Schaf ontwikkelingshulp af

Het totale paket van financiële steun aan Afrika over de laatste vijftig jaar bedraagt meer dan drie duizend miljard dollar. Er zijn veel te weinig zichtbare resultaten. Dambisa Moyo, een Zambiaanse en een voormalige consultante van de Wereldbank, gelooft dat het tijd is om op te houden met de schertsvertoning (charade), om te stoppen met te blijven doen alsof buitenlandse hulp het goede doet dat het zou moeten doen. Het probleem, zegt ze in [haar boek] ‘Dead Aid‘, is niet dat buitenlandse hulp verkeerd wordt gespendeerd (hoewel dat met veel van de hulp het geval is) of dat de ontwikkelingsprogramma’s slecht worden bestuurd (hoewel dat met veel van de programma’s het geval is). Neen, het probleem is meer fundamenteel. De buitenlandse hulp, schrijft ze, ‘maakt niet langer deel uit van de oplossing, het is een deel van het probleem ‐ in feite is de buitenlandse hulp het probleem’. (...)

Gegeven dat buitenlandse hulp in de woorden van Dambisa Moyo ‘een volkomen politieke, economische en humanitaire ramp’ is, waarom is die dan blijven verder gaan? Eén reden, zegt ze, is dat er ongeveer vijfhonderd duizend mensen actief zijn ‘in de business van de buitenlandse hulp’ en dat hun broodwinning meer wordt gedicteerd door hun uitleenportfolio’s dan door effectieve programma’s. En dan is er het Bono‐effect. Samen met met andere beroemde mensen is het gezicht van U2 een krachtige stem geworden voor nog meer hulp aan Afrika, niet minder. Het resultaat is een soort morele bullebakkerij. ‘Eerlijke, kritische en ernstige dialoog omtrent de verdienste en onverdienste van buitenlandse hulp zijn afgestorven’, schrijft Dambisa Moyo [...]

Matthew Rees in "When Help Does Harm", een boekbespreking van Dambisa Moyo's boek "Dead Aid", in The Wall Street Journal, 17 maart 2009



Nee dus, ontwikkelingshulp staat juist eerlijke handel, of zelfs handel tout court, in de weg. Dat is althans de uitdagende stelling van de Zambiaanse econome Dambisa Moyo die, onder het motto ‘Red Afrika, schaf de ontwikkelingshulp af’, een meer dan controversieel boek heeft geschreven, dat in de internationale media heftige discussies heeft los gemaakt maar bij ons merkwaardig genoeg nog géén aandacht heeft gekregen (de titel van het boek is Dead Aid. Why aid is not working and how there is another way for Africa. dat in augustus in een Nederlandstalige versie verschijnt bij uitgeverij Contact). Dambisa Moyo heeft economie gestudeerd in Harvard en Oxford en 8 jaar gewerkt bij de prestigieuze zakenbank Goldman Sachs. Ze is al vergeleken met Naomi Klein en Noreena Hertz, de ongekroonde koninginnen van de andersglobalisten.

Moyo verwoordt naar eigen zeggen wat veel Afrikanen denken en ik citeer: ‘Waarom steunen jullie onze corrupte leiders? Zij geven ons niets, en jullie geven hen alles.’ En verder: ‘Ontwikkelingshulp is een vergif. Het wakkert corruptie aan en het smoort democratie. Afrika is niet rijker, maar armer geworden van de duizend miljard dollar die het de afgelopen zestig jaar als hulp heeft ontvangen. Dit is een humanitaire tragedie en een morele schande.’ Einde citaat. Het kan niet de bedoeling zijn om de stellingen van deze Afrikaanse passionaria hier aan een grondig onderzoek te onderwerpen maar dat ze af en toe spijkers met koppen slaat kan niet worden ontkend.

Walter Zinzen op Liberales.be, 15 mei 2009