Toch nog iets goeds over Ted Kennedy
Van midden tot eind jaren 1970 beschouwde [Ted] Kennedy een kleinere overheid als het meest solidaire antwoord in één gebied van het economische leven: het transport. Kennedy was de drijvende kracht in het Congres achter de deregulering van de luchtvaartmaatschappijen en het vrachtwagenvervoer. Zijn wetsvoorstellen werden uiteindelijk ondertekend door president Jimmy Carter. Hij beschouwde de gevolgen van de regulering in deze sectoren als bescherming van gevestigde bedrijven tegen concurrentie, en besloot dat de liberale en solidaire weg die va de deregulering was, zodat de consumenten lagere prijzen en meer keuzemogelijkheden zouden krijgen. (...)
John Berlau op OpenMarket.org, 26 augustus 2009



Reacties
marcfrans
zaterdag, 29 augustus, 2009 - 18:04Kleinere overheid?
Dat hij gedurende 5 jaren op het terrein van transport beperkte deregulering heeft bepleit, en 50 jaren toename van regulering op talloze domeinen, maakte van Kennedy geen voorstander van "kleinere overheid".
Regulering en deregulering, op zich, zeggen niet veel over de omvang of grootte van de overheid. Zij betreffen de efficientie en ook effectiviteit van de overheid. Er bestaat 'goede' regulering en 'slechte' regulering, en het oordeel over de transportliberalisatie van de jaren 1970 is niet uniform positief.
Nee, de omvang van de overheid wordt best gemeten door de totale uitgaven van de overheid (in relatie met BNP). En zo bekeken was Edward Kennedy (na LB Johnson) misschien de grootste drijvende kracht achter 'bigger government' in de USA over de voorbije 50 jaren.
joe
zondag, 30 augustus, 2009 - 10:13weet er iemand iets meer over zijn relatie met de teamsters? broertje bobby en hoffa waren aartsvijanden, wordt toch gezegd....
OutlawMike
maandag, 31 augustus, 2009 - 23:00Over de teamsters weet ik niets, maar Ted was wat graag beste maatjes geweest met Yuri Andropov:
"On 9-10 May of this year," the May 14 memorandum explained, "Sen. Edward Kennedy's close friend and trusted confidant [John] Tunney was in Moscow." (Tunney was Kennedy's law school roommate and a former Democratic senator from California.) "The senator charged Tunney to convey the following message, through confidential contacts, to the General Secretary of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union, Y. Andropov."
Kennedy's message was simple. He proposed an unabashed quid pro quo. Kennedy would lend Andropov a hand in dealing with President Reagan. In return, the Soviet leader would lend the Democratic Party a hand in challenging Reagan in the 1984 presidential election. "The only real potential threats to Reagan are problems of war and peace and Soviet-American relations," the memorandum stated. "These issues, according to the senator, will without a doubt become the most important of the election campaign."
Kennedy made Andropov a couple of specific offers.
First he offered to visit Moscow. "The main purpose of the meeting, according to the senator, would be to arm Soviet officials with explanations regarding problems of nuclear disarmament so they may be better prepared and more convincing during appearances in the USA." Kennedy would help the Soviets deal with Reagan by telling them how to brush up their propaganda.
Then he offered to make it possible for Andropov to sit down for a few interviews on American television. "A direct appeal ... to the American people will, without a doubt, attract a great deal of attention and interest in the country. ... If the proposal is recognized as worthy, then Kennedy and his friends will bring about suitable steps to have representatives of the largest television companies in the USA contact Y.V. Andropov for an invitation to Moscow for the interviews. ... The senator underlined the importance that this initiative should be seen as coming from the American side."
...
Kennedy proved eager to deal with Andropov--the leader of the Soviet Union, a former director of the KGB and a principal mover in both the crushing of the 1956 Hungarian Revolution and the suppression of the 1968 Prague Spring--at least in part to advance his own political prospects.
When President Reagan chose to confront the Soviet Union, calling it the evil empire that it was, Sen. Edward Kennedy chose to offer aid and comfort to General Secretary Andropov. On the Cold War, the greatest issue of his lifetime, Kennedy got it wrong.'
Link: http://www.forbes.com/2009/...
Dit is reeds lang geweten, 18 jaar om precies te zijn. Toen Boris Yeltsin een deel der Sovjetarchieven openbaar maakte. Dat was Ted Kennedy. Politieke machinaties met een onmenselijk regime.
En Reagan, de simpele ziel, werd intussen uitgelachen omdat hij de USSR het 'Rijk van het Kwaad' noemde.
Maar het was wel de waarheid.
Eenvoudige boodschappen, weet je wel. Hoe zeggen de moffen dat? In der Beschraenkung zeicht sich den Meister?
Iets goeds over Ted Kennedy? Hallo?
marcfrans
dinsdag, 1 september, 2009 - 00:33@ Outlaw
Het zou me niet verbazen als dit allemaal waar zou zijn wat er op Forbes.com staat hieromtrent, maar voorzichtigheid is toch geboden. Wat u daar aanbrengt berust uiteindelijk op beweringen van John Tunney en zoals dat geinterpreteerd werd door soviet 'operatives'.
Na de ineenstorting van de soviet unie, en het open stellen van archieven door Yeltsin, is er zo veel informatie van dit soort aan het licht gekomen over het gedrag van allerlei linkse (vooral Amerikaanse) westelijke politiekers die er geen graten in zagen van hun eigen persoonlijk 'buitenlands beleid' te voeren, en dus dat van hun eigen (legitieme democratische) overheid te helpen ondermijnen, in het midden van de Koude Oorlog. Eigenlijk komt dit moreel falen er op neer dat zij de eigen partij laten primeren op de eigen natie, of misplaatst eigenbelang op het algemeen belang.
Vandaag is dat niet anders, en moeten we zelfs niet meer wachten op eventuele toekomstige opening van archieven bij manifeste vijanden. Tegenwoordig zijn de zeden zelfs zo verloederd dat men dit OPENLIJK kan doen, zonder politiek afgestraft te worden in bepaalde 'safe' kiesdistricten. Zo kan men regelmatig allerlei linkse radikale parlemenstleden van de Democratische partij op TV zien verschijnen bij het bezoeken van buitenlandse dictators, in Cuba, Soedan, Gaza, enz... waar zij dan de betrokken 'fruitcakes' loven en verklaringen af leggen die regelrecht tegen het officiele beleid in gaan.
Het Westen bevindt zich nu in de abominabele situatie waarbij de slechte vos nu in het kiekenkot zit en de kippen moet beschermen. Obamamania...het gaat voor velen slecht aflopen. Het gaat nog even duren voor ze het zelf zullen beginnen te beseffen, maar de ontnuchtering gaat niet mals zijn.
OutlawMike
donderdag, 3 september, 2009 - 00:58@marcfrans: ik heb ernaar gelinkt omdat het artikel in kwestie:
1.) geschreven werd door Peter Robinson, alhier onbekend (uiteraard, hij is rechts), maar in de VS toch iemand. Research fellow aan het Hoover Instituut, TV host van de NRO-serie Uncommon Knowledge, maar vooral toch bekend als speechwriter van vicepresident Bush (dus de eerste) en Ronald Reagan. En jawel, die fameuze "tear down this wall" speech... was van Robinson (men kan dan natuurlijk weer gaan zeggen, haha, het kwam dus toch niet van Reagan. Echter, veel topdiplomaten en zeker het Amerikaanse Ministerie van BZ waren abslouut tegen de beroemde quote. Het was Reagan echter die de knoop doorhakte en vond dat ie erin moest).
2.) Het staat op Forbes.com. Als die het niet "vetten" doet niemand het.
Dus ik ben er wel voor 98% van overtuigd dat het waar is, ja.
En zoals je zegt, ik hoor ook al heel lang geruchten over het geheul van onze sossen met hun kameraden aan de andere kant midden in de Koude Oorlog. Ik denk dat er daar meer dan 1 stinkend potje staat te wachten om geopend te worden.
Over Obama: hij is een ramp voor het westen. Het slechtste wat de vrije wereld kon overkomen.