Willy Claes wou staatsfarmaceutica

Een stukje in de Vrije Tribune van de Standaard op de tweede pagina. In 1970 was Leburton, een Waals socialist en covoorzitter van een nationale BSP (Belgische Socialistische Partij) met Willy Claes, als andere co-voorzitter, aan Vlaamse kant, in die tijd eerste minister van België. Een politiek schandaal met Ibramco heeft toen een einde gemaakt aan de carrière van die man.

Ibrambo zou een Staatsmaatschappij worden, die exclusief de oliebevoorrading van ons land zou garanderen vanuit Iran. Omdat een en ander in verband met favoritisme nogal vlug in de pers uitlekte, kwam een onzalig einde van het megaproject en aan de politieke loopbaan van de man.

Even later werd Willy Claes in een nieuwe regering, Minister van economische zaken, en de ambities van de partij naar een nieuw megaproject smeulden nog na. Dit nieuwe project werd Therabiol gedoopt. Therabiol zou een Staatsmaatschappij worden, die een exclusieve verdeling van de geneesmiddelen in ons land moest waarborgen.

Toevallig was ik nog jong en een beetje even rebels en had ook wat economie in gedachten, waardoor een drang zo onbedwingbaar en niet te stuiten begon te zweren, dat ik een en ander met een ouderwetse schrijfmachine op papier heb gezet. Tot mijn grote verbazing, nam de Standaard het stukje over als een Vrije Tribune. Nadien bewees ook hier een gebarricadeerde voordeur [omdat vuilniszakken van aangrenzende straten voor mijn deur waren uitgekieperd] de juistheid van mijn hypothese.

Immers. De regering waar toen Willy Claes een deel van uitmaakte was een klassieke tripartiete, en het initiatief dat de Minister van economische zaken had genomen, in navolging van het eerder mislukte megaproject, Ibramco, was niet eens bekend bij de andere regeringspartners.

Gevolg: ik werd op een dag tot in het hoofdkwartier in Brussel van de toenmalige liberale partij gebracht, waar een piepjonge ondervoorzitter, nu een ex-premier van het land, de partijtop had bijeengeroepen om te luisteren naar mijn analyse van het project, dat ik in De Standaard had beschreven. Resultaat: enkele maanden later en nog in hetzelfde jaar, is Therabiol bankroet gegaan. Niemand heeft daar verder nog ooit iets over gehoord. (....)

Apotheker Fernand Haesbrouck in zijn nieuwsbrief, 20 augustus 2009


De socialistische en christelijke cooperatieven hebben een nieuwe naamloze vennootschap, Therabiol, opgericht. (...) In het Parlement deelde minister Claes evenwel mede dat dit allemaal onjuist is. Therabiol wil zich alleen op de homeopathie werpen en vermits die officieel niet erkend is, zal deze activiteit de ziekteverzekering ook niets kosten. Doel van deze vennootschap, zo zegt de minister althans, is ook bij te dragen tot de schepping van nieuwe gekwalificeerde betrekkingen. (...)

Onze samenleving zal een nieuw fenomeen leren kennen: de opkomst van de staatskapitalisten, zij de de schatkist melken, zonder daarop belastingen te hoeven betalen (ze bestrijden natuurlijk de fiscale fraude en de kapitaalvlucht - van anderen). Niet omwille van hun beroepskennis, maar omwille van de bewezen politieke diensten, zullen zij de geneeskunst beoefenen, door middel van aangestelden, dragers van een academisch diploma, wier loon ze dan nog willen verlagen, door hun studieduur te willen inkorten, o m daardoor nog meer geld in hun eigen zaken te kunnen stoppen. Die geneeskunst zal bovendien alleen maar dienen om de ideologie van de partij te verspreiden en als middel om de invloed uit te breiden.

Apotheker Fernand Haesbrouck in een opiniestuk in De Standaard, begin jaren '80