Het gerecht en de incasso-industrie

Vanaf 2000 zijn bedrijven sneller gaan invorderen. Dat was niet ongezond: in die tijd werden bijvoorbeeld niet-betaalde ziekenhuisfacturen zo laat ingevorderd dat ze bijna allemaal verjaarden. Dat kon niet blijven duren. Maar nu is de slinger wel erg ver naar de andere kant doorgeslagen. Laatst heb ik een invordering behandeld voor 3 euro - de huur van een tennisveld. Waarom kun je zoiets niet cash regelen? Voor 25 euro achterstal aan de dienst 100 heb ik meer begrip: niet alles kan gratis zijn, achterstallen moeten worden ingevorderd. Maar: niet op deze manier. Er is een vorm van onnadenkendheid gegroeid: blinde dagvaarding. De machocultuur van justitie, zeker? (...)

[Mijn grootste sterkte als bemiddelaar is, ] hoe vreemd het ook klinkt: mijn politieke verleden. Ik ben een liberaal, en dus ook politiek benoemd. Zo ging dat vroeger. Ik heb ook nog een tijdje bij de PVV-jongeren gemiliteerd. Maar ik moet zeggen: ik heb daar géén spijt van. Dankzij de politiek was ik niet wereldvreemd. Als politicus kwam ik meer onder de mensen dan als advocaat. In de politiek heb ik ook geleerd me taai op te stellen in onderhandelingen. Taai en geduldig. (...)

Een goede boswachter is ooit een gewiekste stroper geweest. Ik ben tien jaar lang advocaat geweest, met een bijzonder bedrijvig kantoor. Al in '81 kocht ik mijn eerste computer - één miljoen frank! - om aan de lopende band invorderingen te kunnen versturen. Honderden per dag! Ik wéét hoe winstgevend het kan zijn. Ik was van het harde slag: bedrijven die niet betaalden, werden per telex aangemaand. Hoogst onaangenaam, want dan leest de secretaresse mee en gaat het slechte nieuws als een lopend vuurtje rond in het bedrijf. (...)

Wist u dat ik, tweeëntwintig jaar geleden, niet bijzonder welkom was in Roeselare? Eén week voor mijn komst verscheen in de plaatselijke pers een groot redactioneel stuk dat heel duidelijk was: een vrijzinnige vrederechter hoort niet in 'een confessioneel arrondissement'. In die sfeer van wantrouwen ben ik begonnen.

Vrederechter en voormalig nationaal voorzitter van de PVV-jongeren Jan Nolf, geïnterviewd door Jan Antonissen in Humo, 8 december 2009

Reacties

#90791

thinker

 

die Jan Nolf is een zeveraar!

in 1981 waren computers een pak duurder als nu... maar 1 miljoen, 25.000 euro is zwaar overdreven

IBM was op dat ogenblik ongeveer het duurste wat je kon kopen en de basisconfiguratie kostte in de VS net iets meer als $1,500... met scherm en printer betaalde je zo'n $4,500

zegt veel over dit heerschap, misschien met z'n hamertje op de verkeerde plaats geklopt

#90792

LVB

 

@thinker: Jan Nolf is géén zeveraar!

In 1981 kon je inderdaad een hobbycomputer kopen voor 100.000 of 200.000 frank. Een serieuze bedrijfscomputer echter, dat was bijvoorbeeld een AS400 van IBM. En die kostte om en bij het miljoen.

Jij denkt aan PC's en louter aan PC's, omdat vandaag alles op PC's draait... De IBM PC werd gelanceerd in augustus 1981. Die had toen niet eens een harddisk, alleen een floppy disk.

Nee, in die tijd werd voor serieuze bedrijfsautomatisering een 'minicomputer' gebruikt, genre IBM AS400, DEC Vax enz. Daar had je een miljoentje voor nodig.

#90794

thinker

 

@ Luc

Ik ben op de hoogte van mainframe en power systemen zoals de AS/400... maar ik betwijfel ten sterkste dat Jan Nolf z'n invorderingen verstuurde met een systeem dat geschikt was voor grote bedrijven.

btw, AS/400 bestaat pas sinds 1987 maar ik weet wat je bedoelt ;)

Ik zag Jan niet meteen ontwikkelen in OS/400, AIX of Unix... toch niet om wat briefwisseling te doen... en ook geen extern bedrijf in opdracht... tenzij hij zoveel verdiende aan die invorderingen dat hij de grote 'Jan' wou uithangen en noodzakelijk wou overkillen

#90797

LVB

 

@thinker: Ook ik heb me inderdaad vergist van tijdvak. De voorlopers van de AS/400 waren de System/36 en de System/38. Bij voorkeur te programmeren in de programmeertaal RPG.

#90827

thinker

 

maar ik weiger nog steeds te geloven dat de "Jan" zo'n systeem heeft gekocht om wat "aanmaningen" te versturen... daarvoor diende zoiets niet

ik ben in het verleden een paar keer een System/36 tegengekomen (nav jouw voorbeeld) en dat was bij grote bedrijven waar honderden terminals gebruikt werden met een eigen IT afdeling om de toepassingen te ontwikkelen en de databases te onderhouden

dus kom ik terug bij m'n eerste zin van m'n eerste post

#90929

nolf jan

 

Ik kan iedereen geruststellen. De prijs is naar beneden afgerond indien het toen onvermijdelijke onderhoudscontract meegerekend wordt. Dit lijkt me echt wel het debat van een jalousiemaatschappij. Mijn auto van toen was ook geen Trabantje. Gelukkig dat ik die niet vermeld heb naar merk en prijs. Blijkbaar denkt niemand na over het échte debat: hoe kan een invordering echt productief zijn, en ook een maatschappelijke meerwaarde betekenen ?
Goede moed,
Jan Nolf http://www.vredegerechtroes...

#90948

thinker

 

"Mijn auto van toen was ook geen Trabantje. Gelukkig dat ik die niet vermeld heb naar merk en prijs."

Deze 2 zinnen zeggen veel over jouw persoonlijkheid... ik heb geen probleem met mensen die veel geld verdienen... integendeel, ik ben zelf ook een grote kapitalist...

maar ik heb wel een probleem met dikkenekken... en wie past het schoentje hier?

FYI: ik heb het over het soort dat naast het aanschaffen van luxe graag opschept met wat hij heeft gekocht... jouw tekst en de 2 gequote zinnetjes zijn daar een schoolvoorbeeld van

#90954

Cogito

 

Straf dat een Jongerenvoorzitter (per definitie iemand van hoogstens 30 jaar) "vrederechter" zou kunnen zijn. Zo'n functie vereist levenservaring en levenswijsheid. Een minimumleeftijd van 40 jaar zou gepast zijn voor zulke functie.

#90955

Cogito

 

"voormalig", OK.

#90956

Cogito

 

Jan Nolf heeft over de ganse lijn overschot van gelijk.

#90960

Leo Norekens

 

@Cogito: De minimumleeftijd voor benoeming tot vrederechter of politierechter is 35 jaar. Er zijn uiteraard nog andere voorwaarden, ondermeer 12 jaar werkervaring in de advocatuur, het openbaar ministerie of het notariaat.

(Zie art. 187 Ger.W. - Tot in de jaren '90 was dat 30 jaar, met 5 jaar werkervaring. Toen was er ook nog geen examen. De voorwaarden zijn meegegroeid met het "gewicht" van de functie...)

#91001

nolf jan

 

Ik blijf het grappig vinden dat een computer (en nu ook een auto) voor "luxe" versleten worden in de betekenis van opschepperij. Beide zijn werktuigen, en het prijskaartje reflecteert (soms) de kwaliteit. Het 'bling bling' effect kon en kan me gestolen worden. Het moet nuttig en efficiënt zijn. Onafgezien dat het échte debat dus hier niet aan bod geraakt (ik haak dus af) signaleer ik wel het belang - vooral op internet - van NVC of 'nonviolent communication'.
Beleefd blijven en en dus niet driftig schelden, dat is ... géén luxe.
Goede moed,
Jan Nolf http://www.vredegerechtroes...