België aan de top

De Oeso, de organisatie van dertig industrielanden, berekent jaarlijks hoe groot de 'loonwig' is voor de werknemers in haar lidstaten. De loonwig is het verschil tussen de loonkosten voor de werkgever - het brutoloon van de werknemer plus de werkgeversbijdragen voor de sociale zekerheid - en het nettoloon dat de werknemer in zijn loonzakje of op zijn bankrekening vindt. Het is een van de weinige internationale rangschikkingen waarin België zich steevast in de top vijf nestelt.

Vooral alleenstaanden zonder kinderen zijn slecht af in ons land. Een Belgische single die vorig jaar een gemiddeld brutoloon verdiende - de Oeso raamde dat voor ons land op 40.697 euro - hield daar maar 57,5 procent (of 23.406 euro) van over. Maar op dat brutoloon moest zijn werkgever nog eens 12.461 euro sociale zekerheidsbijdragen betalen, waardoor de brutoloonkost uitkwam op 53.158 euro. Het nettoloon van de werknemer bedroeg daar slechts 44 procent van. De loonwig bedroeg dus 56 procent. Dat was, voor deze alleenstaande, 0,2 procentpunt meer dan in 2007, zegt de Oeso.

Slechts in twee andere Oesolanden, Duitsland en Hongarije, lag de loonwig voor dit type alleenstaande ook boven de 50 procent. In Nieuw-Zeeland, Korea en Mexico bedroeg de loonwig voor dit type werknemer minder dan 22 procent. Het Oesogemiddelde kwam uit op 37,4 procent. (...)

Voor een goedverdienende alleenstaande zonder kinderen (brutoloon dat twee derde hoger ligt dan het gemiddelde) loopt de loonwig zelfs op tot 61,1 procent. Zijn nettoloon bedraagt dus maar 38,9 procent van zijn loonkosten.

Karin De Ruyter in De Standaard, 13 mei 2009