Hoe China internetrepressie verantwoordt
(...) China is samengesteld uit 56 nationaliteiten. Sinds de stichting van de Volksrepubliek China zijn Chinezen van verschillende nationaliteiten in staat geweest om meestal in harmonie samen te leven, met uitzondering van enkele rellen in Xinjiang door Oeigoeren en enkele rellen door Tibetaanse monniken in Tibet. Beide groepen hebben uitgebreide connecties en financiële steun in het buitenland, dat is publiek bekend. De Chinese overheid behandelde de vijftig nationaliteiten op dezelfde manier. Maar waarom schopten alleen de Oeigoeren in Xinjiang en de Tibetaanse monniken rellen? Alleen al in Xinjiang zijn er 13 minderheidsnationaliteiten. Waarom schopten de twaalf andere die op dezelfde grond leven en dezelfde voordelen genoten, geen rellen?
Voor landen als China is internetvrijheid niet alleen internetvrijheid. Uiteindelijk staat het voortbestaan van de natie als geheel op het spel. Er zijn mensen op deze wereld die willen dat China wordt opgesplitst in verschillende landen. Een paar jaar geleden was er een academisch geschil waarbij een geheime dienst van een bepaalde overheid een onderzoek sponsorde naar de opsplitsing van China in zeven verschillende onderdelen. Daarom moeten de Chinese regering en het Chinese volk deze zogenaamde internetvrijheid zeer ernstig nemen. Wat als iemand gebruik maakt van de internetvrijheid om aan te zetten tot separatistische activiteiten in China? Zoals veel andere landen wordt China geconfronteerd met het gevaar van allerlei soorten terroristen. Wat moet de juiste reactie tegenover mensen die gebruik maken van internetvrijheid om tot geweld aan te zetten? China moet, verbeter mijn woorden, de Amerikaanse collega's opvoeden over de ernst van deze zaak. Als de Amerikaanse overheid en het Amerikaanse volk vrede en gelijkheid in deze wereld willen bevorderen, zoals hun minister van buitenlandse zaken beweerde, dan zullen ze redelijk zijn.
Prof. Han Dongping, hoogleraar geschiedenis en politieke wetenschappen aan Warren Wilson College (North Carolina), in de Engelstalige staatskrant China Daily, 26 januari 2010



Reacties
Benny Marcelo
dinsdag, 26 januari, 2010 - 16:41"Wat als iemand gebruik maakt van de internetvrijheid om aan te zetten tot separatistische activiteiten in China"
Of wat als iemand via internet aanzet tot kritiek op het beleid.
Sorry het zal wel China-bashing zijn zoals Kipling hier enige tijd geleden wist te verwijten.
marcfrans
dinsdag, 26 januari, 2010 - 18:55"Vrede en gelijkheid"?
Het Politbureau mag beslissen wie mag spreken en wie niet. Dat zou "gelijkheid" voorstellen?
Het kan wel een infantiele vorm van "vrede" bevorderen, natuurlijk: de vrede van 'jullie moeten zwijgen en wij mogen spreken'. De huidige meerderheid in het Belgisch parlement denkt ook zo over 'vrede' vandaag, en die in het Iraans parlement ziet dat ook zo. Kortom, de China-Eurabia axis is al een tijdje in wording. De Russen denken er ook zo over, maar hun grens met China is zo lang en hun bevolking zo dun, dat ze buiten de axis gaan proberen te blijven.
Rudyard Kipling
woensdag, 27 januari, 2010 - 05:28@ Benny
Laat het vooreerst heel duidelijk zijn dat ik alle vormen van censuur afkeur.
Niks mis met kritiek op China. Laat maar komen. Maar informeer je eerst wel over de werkelijke toestand ipv je te baseren op enkel maar de westerse bronnen.
Die prof Han Dongping die hebben ze natuurlijk niet zomaar uitgekozen. Die zegt precies wat ze bij de China Daily willen horen. Die zijn gedachtegang weerspiegelt niet geheel toevallig wat sommige Chinese leiders ook denken.
Omdat ik de belgische pers niet zo goed opvolg weet ik het niet helemaal zeker, maar ik heb horen zeggen dat dergelijke wanpraktijken, in belgie ook vaak voorkomen.
BTW: iets gehoord of gelezen in de belgische kwaliteitsmedia over de massale protesten (op Chinese blogs,...) tegen de testen die momenteel aan de gang zijn in Beijing en Shanghai om "vuile woorden" te bannen uit SMS tekstberichtjes ?
Niks van gehoord ? Hoe kan dat nu ? Lezen jij of de journalist van jouw krant geen Chinese blogs ? O, laat mij raden: je verstaat geen Chinees en haalt gemakkelijkshalve al je info over China uit de 'vertaalde' westerse media.
Net daar wringt het schoentje: de splinter en de balk, de pot en de ketel.
Rudyard Kipling
woensdag, 27 januari, 2010 - 05:33En omdat herhaling de moeder is van alle bekwaamheden, nog eens voor alle duidelijkheid hierbij de Kiplingwetten:
De wetten van Kipling:
soms ook wel de wetten van de vermeende Chinaspecialisten genoemd.
Eerste wet:
De recente 'kennis' van de vermeende Chinaspecialisten over China is omgekeerd evenredig met de tijd dat ze in China gewoond hebben.
Tweede wet:
De stelligheid waarmee vermeende Chinaspecialisten hun 'kennis' over China verspreiden is recht evenredig met hun politieke correctheid en hun afhankelijkheid van westerse media.
Derde wet:
De wolligheid, het gebrek aan actuele feitenkennis en het onzingehalte van vermeende Chinaspecialisten is omgekeerd evenredig met hun kennis van de Chinese taal.
Jim Rogers zei het onlangs nog:
"I find it interesting that people who couldn't spell China 10 years ago are now experts on China,"
Zhang Haiyu
woensdag, 27 januari, 2010 - 14:58@ R Kipling
Voorstel tot herformulering vierde wet: De wolligheid (...) van vermeende Chinaspecialisten is omgekeerd evenredig met hun intellectueel vermogen om Chinees te leren.
Voor diezelfde specialisten, met enige kennis van het Engels, en een neus langer dan de belgische pers:
Asia Times Online (http://www.atimes.com)
China Brief (http://www.jamestown.org)