Nationaal-solidaristische Eddy Hermy was extreemlinks
Vorige donderdag zond het één-programma ‘Koppen’ een reportage uit over een (internationale) bijeenkomst in Oostkamp van de rechtsrevolutionaire groepering N-SA (Nieuw-Solidaristisch Alternatief). Daarbij werd onder meer, weliswaar erg kort en oppervlakkig, ingezoomd op het verleden van kopman Eddy Hermy. (...)
Wat de VRT-journalisten blijkbaar niet wisten - in elk geval niet vermeldden- is het feit dat Hermy zijn roots bij extreemlinks liggen. Meer bepaald bij de maoïstische organisatie AMADA (Alle Macht Aan De Arbeiders), de voorloper van de huidige PvdA (die naar eigen zeggen echter niet langer extreemlinks is en haar dito verleden/imago probeert van zich af te schudden. (...)
Nochtans is dat uiterstlinkse verleden van Hermy niet echt een geheim. Mits wat zoekwerk via google kan men daar op het internet alvast een en ander over vernemen. Maar niet alles en zeker niet sommige saillante weetjes over ’s mans vroegere, evenwel kortstondige, linkse politieke leven, valt op het internet te vernemen. Zo was er, tot voor vandaag, geen spoor terug te vinden van een artikel dat in 1981 gepubliceerd werd in het toenmalige weekblad ‘Rood’ en waarin uitgerekend die linkse/maoïstische antecedenten voor het eerst onthuld werden. Dat Rood-artikel zat in mijn archief. Ik heb het gescand en online gebracht. Het was Rood dat in 1981 voor het eerst Hermy zijn vroegere maoïstische sympathieën onthulde. (...)
Nadien duurde het jaren, tot ergens halverwege de jaren negentig, voordat die informatie ook in de mainstraim-media verscheen. Zelfs in het boek ‘Extreemrechts en de staat’ dat eveneens 1981 verscheen - een soort van radioscopie van extreemrechts in ons land zoals het zich destijds manifesteerde - werd geen melding over gemaakt over wat voorafging aan Hermy zijn uiterst-rechtse opvattingen. (De kans dat de auteur van het desbetreffende hoofdstuk van het boek, Jan Cappelle, vandaag directeur van de directie private veiligheid van de FOD Binnenlandse Zaken, geen weet had van die inlichting is erg klein. Daarom is het des te verwonderlijk dat hij er geen melding over maakte. Maar misschien deed hij dat wel en werd deze informatie ‘weggecensureerd’ door de uitgever, de aan de PvdA gelieerde uitgeverij EPO. Men kan zich inbeelden dat die dergelijk ‘vervelende’ revelatie over Hermy liever niet in het boek gepubliceerd zag.) (...)
Later dook Hermy op bij het Vlaams Blok, maar werd uit die partij geroyeerd omwille van zijn zelfs voor deze partij te controversieel ideeëngoed en (bruin) aangebrande reputatie. (...) De ingrediënten er van zijn: virulent maar primair/primitief, antikapitalisme, antiglobalisme, revolutionair romantisme, antisemitisme en een forse anti-Israël-houding (al dan niet verhuld door of aangevuld met een laagje misbegrepen antizionisme), solidarisme (of wat men daar over uit de lectuur van de geschriften van Joris Van Severen heeft onthouden/begrepen), antiparlementarisme, een eenzijdige interpretatie/lectuur van communitarisme, populisme en zelfs een bruine variant van het ecologisme. (...)
Marc Ernst op zijn weblog, 18 oktober 2009



Reacties
J.Bpt.VW
maandag, 19 oktober, 2009 - 20:02Jan Cappelle stond in zijn studententijd zelf erg dicht bij Amada, als hij er al geen lid van was. Dat hij dat niet wist zou me dus erg verwonderen.
Math
maandag, 19 oktober, 2009 - 21:12Bij welke krant is die Marc Ernst ooit journalist geweest? Zo'n verschrikkelijk slechte schrijfstijl...
Jean
woensdag, 21 oktober, 2009 - 00:27@Math
Marc Ernst heeft een tijdje bij HR Magazine gewerkt en is daarna (na interne strubbelingen) op z'n eigen begonnen. Hij heeft ook daarna met z'n eerste website (HRM.net) heel wat strubbelingen gehad. Een aanslepende ervan is het conflict met L. Piys ivm berichtgeving rond een aantal fraduleuze praktijken van Aeropa. Dit resulteerde in een ongeziene wraakactie via de speciaal ter beschadiging van ME opgezette website rechtvanantwoord.be (dit ligt ten andere ook nu nog in proces). Dat is werkelijk "du jamais vu" in België (tot nu).
Z'n schrijfstijl is idd niet fantastisch en hij heeft de onhebbelijke gewoonte om nogal een doordrammer te zijn (wat 'm niet veel vrienden oplevert). Ik denk dat z'n grootste kwaliteit evenwel z'n research-werk is, hiermee onderscheidt hij zich wel degelijk van de doorsnee burger- en professionele journalist.