Perskaart: symbool van staatsbemoeienis met de media

Ingezonden door LVB op 2009-10-02 00:21

Als voorzitster van de Internationale Federatie van Journalisten (IFJ), de wereldwijde federatie van vakbonden van journalisten, heb ik kunnen vaststellen dat er een noord-zuid-kloof door Europa loopt over de vraag wie journalist is.

Voor de bonden van de noordelijk/protestantse wereld, om een cultureel steno te gebruiken, is het heel simpel: journalist is wie het beroep van journalist uitoefent. Punt.

De officiële perskaart, die in Latijnse landen als Frankrijk, Italië en België bestaat, vinden zij een gruwel, vanuit hun afkeer van alles wat naar staatscontrole over de pers ruikt. Dat de toekenning van de officiële beroepstitel exclusief door de beroepsorganisaties van de pers gebeurt, dat de staat zich ertoe beperkt de perskaart aan te maken, het doet er niet toe. Wat zovele 'zuidelijke' journalisten normaal vinden, roept bij de 'noordelijken' een viscerale weerstand op.

Dat viscerale wantrouwen tegen staatsbemoeienis helpt verklaren waarom ze instinctief steigeren bij het voorleggen van hun kopij voor 'controle'. Wat mij betreft heeft dat steigeren al mijn sympathie.

Mia Doornaert in De Standaard, 2 oktober 2009

Reacties

#88548

Jan Verbeeren

vrijdag, 2 oktober, 2009 - 08:09

 

Dit sluit mooi aan bij een doctoraal onderzoek van ik-weet-niet-meer-wie over de tegenstelling tussen het universalistische noorden en het particularistische zuiden van Europa voor wat betreft toegang tot informatie (in het bijzonder van overheden). De universalistische houding brengt met zich mee dat informatie voor iedereen vrij beschikbaar moet zijn terwijl de particularistische houding er voor zorgt dat men "iemand" moet kennen om toegang te hebben tot informatie.

#88551

koen

vrijdag, 2 oktober, 2009 - 09:37

 

laat ons Europa defederaliseren in een noord en zuidblok

uiteraard zal Vlaanderen bij het Noordblok aansluiting zoeken, en Wallonië bij het ZuidEUblok

cultureel homogener samengestelde blokken functioneren beter.

#88561

Willy

vrijdag, 2 oktober, 2009 - 16:46

 

Mia zegt het goed. Alleen blijft het bij steigeren. Voor de rest doet zij het in de practijk zoals dat haar opgedragen wordt.
Zelfs al steigerend lopen de perspaarden in het gareel en blijven eerder persezels.
Soms durft er al eens een onafhankelijke blogger zijn grote teen in het water steken, maar bij de minste rimpeling wordt die teen gauw teruggetrokken.

#88565

paardenvriend

vrijdag, 2 oktober, 2009 - 22:46

 

in ons landje komt daar natuurlijk nog bij dat de 'officiëel erkende journalist' een paar voordelen krijgt, die een andere journalist niet krijgt: gratis op de trein, een dikke kaart op de voorruit van de auto kunnen plaatsen met 'PERS' om zijn status op te krikken en minder boetes te riskeren, alleen zij mogen meegaan op economische missies met de prins (het gaat niet om 'de prins', maar zo kunnen zo reportages maken die de anderen niet kunnen maken), etc. Zelfs een extra legaal pensioen mag alleen aan die journalisten toegekend worden. Wat Mia er niet bijvertelt is dat die 'officieel erkende journalisten' alleen maar erkend kunnen worden als ze in loondienst zijn bij een dagblad, omroep of 'algemeen' weekblad. Freelance journalisten worden uitgesloten, en ook journalisten die in loondienst zijn van gespecialiseerde bladen. Ik ben niet voor een veralgemening van die perskaart, maar voor de afschaffing. Wat ze zegt, dat "de toekenning van de officiële beroepstitel exclusief door de beroepsorganisaties van de pers gebeurt" klopt niet. Het is het ministerie van binnenlandse zaken dat die 'PERS'-kaart goedkeurt, na een 'gunstig advies' van de beroepsvereniging van alleen die journalisten die een 'PERS'-kaart kunnen krijgen, en na een of ander 'eigen' onderzoek. Een corporatistische club dus, o.a. ooit gestimuleerd door de krantenuitgevers om hun journalisten in loondienst een soort 'extra-legaal voordeel' te geven (dat hen niets kost).

#88566

johan vandepopuliere

zaterdag, 3 oktober, 2009 - 00:18

 

Ik dacht altijd dat je met een perskaart op café naar toilet mocht gaan zonder te betalen.