Aangeboren talent of aangeleerde vaardigheid?

Sorry traveller, ik zie het niet zo zwart-wit als jij.

Ook al zou talent een kwestie van oefening zijn, dan nog heeft niet iedereen de wilskracht, het doorzettingsvermogen en het concentratievermogen om intensief te oefenen. Hoewel ook die karaktertrekken ongetwijfeld tijdens de jeugd kunnen aangescherpt worden.

Uit zijn verhaal over het jonge meisje (hierboven niet geciteerd) maak ik bij mezelfd de bedenking dat talent aanleren op jonge leeftijd toch nog iets anders is als iets leren op latere leeftijd. Op jonge leeftijd kan de "bedrading" makkelijker gewijzigd worden. Het is aangetoond dat bijvoorbeeld het vermogen om vreemde talen te leren veel hoger is op jonge leeftijd dan bij volwassenen.

Het is evengoed waar dat aangeboren talent niet tot uiting zal komen als het tijdens de jeugd geen stimulansen of mogelijkheden krijgt om zich te ontwikkelen.

Ik treed traveller hierin bij. Overigens is David Brooks een sukkel die bij de Amerikaanse 'De Standaard' aka de NYT, poseert als excuus'rechtse' van dienst en nu al blijkt gegeven heeft van 'buyer's remorse' over die idioot met een dubbele agenda die het op god weet wat voor manier tot POTUS heeft geschopt: http://images.google.be/img...

Ik zou er nog aan toevoegen dat ik van dat watje zijne plastrong en hemd migraine krijg: http://blogs.abcnews.com/ge...

Ik ruik hier toch ook wetenschap in functie van de ideologie in.

@ BC

Het is misschien niet wat hij gelooft, het is wel wat hij doet in het onderwijs: iedereen moet slagen en dus gaat het niveau omlaag, voor zover het nog lager kan.

Brooks zegt practisch hetzelfde, het is niet het talent, het is de oefening.

@ Leo

In de Engelse text zegt hij onomwonden dat zelfs Mozart en Einstein geen speciale gaven hadden: "the dominant view of today is that even Mozart early abilities were not the product of some innate spiritual gift" En hij gaat verder in de text door er nog andere, inclusief Einstein bij te slepen. Daarom mijn reactie: welke oefeningen deed Einstein dan wel? Vergeet ook niet dat Einstein zijn inzichten op zeer jonge leeftijd kwamen.
Dus mijn conclusie: oefenen en iedereen wordt een genie, of de democratisering van het genie-zijn.

@Leo en de anderen: Brooks bespeelt hier het aloude thema "nature or nurture". The rain in spain heeft de orkain doorstain.

Duidelijk linkiedoodle-ie-dum-dee.

En dat in een tijd waarin de wetenschap er meer en meer bij uitkomt dat zelfs karakter veel meer genetisch is bepaald dan we tot nu toe dachten (ref naar je vorige reacties daarover).

@Cogito en Traveller: Ik beken dat ik niet doorgeklikt had naar het volledige artikel. Ik ben bekend met het "nature/nurture"-thema, alleen had ik het niet gelezen in bovenstaande fragmenten.
Tja, sommigen zijn voldoende ideologisch verblind om te geloven dat zelfs seksegebonden gedrag aangeleerd is...

De vraag blijft: in hoeverre is volharding en zelfdiscipline een talent of een aangeboren iets?

De “aanleg” is er natuurlijk, maar de invloed van milieuomstandigheden is veel groter dan men soms denkt. Wie vanaf de geboorte met zijn kind een stimulerende relatie opbouwt en daar veel tijd in steekt, mag zich verwachten dat zijn hersenen zich veel beter zullen ontwikkelen en functioneren.

Een onrechtstreeks bewijs wordt geleverd door de vele weeskindjes die ten tijde van Ceauscescu in de armtierige Roemeense weeshuizen leefden en emotioneel volledig werden verwaarsloosd. Zelfs beeldvormende technieken konden aantonen hoezeer hun hersenen kleiner en minder ontwikkeld waren. Ook de manier waarmee met kinderen wordt omgegaan beïnvloed sterk de ontwikkeling van hun grijze materie. Voeding speelt natuurlijk ook een belangrijke rol. Zoals de reeds besproken belangrijke omega-3 vetzuren die o.a. een belangrijke bouwsteen van hersencellen zijn.

David Brooks heeft niet helemaal ongelijk. Hij had het wel over talenten die bij een kind minstens meer dan gemiddeld aanwezig zijn. Al heb ik zo mijn twijfels of je een kind zo intens voor één talent moet laten oefenen zoals Brooks dat omschrijft. Ik vind dat een kind duidelijk mag gemotiveerd worden om zich hard in te zetten door voor zijn inspanningen regelmatig positieve appreciatie te krijgen en daarbij ook op een zekere sturing moet kunnen rekenen om gekozen activiteiten te kunnen volhouden. Maar elk kind moet ook zeker de ruimte krijgen om te ontdekken wat zijn grootste talent is en welke activiteiten (opleiding of studierichting) hem de grootste voldoening gaan schenken. En uiteraard moet dit gebeuren in een heel positieve sfeer waarbij de ontplooiing van het kind prioritair is.

Wel ben ik ook van mening dat er opvallende natuurtalenten bestaan die door geen enkele oefening maar in de verste verte kunnen geëvenaard worden. Mozart en Einstein zijn daar voorbeelden van. Die zullen in hun hersenen waarschijnlijk op bepaalde plaatsen ongewoon veel, goede en effectieve "bedrading" hebben.

En er bestaat inderdaad een soort van flexibiliteit bij hersenen. Daarop berust ook de nieuwe techniek van behandeling die men neurofeedback noemt. De bedoeling is de herenen flexiebeler en effectiever te laten functioneren waardoor lichamelijke, psychische en/of emotionele problemen deels of volledig kunnen verholpen worden. http://www.brainperformance...
Het bewijst alleszins dat oefenen de hersenwerking sterk kan beïnvloeden. Uiteraard zijn er altijd grenzen maar ik denk dat ze meestal verder liggen dan men zomaar zou denken.

@Luc
“Op jonge leeftijd kan de "bedrading" makkelijker gewijzigd worden. Het is aangetoond dat bijvoorbeeld het vermogen om vreemde talen te leren veel hoger is op jonge leeftijd dan bij volwassenen.”

Ik meen dat het moedertaalgevoel zich ontwikkelt wanneer een kind een taal op een natuurlijke manier voor zijn 12e jaar leert.

Van wie het komt weet ik niet meer maar ooit zei een beroemd iemand dat je om te slagen 10% talent en 90% volharding nodig hebt.