Socialist tegen slachtoffercultuur
Er zijn drie dingen waar ik me in de samenleving zorgen over maak. Dat is de victimisering van onze samenleving, de medicalisering en de juridisering. Ook in het onderwijs sijpelen die trends binnen. Heel gevaarlijk. (...)
Ik ga volgende week naar een film die Julien Vrebos maakte over leerlingen uit het beroepsonderwijs. Daar zitten heel wat ongeslepen diamanten, die op de juiste manier moeten worden geslepen of niets waard zijn. Leerlingen moeten beseffen dat leerkrachten er zijn voor hen, maar dat er een grens is. Bovendien kan je de scholen niet alles aanwrijven. De ouders zijn als eerste verantwoordelijk voor hun kinderen. Ze moeten die verantwoordelijkheid ook opnemen. (...)
Overleven doen niet de sterksten, maar degenen die zich het best kunnen aanpassen.
Vlaams minister van onderwijs Pascal Smet, geïnterviewd door Valerie Droeven in De Standaard, 29 augustus 2009



Reacties
RW
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 11:24Julien Vrebos! Zoals z'n snor al meteen signaleert: echt een artiest om serieus te nemen. Van hetzelfde gehalte als Pascal Smet. Kwekkwek.
New Statesman
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 11:27De victimisering waar zijn partij de absolute hoofdschuldige van is. Pascal Smet, de afschuwelijke flamand de service van Brussel. Zielig figuur.
Avondlander
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 13:43Ik ben het volledig eens met wat in het citaat gesteld wordt. En het doet me meer genoegen zo iets uit de mond van een socialist te mogen horen dan uit de mond van pakweg een LDD-er. Dit wijst op een evolutie van de geesten in de "goeie" richting.
Pascal Smet formuleert zijn vaststellingen (voorzichtigheidshalve?) wel nog in vrij abstacte bewoordingen, zit er meer strateeg in hem dan we tot nu toe konden vermoeden?
BC
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 16:04Ook nog in het interview:
'In mijn beleidsverklaring staan gelijke kansen centraal, de democratisering van het onderwijs is mijn eerste focus. De afgelopen jaren is gelijke kansen te zeer herleid tot "iedereen moet gelijk behandeld worden". Zo gaan we naar de kleinst gemene deler. Een samenleving heeft absoluut nood aan mensen die schitteren. Iedereen komt met zijn talenten aan de start en moet de kans krijgen om die op zijn tempo te ontwikkelen.'
'Gelijke kansen is ook erkennen dat niet iedereen professor wordt, of architect of advocaat. We hebben ook goede elektriciens en loodgieters nodig. Maar ook: goede kunstenaars. Ik ben heel blij dat de hervorming van het deeltijds kunstonderwijs in het regeerakkoord staat. Een veranderende samenleving heeft behalve mensen met kennis ook mensen nodig die op een andere manier naar de samenleving kijken. De rijkdom van een samenleving meet je af aan de mate waarin ze wil investeren in de talenten van haar kunstenaars.' (...)
"Gelijke kansen is ook erkennen dat niet iedereen professor wordt, of architect of advocaat.' Met andere woorden, 'gelijke kansen' is ook het erkennen van ongelijke resultaten? Als gevolg van persoonlijke voorkeuren, studie-inzet etc (dus niet als gevolg van 'ongelijke behandeling' en een 'gebrek aan democratisering')? Dat is nieuw!
Ivm die laatste zin over kunstenaars: Sanctorums laatste publicatie: http://www.visionair-belgie...
BC
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 18:05En het valt me nu pas op: terug naar school, meneer Smet! "Zo gaan we naar de kleinst gemene deler"? 'Kleinst gemene deler'? U bedoelt waarschijnlijk 'Grootste gemene deler' (en 'kleinste gemene veelvoud')?
BC
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 18:12Lowest common denominator - Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wik... - "In common non-mathematical usage, the term "least common denominator" is often misused for the concept of the greatest common divisor."
BC
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 18:28Niet dat de kleinste gemene deler niet bestaat: 1 (laat ik negatieve gehele getallen als delers maar gewoon buiten beschouwing laten) (dus volgens zijn redeneringen en de pogingen tot nivellering in het onderwijs nog niet eens zo onjuist geformuleerd?)
Lizzie
vrijdag, 4 september, 2009 - 10:34"Leerlingen moeten beseffen dat leerkrachten er zijn voor hen, maar dat er een grens is. Bovendien kan je de scholen niet alles aanwrijven. De ouders zijn als eerste verantwoordelijk voor hun kinderen. Ze moeten die verantwoordelijkheid ook opnemen. (...)
Overleven doen niet de sterksten, maar degenen die zich het best kunnen aanpassen."
Dat ouders als eerste verantwoordelijk zijn voor hun kinderen, zal als muziek in de oren klinken van vele leerkrachten en docenten, die de laatste jaren, hoe langer hoe meer opvoedingstaken toegeschoven kregen en verantwoordelijk werden gesteld voor mislukkingen in de schoolloopbaan van kinderen en vooral van (in het bijzonder allochtone) jongeren.
De hele problematiek in het Vlaamse onderwijs met de dalende trend van het onderwijspeil die men kan vaststellen (http://www.vrijvanzegel.net...) is niet los te koppelen van de islamisering en het politiek-correcte beleid, dat de laatste decennia, ook in het Vlaamse onderwijs werd gehanteerd. Elke objectieve en meer ervaren leerkracht of docent weet hoeveel schade er daardoor ondertussen al aangericht werd.
Maar in elk geval doet onze nieuwe minister van Onderwijs Pascal Smet wel een frisse en hoopvolle wind waaien over het Vlaamse onderwijs. Theoretisch althans af te leiden aan zijn antwoorden in het bovenstaande interview. Zijn eerste maatregel, om kleuters vanaf 5 jaar schoolplichtig te maken, is hopelijk nog maar een nawee van het beleid van zijn voorganger.
Het is nu nog even afwachten in welke mate hij zijn eigen visie, ook echt in de praktijk zal brengen en eindelijk ook eens werk zal maken om de grote groep van goede leerlingen terug een kans te geven tot maximale ontwikkeling. Met andere woorden of hij komaf zal maken met de vele decreten en ministeriële schrijvens die het onderwijspeil in Vlaanderen steeds nivellerend naar beneden hebben gedrukt.
De eerste socialist die het politiek correcte denken én handelen overboord gooit? De wonderen zijn misschien de wereld nog niet uit.