Tegenstanders van ObamaCare zijn egoïsten!

We zijn allemaal egoïst, maar er zijn gradaties:

-De gewone egoïst zorgt voor zichzelf, zodat hij de anderen niet tot last is.

-De grote egoïst zorgt niet voor zichzelf, maar laat de gewone egoïsten voor hem opdraaien via de sociale zekerheid.

-De grootste, heimelijke egoïst, plukt onder het mom van solidariteit, via de sociale zekerheid de gewone egoïsten, bedient zichzelf eerst royaal, en deelt de rest uit aan de dikke egoïsten, om ze aan zich te binden en aldus het systeem in stand te houden.

Cogito,

Groot en dik zijn voor mij als adjectief voor egoïst inwisselbaar, ja zelfs mogelijk om gelijk te gebruiken.
Ik ben trouwens nog een categorie vergeten: onze kinderen, die gezien hun aard bij de grote egoïsten lijken te horen. Zij zijn echter onvrijwillig afhankelijk van de verzorging der gewone egoïsten. Maar laat ons op hen geen etiketje plakken, vooraleer ze meerderjarig en mogelijks het huis uit zijn en zich profileren als gewoon, groot of allergrootste egoïst.

;-)

Hadden we al gelezen Johnny. Je hoeft hier niet naar jezelf te linken ;-)

Dat geef ik grif toe, marcfrans. Ik ben een Fincioenfan vanaf zijn eerste artikel op Brusselsjournal.

Over dat "politiek filosofisch probleem", een beetje verder verduidelijkt als "de verplichting om een bepaald product te kopen, een ziekteverzekering": ik ben er in geslaagd de politiek-filosofische ideoloog op te sporen uit wiens werk dit idee praktisch letterlijk komt. Om niet van "reclame" te worden verdacht doe ik maar een copy and paste van mijn eigen site:

"Kijk, hier volgt hoe de ideologie ongeveer in mekaar zit, en merk op hoe listig het allemaal wordt opgebouwd:

"In the Western world, some provision for those threatened by the extremes of indigence or starvation due to circumstance beyond their control has long been accepted as a duty of the community. (...) The necessity of some such arrangement is unquestioned - be it only in the interest of those who require protection against acts of desperation on the part of the needy".

Maar deze twee onschuldig ogende zinnetjes (van elkaar gescheiden door slechts enkele zinnen in de brontekst) blijken al snel als "onvermijdelijke" consequentie te hebben...

"(...) that the amount of relief now given in a comparatively wealthy society should be more than is absolutely necessary to keep alive and in health. We must also expect that the availability of this assistance will induce some to neglect such povision against emergencies as they would have been able to make on their own."

We zien het al meteen gebeuren: het begon met "beyond their control" en we zijn nog op dezelfde bladzijde als per theorema van tante Marie ("iedereen weet dat...") de plicht van de samenleving al veel verder gaat dan dat. En als je dat allemaal binnen hebt, wat kan je er dan proberen tussen te krijgen als de redenering verder gaat:

"It seems only logical, then, that those who will have a claim to assistance in circumstances for which they could have made provision should be required to make such provision themselves."

En presto! Het is weeral gebeurd! Een paar redelijk klinkende zinnetjes, een beetje met een zorgelijk gezicht verder filosoferen, en de mensen kunnen al "required" worden! Haja, want ze zijn te dom om er zelf voor te zorgen; er moet maar een beetje vangnet beschikbaar zijn en ze hebben allemaal een horizon tot het puntje van hun neus. En dus hebben we niet hard moeten zoeken om te weten waar Obama de mosterd haalt; het staat allemaal al netjes, letterlijk in mijn rode boekje hier:

"(...) once help is assured to such an extent that it is apt to reduce individuals' efforts, it seems an obvious corollary to compel them to insure (or otherwise provide) against those common hazards of life."

Ziedaar. "To compel them to insure". Het staat er letterlijk in, en het duurt een paar decennia, en het duikt op in de wetgeving van de communist Obama. Ik bespaar ons allemaal maar de lange bladzijden filosofie die na deze fragmenten volgen over hoe de staat dat dan allemaal moet organizeren, en zal ermee volstaan gewoon te wijzen op de basistekst zelf. Voor wie het in deze waardige opvolger van het Communistisch Manifest allemaal eens voor zichzelf wil nalezen, hier is de verwijzing:

Friedrich Hayek, The Constitution of liberty, Hoofdstuk 19, alles uit nummer één."

Einde citaat. Zonder verder commentaar, eigenlijk...

Als de door Van Vlierden aangehaalde statistieken correct zijn, is de USA een ondemocratisch land: een beslissing wordt genomen tegen de wil van de bevolking in.

Je zou er haast een eeuwig leven waarin elke dag een feest is bij rekenen als iets dat waarde nul heeft omdat zoiets oneindig beschikbaar is.
Je doelt op het feit dat dat systeem ruimte laat voor een samenleving waarin zelfs alle jongeren na verloop van tijd al financieel gepensioneerd zijn. Dat is dan weer iets voor die arbeidsinspectie dienst. Die moet zich dan wel concentreren op iets buiten de mensen zelf zijnde het geld zelf. Een vermindering van geldwaarde leidt tot zeer grote bedragen maar dan kan men de komma van de prijzen en de bankrekeningen wat naar links verplaatsen. Simpel gesteld maar we get the idea.

Stellen dat een systeem waarin een geldtekort voor het algemeen welzijn van iedereen beter af is als geldtekort dan als een constante geldvoorziening is nanosecond irony for the people so hard nobody got to see them being full-blown smart.

Nectar en ambrozijn zijn voor de Goden, Neverbeendead, for us mere mortals hangt waarde samen met schaarste. Daarom was geld, deelbaar in kleine eenheden en omwisselbaar voor alle goederen, van oudsher gebaseerd op kostbare metalen en niet op iets dat overvloedig beschikbaar en nature given is, zoals bvb. lucht (al dan niet gebakken). Wie daarvan afstapt schakelt over op een droomwereld en je weet hoe dat is: "In your dream you're drowning in pink shit that smells like Chanel N°5. The kicker: it still tastes like shit."

Wie gaat alles in uw droomwereld produceren als de betaling gebeurt met uit het niets gecreëerd geld? Niemand, tenzij onder dwang van uw "arbeidsinspectie". Uw gaskamer zal dan niet veraf zijn.