Vlaanderen heeft een Thatcher nodig

De consensus binnen de politieke wetenschappen luidt dat extreem-rechts eerder het protectionisme dan de vrije markt omhelst. Nieuw sloganisme binnen het VB duidt echter op een blauwe wind binnen de partij: "De overheid heeft in het micro-economisch aanbodmodel niet meer de centrale rol van diegene die de consumptie probeert te beïnvloeden om de economie te doen aantrekken"... "een drastische vermindering van overheidsinmenging"(Congrestekst VB 26/11/05). Op het economisch congres van het Vlaams Belang moesten de vakbonden het ontgelden. Het VB wil ondermeer de vakbonden rechtspersoonlijkheid geven en stakersposten verbieden. Het VB richt de pijlen tevens op het ganse middenveld dat met acties, petities en lobbywerk de belangen van werknemers, buurtbewoners, consumenten, holebi's, allochtonen, de derde wereld en het milieu verdedigt. Het partijprogramma van het Belang toont echter ook aan dat het VB geen liberale of libertaire partij is. Het Belang stelt onder meer dat "een ultraliberale benadering - laissez-faire - tot tal van misbruiken kan leiden, waardoor de welvaart van een kleine groep toeneemt, ten koste van de welvaart van de gehele samenleving". Verder klinkt het dat "de overheid misbruiken moet voorkomen en de economische ontwikkelingen zonodig moet bijsturen, ook cultureel en sociaal".

Thatcheriaans is het VB dus in zijn afwijzing van regulering door overheid en vakbonden (vooral ter bescherming van minderheden) en in zijn pleidooi voor meer soberheid (wegwerken van begrotingstekort), privatisering en ondernemerschap. Het Keynesiaanse (dus anti-Thatcheriaanse) model van overheidsbesteding met oog op de creatie van nieuwe vraag en aanmoediging van consumptie lijkt definitief taboe verklaard. De voorzichtige formulering "Het subsidiariteits- beginsel dient echter genuanceerd te worden wanneer de middenstand in het gedrang dreigt te komen" (Congrestekst VB 26/11/05) laat echter uitzonderingen toe teneinde buitensporigheden ("laissez-faire") in te dijken. Politieke besluitvorming in België na de Tweede Wereldoorlog was typisch Keynesiaans en een zuiver angelsaksisch liberalisme(Thatcherism, Reagonomics) wordt op het continent doorgaans skeptisch onthaald, ook door de middenklasse. Thatcheriaanse uitspraken zoals "Society does not exist, only the family and the individual exist" doet ons teveel denken aan het gevreesde Sociaal Darwinisme en zou potentiele VB kiezers afschrikken.

Mijns inziens speelt het VB marketing-strategisch steeds meer in op de verzuchtingen van een 'rechtse burgerij' die zich niet langer vindt in de 'linkse VLD' en hierdoor een belangrijk electoraal potentieel voor het VB vormt.
Thatcheriaans is zeker ook de angst voor 'het vreemde' (Thatcher was geen racist, mijns inziens wel xenofoob) en het vasthouden aan de 'family values' binnen een heterosexuele matrix.

Slotconclusie...
Vlaams Belang: Thatcherism without the rough edges...