De laatste liberale politicus?
Ja, de verhoogde rol van de staat in tijden van crisis is een natuurlijke reactie op dalende markten. In plaats van de marktmechanismen te stroomlijnen, komen sommigen in de verleiding om de staatsinterventie in de economie zoveel mogelijk uit te breiden.
De concentratie van overtollige activa in handen van de staat is een negatief aspect van anticrisisbeleid in vrijwel elk land.
In de twintigste eeuw maakte de Sovjet-Unie de rol van de staat absoluut. Op de lange termijn maakte dit de Sovjet-economie totaal oncompetitief. Deze les kwam ons duur te staan. Ik ben ervan overtuigd dat niemand dat wil herhaald zien.
We mogen niet blind zijn voor het feit dat de geest van het vrije ondernemerschap, met inbegrip van de persoonlijke verantwoordelijkheid van zakenlui, investeerders en aandeelhouders voor hun beslissingen, de laatste maanden werd uitgehold. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat we betere resultaten kunnen bereiken door de verantwoordelijkheid af te wentelen op de staat.
Vladimir Poetin in zijn toespraak tot het World Economic Forum in Davos, 28 januari 2009



Reacties
Johan B
vrijdag, 13 februari, 2009 - 09:16Gisteren bij Phara hield Paul De Grauwe een vurig pleidooi voor het Keynesianisme.
Hij zei dat de overheid nu schulden moet durven maken want sluitende begrotingen berusten op achterhaalde economische stellingen en sinds Keynes weten we wel beter. Volgens De Grauwe moeten we ook "ontsparen". Sparen is slecht want het stimuleert de consumptie niet, aldus De Grauwe.
En dat doceert economie aan de KU Leuven.
Het enige wat De Grauwe vergat te vermelden was Keynes antwoord op de vraag wat de gevolgen van zijn politiek zullen zijn op de lange termijn: "In the long run, we're all dead."
mrtos
vrijdag, 13 februari, 2009 - 09:27Op zich is er niets mis met Keynesiaanse deficit spending tijdens een crisis. Maar daar moet dan wel tegenover staan dat de overheid de broekriem stevig aanhaalt wanneer het economisch terug beter gaat. En daar wringt meestal het schoentje: politici hebben die zelfdiscipline niet.
Questing Beast
vrijdag, 13 februari, 2009 - 10:34"Op zich is er niets mis met Keynesiaanse deficit spending tijdens een crisis." Een crisis waarvan het kernprobleem een overmaat aan schulden is bestrijden met het maken van nog meer schulden. Les gehad van De Grauwe, mrtos? Mag ik u de dringende lectuur van "Human Action" van Ludwig von Mises aanbevelen? Of neem eens een kijkje op mises.org. Eens kijken of u dat zinnetje dan nog eens zo vlot zult neerpennen.
ivan janssens
vrijdag, 13 februari, 2009 - 11:06@mrtos: er staat vandaag een interessant artikel in De Morgen over de gevolgen van pure deficit spending in tijden van crisis in het Japen van de jaren negentig.
Avondlander
vrijdag, 13 februari, 2009 - 11:51Poetin wordt in de westerse media doorgaans negatief afgeschilderd. Het feit dat hij door liberaliseringen economische successen boekt wordt hem kwalijk genomen en meteen verzwegen om hem op ander gebied zwart te maken.
Het zijn zeldzame en moedige uitzonderingen in media en academia die even tegengas durven geven in de media. Prof. Hedwig de Smaele was hier reeds in 2004 een voorbeeld van met haar artikel in De Standaard "Het is de economie, Kameraad"
http://www.standaard.be/Art...
veel bijval oogst men daar niet mee.
Blauwbaard
vrijdag, 13 februari, 2009 - 20:49Mijnheer Poetin ervaart nu misschien iets meer dan een jaar geleden wat de gevolgen zijn van een verregaande vermenging van politiek en economie. Het heeft zijn land alvast geen goed gedaan, en nu de rijkelijke olie-inkomsten opdrogen loopt het zand onder zijn voeten weg. Wait and see...
BC
vrijdag, 13 februari, 2009 - 21:51Vreest niet, er zijn wel degelijk nog échte liberalen. Gisteren was er eentje aan het woord in Terzake naar aanleiding van een zopas verschenen boekje/manifest: http://terzake.canvas.be/ui... (vanaf 26:45)
[Er is weer een jonge begeesterde liberaal opgestaan met een gloedvol betoog voor een nieuw liberaal offensief. Een liberaal met een boekje: bent u de nieuwe Guy Verhofstadt?]
Mathias De Clerq: Neen, daar ben ik echt niet mee bezig. Ik ben echt al jarenlang enorm begeesterd door het liberalisme, en ik stel vast dat wij vandaag de dag eigenlijk geconfronteerd worden met... Men verwijt men (sic) alles... men verwijt het liberalisme alles. We worden langs alle kanten aangevallen, gematrakkeerd, we zitten in het defensief, en ik wil eigenlijk een nieuw liberaal offensief om daar uit te geraken, want het liberalisme is niet het probleem maar juist de oplossing. We staan voor nieuwe uitdagingen in een nieuwe wereldorde, en we moeten daar veel meer tegen ingaan, we mogen dat niet ondergaan. Vandaar mijn oproep, voor een pleidooi voor een nieuw liberaal offensief en ook een ideologisch herbronningscongres om juist dat liberalisme van de eenentwintigste eeuw, daar een wervend verhaal van te maken, die terug kan begeesteren en kan inspireren.
[Is de open vld de dingen teveel aan het ondergaan?]
Kijk, we staan voor nieuwe uitdagingen in een nieuwe wereldorde. We zijn de eenentwintigste eeuw binnengestapt en we hebben een nieuw paradigma nodig, en dat is juist het liberalisme, en het liberalisme is een bezielend project op lange termijn, een nieuw ijkpunt, een nieuwe vuurtoren, [En hoe moet dat eruitzien?] en we zien dat we van alle kanten aangevallen worden. Van de collectivisten, de ecologisten, de conservatieven, en we ondergaan dat teveel. Terwijl het liberalisme juist vanuit een emanciperende visie de mens kan bevrijden, en die antwoorden kan geven...
[Een regeringspartij die de dingen ondergaat? Die zit toch net aan het stuur?]
De essentie is dat we ons ideologisch herbronnen, een langetermijnperspectief waarin dat we een breed wervend ideologisch liberaal verhaal schrijven om terug massa's mensen te begeesteren, terug de motor van de ideeën te worden, en we hebben nu van het weekend een actualiteitscongres, ik hoop dat daar heel wat mensen naartoe komen, maar we moeten meer doen, we moeten nog dieper gaan, we moeten echt een ideologisch congres na de zomer houden om dan een nieuw ijkpunt te stellen en terug te wervend inspireren.
[U hebt gezegd dat de partij zich aan het doodrijden is in deze regering?]
We moeten zien dat we niet op een dood punt komen. Het is natuurlijk moeilijk in deze regering, het is een moeilijke constellatie, er is weinig vertrouwen, er is weinig ploeg. Maar onze minister, we hebben goede ideeën onze ministers, maar ze worden vaak afgeblokt door conservatieve krachten binnen die regering, en ook dat vind ik eenmaal we ons ideologisch hebben herbrond, dat inspirerend verhaal hebben geschreven op maat van die nieuwe uitdagingen van de eenentwintigste eeuw, dan denk ik dat we ook op dat moment in alle rust in alle kanten moeten kijken, doen we dat in of uit de regering?
[Is de partij consequent? Ze zit niet graag in de regering maar ze blijft er?]
Kijk, we zitten nu echt in een wereldwijde financiële economische crisis, nu uit de regering stappen is totaal onverantwoord. Nu moet de regering verder. Moesten we nu uit die regering stappen dan komen we in een stuurloosheid. Dat is onaanvaardbaar voor de vele mensen die nood hebben aan een regering, aan een visie, maar eenmaal dat we ons eigen, vanuit onze liberale aspiratie die nieuwe uitdagingen hebben op geantwoord, terug begeesterend kunnen zijn, een nieuw ijkpunt - want het liberalisme bevat tal van oplossingen voor vele mensen - dan denk ik dat we op hetzelfde moment ook in alle rust die evaluatie moeten maken. Doen we dat in de regering, of doen we dat daarbuiten?
[Wordt die visie gedeeld door andere jongeren in uw partij?]
Dat wordt dan ongelofelijk... er is echt nood aan een liberale heropstanding, terug een langetermijnverhaal, terug een begeesterend project, de vrije markt staan onder druk.
[Jonge liberalen voelen zich gepasseerd door uw initiatief?]
Ik ken heel wat gedreven jonge mensen en ik heb met tal van mensen ook binnen onze beweging daarbuiten gepraat. Er zijn tal van jongeren die daaraan hebben meegewerkt en het is maar een beginpunt mijn boekje, er komt nog veel meer nav het ideologisch congres en dan is het de bedoeling om met al die jongeren die terug liberalisme willen hebben dat kan begeesteren allemaal samen doen. Dat we allemaal samen in die richting gaan.
[Gaat u op het komende congres ook uw mond opendoen?]
Ik heb een aantal amendementen ingediend, oa ook het voorstel om tot een echt ideologisch herbronningscongres te komen, om ook die evaluatie te doen, en op tal van andere punten... het groen-liberalisme, heel belangrijk, de nieuwe gezinsvormen, daar moet we echt fundamenteel een dijkbreuk maken met het verleden, in het offensief gaan, en zo gaan we er ook allemaal samen uitgeraken.
Het is zo dat we echt begeesterd allemaal zijn vanuit de jonge garde om dat liberalisme te hervormen, terug in het offensief te gaan, en als we dat doen, dan ben ik ervan overtuigd dat we terug het elan zullen uitstralen, de dynamiek zullen uitstralen en het positivisme die het vroeger zo heeft gedaan, het liberalisme.
Cogito
zaterdag, 14 februari, 2009 - 23:01Er zijn voorbeelden van geslaagde verlichte despoten. Het zijn niet Fidel, Kim Yung Il, Chavez, Dalai Lame, Nyerere, Mugabe, ...
Maar wel Franco, Papadopoulos, en natuurlijk Pinochet, maar most of all Deng Xiao Ping.
Tot twee jaar geleden bestond de hoop dat Putin zich zou inspireren op de successen van Pinochet en Deng Xiao Ping, maar toen zijn libertarische rechterhand Andrei Illarionov zijn regering verliet omdat hij te autoritair werd, wakkerde de vrees aan dat hij terug voor het aloude KGB-communisme zou kiezen. Blijkbaar is er toch nog een sprankeltje hoop.
NR
zondag, 15 februari, 2009 - 00:03Was Franco een verlicht despoot? Dat de economie goed floreerde op de laatste jaren van het Franco-regime was eerder te danken aan een toevallig gevoerde economisch politiek die ook voortkwam als reactie op het rampzalig eerder gevoerde beleid, onder die zelfde Franco. Heeft iemand dit ook al niet op deze blog aangehaald? Bovendien had Franco voor ogen dat zijn opvolger Juan Carlos zijn despotisme zou voortzetten, maar die had daar gelukkig geen zin in. Juan Carlos is dus een grote held, maar Franco niet.
Cogito
zondag, 15 februari, 2009 - 00:06Ja zal wel, maar ook Franco hoort nog tot de despoten die zijn land beter achterlieten dan ze het aantroffen. Wat van de eerste rij moraalridders bepaald niet gezegd kan worden...
NR
zondag, 15 februari, 2009 - 00:15Ik zou ook niet zeggen dat de slechte toestand van Tibet te wijten is aan de dalai Lama..., wel aan je "verlichte despoot" Ping.
OutlawMike
zondag, 15 februari, 2009 - 01:19Zeg wat je wil, maar het Spaanse Mirakel was een ding uit de Franco-tijd. Ik geloof wel dat het vooral zijn eerste minister was die er de hand in had.
Het economisch groeipercentage bereikt in de jaren zestig onder Franco werd slechts vele jaren later geevenaard onder een andere rechtse zak, Aznar.
Nu zijn de Spanjaarden beter, hee? Idioten.
Cogito
zondag, 15 februari, 2009 - 02:32Ik zette de Lama graag in het rijtje oenen omdat hij openlijk het commoenisme belijdt, de oen.
joe
zondag, 15 februari, 2009 - 08:35NR: vind je ook soms dat een discussie met specimen als Cogito puur verloren energie is? Ik doe ook geen moeite om me naar een strontrestaurant te begeven om stront te eten. Want ze kunnen daar toch niets anders serveren.
Cogito
zondag, 15 februari, 2009 - 09:08Het gaat weeral over kaka bij coprofiele joe.
joe
zondag, 15 februari, 2009 - 09:54Cogito, mijn stront-connotaties zijn zeer selectief, die moet je verdienen!
fcal
dinsdag, 17 februari, 2009 - 18:23Franco was geen verlicht despoot, slecht een autoritaire houwdegen, die van economie geen kaas gegeten had. Zijn franquistisch regime zat eind 50-er jaren compleet aan de grond. Noodgedwongen heeft hij er dan Opus Dei economen bij betrokken, die de zaak door economische liberalisering in de goede richting hebben doen evoluëren.
Een beter voorbeeld van een verlicht despoot is Lee Kuan Yew, de vroegere premier van Singapoer. Op en top een technocraat maar wel een economisch wijze man. De welvaart per hoofd van de bevolking is er al hoger dan deze in België. Het democratisch niveau is naar men kan vaststellen dit van België ook al voorbij gestreefd.