. En of die moord nu zogenaamd communistisch, fascistisch, racistisch, seksistisch of uit zogezegde nobele bedoelingen zoals godsdienst, maatschappij, deugdzaamheid of eer, gepleegd is geworden mag niets uitmaken in de rechtspleging. Maar een woord is geen moord en ook niet omgekeerd.

U hebt over de VN en de verplichtingen, die daar zouden uit voortvloeien. Afgezien van het feit, dat onze vertegenwoordigende instanties geen mensenrechten, waarmee we geboren worden kunnen beperken of afstaan, kan men wellicht diplomatisch en aangepast het voorbeeld volgen van de Moslim-staten, die alle mensenrechten erkennen voor zover ze niet in tegenspraak zijn met de door Allah gegeven Sjaria.

De verloedering van de VS rechtspraak inzake principiële processen in naam van een groep (class action) met de ontsporende benadelingsuitspraken (tort) zijn niet oorzakelijk terug te voeren naar het gebruik van een volksjury maar naar de wetgever.

U verwees zelf naar Nederland als democratie. Dit heeft verder geen uitstaans met deze gedachtewisseling, maar kan ook niet als argument gebruikt worden.

Ja, Luc, ik heb het daarover. Mijn verwijzing naar "racistische misdrijven" is in dit geval een verbijzondering van de persmisdrijven.

Uw vraag voor de USA is inderdaad terecht, maar is het niet zo dat landen een "opt-out" kunnen verrichten bij verdragen. Het verdrag van de rechten van de migrant is bijvoorbeeld van UN-signatuur maar door geen enkel Westers land ondertekend. Het zou dus goed kunnen dat de USA geweigerd hebben de UN-verdragen te ondertekenen of er gewoon geen uitvoering aan willen geven. Maar ik ben er niet zeker over.

Het waren wel geen UN-richtlijnen die toen in Europese dwingende regels werden omgezet, maar mogelijks zou er vandaag wel dergelijke Europese regels bestaan.