Het neokolonialisme van Woestijnvis

Wat een onzin. Woestijnvis maakt entertainment, zonder politieke agenda. De Pappenheimers voeren slimme gewone Vlamingen op, de Slimste Mens slimme beevees, en in Man Bijt Hond komt nu eenmaal de couleur locale aan bod. Couleur, dat is kleurrijk dus niet grijs, en locale dat betekent, zoals een goede francofiel weet, lokaal, met andere woorden dorps, niet door globalizatie aangetast dus niet grootstedelijk.

Ik kijk niet zo vaak naar Man Bijt Hond, maar je moet toch een behoorlijke zuurpruim zijn om hier een zelfverloochening in te zien. De humor zit in de overdrijving van het herkenbare. De fragmenten uit mijn eigen geboortestreek zag ik vaker, omdat mijn familie ze doorspeelde. Je voelt soms wat plaatsvervangende schaamte, maar dat komt net door de associatie.

Vroeger maakte de VRT, onder strenge politieke bevoogding, "volksverheffende" televisie. Nu het onafhankelijke productiehuis entertainment brengt dat het volk toont hoe het - soms ook wel eens - is, is het ook niet goed en alweer politiek beïnvloed.

Was Jambers ook een voorpost van het Belgicisme? Ernstig blijven, hé, of net niet.

Ik deel de mening van Johan Sanctorum.
Heel geleidelijk evolueren wij naar een land waar elk kanton zijn eigen grammatica en woordenschat heeft. Onze gemeenschappelijke taal is niet het ABN, noch het schoon vlaams, maar wel de ondertitel aan het worden.
Het is reeds zo ver gekomen dat de film "Loft" opnieuw gaat opgenomen worden. In het Nederlands, met Nederlandse acteurs.

Wat het ook zij, die man in het filmpje is perfect verstaanbaar en ondertitels zijn voor niets nodig. Ik heb echt een hekel aan nutteloze ondertiteling. Je kan bijna niet anders dan ze te lezen en zo kijk je minder naar de beelden.

Ik denk dat het aspect "ondertiteling" niet de kern was van wat Sanctorum bedoelde. Wel de fixatie op de marginale Vlaming bij wie de tijd is blijven stilstaan.

Men kan zich ook afvragen waarom uitgerekend een boek als "de Helaasheid der Dingen", dat zich fixeert op boertige, lallende en brallende dronken marginale Vlamingen, tot film moest gehyped worden.

Ik denk niet dat Woestijnvis dit soort van reportage(tje)s maakt met een bewust/ onbewuste bedoeling heeft om de Vlaming op deze manier te typecasten.
Wat ze wel doen is een onder een heel stevige tijdsdruk een beproefd entertainement-format maken: een typetje zoeken en dat dan 'perfect' in beeld brengen.

Het perverse van dit is de manier waarop dit bv door Le Soir dan wordt overgenomen: zonder knipoog, zonder de ironische ondertoon. De commentaren die hieronder bevestigen idd de stelling van JS. Dit is niet toevallig; een gelijkaardig filmpje uit In de gloria heeft ook zo weken lang op Le Soir allerhande deningrerende commentaren uitgelokt (sketch: B. Callewaert uit Bavikshove over de onverstaanbaarheid van Westvlamingen).
Dit is niet de fout of schuld van WV, een volwassen volk heeft een gezonde dosis zelfspot nodig. Wie wil W. Allen beschuldigen van anti-semitisme of de BBC met "Little Britain" van anti-britische gevoelens te voeden (of ze in het buitenland belachelijk te maken). Integendeel, alle Engelsen/ Britten die ik ken, vinden deze serie hilarisch en geweldig.

JS maakt een goed punt, maar hij schiet op de verkeerde partij. We zouden in deze beter een "Britse" houding aannemen, in het maatschappelijk, cultureel, economisch en politiek leven.