Pedofilie legaal vanaf 14 jaar?

Ik heb absoluut niet de behoefte om een CD&V'er te verdedigen, maar de reactie van Jo Claus is bijzonder overtrokken. Ik heb vanmorgen Raf Terwingen gehoord op de radio en waar hij in de eerste plaats voor pleitte was een gelijkschakeling van de leeftijd om de huidige absurde situatie weg te werken. Een verhogen van de leeftijd waarop penetratie mag behoort dus ook tot de mogelijkheden. Terwingen gaf trouwens aan ook voorstander te zijn om handelingen tussen volwassenen en "kinderen" sowieso strafbaar te stellen. Dus handelingen zonder penetratie tussen een "kind" van 14 jaar en een volwassene zouden dan illegaal blijven.

@Chris: Het gaat hier niet over "een 14 jarig iemand" met "een ander 14 jarig iemand", maar om 14jarigen met volwassenen.

Tja wat zijn beweegredenen zijn om op de radio te zeggen wat hij gezegd heeft, daar heb ik natuurlijk het raden naar. Ik kan dus geen ander antwoord geven op je vraag dan: zou wel eens kunnen.

Het Centrum voor Democratie en Rechtvaardigheid is mijn inziens geen overheidsinstelling maar typisch een groteske naam voor een zielenroersel van een onbekend politicus

Ik ben voor een maximaal zelfbeschikkingsrecht van de mens. Dat geldt voor volwassen mensen. Jeugdbescherming vormt een belangrijke beperking op dat principe van zelfbeschikkingsrecht, vanuit de redenering dat men op jonge leeftijd nog niet in staat is om keuzes te maken met het volle besef van de consequenties.

Is het verdedigbaar dat men voor een bepaalde leeftijdscategorie de aankoop van alcohol verbiedt, de leerplicht oplegt, maar tegelijk niet-penetrerende seks met volwassenen toelaat? Met andere woorden, men vindt deze jongeren blijkbaar wel verstandig genoeg om te beseffen wanneer ze seks kunnen hebben met een volwassene, maar niet verstandig genoeg om te beseffen wanneer ze alcohol kunnen kopen, en tevens niet verstandig genoeg om te beseffen of ze nog verder moeten studeren.

Ik ben geneigd om dan maar het zekere voor het onzekere te nemen, en de restrictie te laten bestaan, vanuit het standpunt van "jeugdbescherming".

Terwingen exiteert zichzelf hier toch mee. Al wat minder is dan een totaalverbod op sex onder de 18 overtreedt het taboe op pedofilie. Ik denk dat ook sex tussen -18-jarigen carrement verboden kan worden, om dezelfde redeneringen mbt jeugdbescherming. Die kinderen zijn écht nog niet aan sex toe en 18 jaar voor "uwen eerste keer" is niet seutig. Kusjes en handjes kunnen en alla, tettekereus nog net, maar dat is het. Sex is voor volwassenen. Kinderen beseffen het gevaar van de al te sterke binding die het teweegbrengt nog niet ten volle en dienen ertegen beschermd te worden. Niet dat ze dat op hun 18 plots wél kunnen, maar je kan het niet blijven verbieden natuurlijk, hoewel er voor de leeftijd van 21 iets te zeggen valt, omdat pas dan de hersenen en dus de persoon volledig gevormd zijn.

Cogito, ik ben het in principe met je eens. Ik vind je stellingname daar op 88716 eigenlijk vrij moedig, de tijdsgeest in acht genomen.

Ik huiver wanneer de overheid de manier waarop we met elkaar omgaan met wetten probeert te sturen. Ik mag aannemen dat alle kinderen toch ouders hebben die volgens mij als enige instantie hun verantwoordelijkheid moeten opnemen.
Als we gaan schermen met woorden als "jeugdbescherming" dan kunnen we meteen ook TV-kijken, internetgebruik en gezonde voeding in wetten gaan gieten. Om mijn kinderen te "beschermen" heb ik bv geen tv-aansluiting en hou ik hun pc-gebruik goed in de gaten. Zullen we dat dan maar invoeren voor de hele maatschappij?

@Elhaz: Hoe kan iemand die nog niet eens rechtsgeldig een contract kan/mag tekenen (en door de wet als handelingsonbekwaam wordt beschouwd), "instemmen" met seksueel niet-penetrerend contact met iemand die (veel) ouder is?

De bedoeling moet zijn om niet-volwassenen (jonger dan 18) extra te beschermen tegen ongewenste intimiteiten en NIET om de eigen visie in de wet te schrijven.

Uiteraard is seks tussen een 14-jarig meisje en haar 16-jarige vriend minder weerzinwekkend dan als je het vriendje vervangt door Roman Polanski. Dat neemt echter niet weg dat 16-jarigen evengoed verkrachters kunnen zijn.

Ik ben voor pragmatische regels die maximale besherming bieden aan de zwakkere partij. Want daar gaat het om.

Indien elke vorm van seksuele intimiteit met een 14-jarige automatisch strafbaar is, dan moet de 14-jarige betrokkene bvb geen klacht indienen of bewijzen dat ze het niet heeft uitgelokt. Door die bescherming te laten varen creëer je een serieuze drempel voor jonge slachtoffers, ongeacht de leeftijd van de aanrader. Dat is een voorbeeld van pragmatische problemen die men niet over het oog mag zien.

Wat is het belangrijkste? Ervoor zorgen dat een tienerjongen nooit vervolgd kan worden indien hij seks heeft met zijn veel jongere vriendin? Of die jongere, zwakkere partij beschermen tegen intimidatie NA de feiten?

Ik denk dat Terwingen zich teveel focaliseert op wat een ideale relatie zou kunnen of moeten zijn. Zijn uitgangspunt is totaal verkeerd want de wet heeft enkel invloed hebben op wat er gebeurt NADAT er iemand verkracht werd of ongewenste seksuele intimiteiten moest ondergaan.

Luc, ik denk wel dat minderjarigen contracten kunnen sluiten (bv een brood of een filmticket kopen), enkel dat ze een versterkte bescherming krijgen, en nietigheid KAN ingeroepen worden.

Ik zie niet in waarom er überhaupt een leeftijdsgrens staat op sex, met of zonder penetratie. Misbruik kan altijd bestraft worden. Een leeftijdsgrens helpt daarbij wel, maar is te arbitrair. Enkel een zeker leeftijdsverschil tussen een -18jarige en een partner lijkt mij een zinvol criterium.

Het concrete voorstel van Terwingen heb ik nog niet gelezen.

@ Sifaka

Heel juist! De opgegeven site van de facebookgroep, geeft ook een lange maar zeer correcte analyse.

"Zij hebben tijd nodig om zich als mens te ontwikkelen vooraleer ze met seksualiteit geconfronteerd worden."

En dit is maar mogelijk indien ouders voor hun kinderen en opgroeiende jongeren, door hun liefdevolle en betrokken aanwezigheid, hen niet alleen geborgenheid bieden maar hen ook begeleiden voor hun opleiding en andere activiteiten die de ontwikkeling van hun persoonlijkheid bevorderen.

Verder is het minstens even belangrijk dat kinderen en jongeren een goede mentaliteit meekrijgen, betreffende morele waarden en attitudes die tijdens hun volwassen leeftijd er zullen voor zorgen dat ze de wereld echt vooruit zullen helpen. Door er 'te zijn' en het open dialoog mogelijk te maken kunnen ouders hun opgroeiend nageslacht veilig laten evolueren naar meer vrijheid en volwassenheid. Zo kunnen jongeren, vanuit een gezonde visie en ook beschermd door de goede band die ze met hun ouders hebben opgebouwd, met veel minder risico's de maatschappij breder verkennen en vooral beter weerbaar zijn tegen alles en iedereen die hen in hun lichamelijke en psychische integriteit bedreigt. Het is enkel op die manier dat kinderen zich zorgeloos (wat zo belangrijk is voor de kindertijd!) en veilig (wat zo belangrijk is voor jongeren) kunnen ontplooien tot gelukkige volwassenen die relatie-bekwaam zijn met een mogelijke seksuele partner.

In een dergelijke opvoeding die jonge mensen begeleidt naar een betere toekomst, IS ER GEWOON GEEN PLAATS voor het losbandige, liefdeloze, egoïstische en vooral psychisch zo ontwrichtend en frustrerend loutere seksgenot, die kenmerkend is voor seksrelaties tussen (veel te) jonge kinderen of tussen een volwassene en een kind. Daar kan immers, per definitie wegens het kind-zijn of de jonge leeftijd, nooit sprake zijn van echte liefde of een goed opgebouwde relatie. Iets wat kinderen in hun gevoelens bijzonder kwetsbaar maakt en daarom ook zo diepgaand psychisch beschadigt.

Het wetsvoorstel ter sprake voor verlaging van de leeftijd van 16 naar 14 jaar waarbij "een kus of 'intieme streling' met een volwassene dus al mogelijk moet zijn vanaf 14 jaar" en niet meer strafbaar zou zijn, komt eigenlijk neer op een voorstel van nog meer straffeloosheid voor wie van de afwezigheid van maturiteit, van de onwetendheid en de natuurlijke naïviteit van kinderen, gewoon misbruik wil maken. Hoe die kinderen zich achteraf gaan voelen, wat voor hen de psychische gevolgen zullen zijn, wordt gewoon van tafel geveegd of als onbestaand geacht.

Ik zou ze de kost niet willen geven, al die jonge mensen en volwassenen van vandaag, die door de mentale en emotionele vernederingen, frustraties en trauma's die ze daardoor hebben opgelopen in hun jonge jaren, een heel leven lang onder grote innerlijke stress blijven leven en nooit meer in staat zijn om met anderen probleemloze en vreugdevolle relaties op te bouwen. Iedereen die met jonge volwassenen beroepshalve te maken kreeg, kent daar genoeg schrijnende voorbeelden van.