De bezorgdheid van de Amerikanen over het milieu staat op het laagste peil in 20 jaar (...) volgens een Gallup-peiling die dinsdag werd vrijgegeven. (...) Watervervuiling: 46% is nu bezorgd, tegen 72% in 1989. Vervuiling van lucht en water met giftig afval: 44% is nu bezorgd, 69% in 1989. Luchtvervuiling, 28% vandaag, 63% in 1989. (...) De Gallup-peiling toont aan dat van acht milieu-onderwerpen, de Amerikanen het minst bezorgd zijn over de opwarming van de aarde en het meest over de vervuiling van drinkwater. (...) De cijfers van de peiling zijn ontgoochelend "maar zij geven niet weer wat de motivering is van milieuwetgeving", zegt Ken Cook, voorzitter van de Environmental Working Group (...). De bezorgdheid over de opwarming van de aarde is dramatisch gedaald sinds 2007, toen 41% er zich nog zorgen over maakte, tegen 28% vandaag. (...)

Wendy Koch in USA Today, 17 maart 2010


Wanneer Amerikanen geconfronteerd worden met een open stuk autoweg, hebben ze de neiging om ongeveer 70 mijl per uur te rijden - ongeacht de wettelijke snelheidsbeperking die daar van kracht is. Dat blijkt uit een analyse van snelheidsgegevens verzameld door TomTom Inc., een verkoper van GPS-navigatietoestellen. Dit helpt verklaren waarom voorstanders van veiligheid en natuurbeschermers de strijd aan het verliezen zijn voor strengere snelheidsbeperkingen. Het parlement van Virginia heeft vorige week een wet goedgekeurd die de snelheidslimiet op snelwegen buiten de steden verhoogt van 65 naar 70 mijl per uur. De nieuwe Republikeinse goeverneur Bob McDonnell had de verhoging van de snelheidslimiet hoog op zijn prioriteitenlijst staan, en ondernam actie binnen de drie maanden na zijn ambtsaanvaarding. Virginia wordt de 34ste staat die de snelheidslimiet verhoogt van 65 naar 70 mijl per uur of hoger. In grote, dunbebouwde staten als New Mexico, Idaho en Nevada is de snelheidslimiet op 75 mijl per uur gebracht. (....)

Het argument voor de verhoging van de snelheidslimiet is fundamenteel een argument om bestuurders hun eigen beoordelingsvermogen te laten gebruiken. (...)

Joseph B. White in The Wall Street Journal, 17 maart 2010

Ik vind de vergrijzing niet ons belangrijkste probleem. Ik vind het klimaatprobleem véél dringender. Dat gaat over het overleven van de hele planeet! Stel dat het pensioenprobleem maar gedeeltelijk zou worden opgelost, dan is dat voor veel mensen ongetwijfeld een pijnlijke zaak. Maar het is niet van dezelfde existentiële orde als het voortbestaan van de aarde.

Paul De Grauwe, geïnterviewd in Humo, 16 maart 2010, geciteerd door Geert Noels op zijn weblog

En dan nog: vraag eens aan die nieuwe middenklasse in China, in Wit-Rusland, in Vietnam of ze overnieuw willen beginnen als arme sloeber in de VS. En moet je dan eens kijken hoe hard ze naar het vliegtuig rennen.

Herman Benschop in "Verdediging van het Kapitalisme (5)", 14 maart 2010

Ik zou kunnen beschrijven hoe je een blog moet opzetten, maar dat zou het moeilijker laten lijken dan het is. Elke idioot kan het, en velen doen het.

John C. Baez in een opiniestuk in Notices of the American Mathematical Society, maart 2010

Republikeinen zijn historisch allergisch voor 'staatsbemoeienis', al definiëren ze dat redelijk ruim en betrekken ze dus ook gezondheidszorg en belastingen onder die vlag. De maatregelen van Obama, soft naar Europese normen, worden door de meeste Amerikanen als 'supersocialistisch' gezien en dat betekent daar bijna net hetzelfde als communisme. En daar zijn Amerikanen al even allergisch voor als voor staatsbemoeienis.

EDP op de websites van De Morgen en Het Laatste Nieuws, 9 maart 2010

John Micklethwait: Moderniteit is niet hetzelfde als secularisatie, zoals men in Europa lang heeft gedacht. Moderniteit is pluralisme, en dat is goed. De toekomst is niet: onverdraagzame godsdiensten die elkaar en de atheïsten naar het leven staan. De toekomst is: een vreedzaam naast elkaar bestaan van de meest diverse godsdiensten én van secularisme. Dat zie je nu al in de Verenigde Staten.

HUMO: Ik vind de VS anders een behoorlijk angstaanjagend land.

John Micklethwait: Het kost je geen enkele moeite om een gelukkige atheïst te zijn in de Verenigde Staten. 't Is misschien wat moeilijker om er als atheïst tot president verkozen te worden, maar voor de rest is er geen probleem. (...) De Amerikanen hebben het perfecte religieuze model, een model dat heel veel mensen over de hele wereld aanspreekt. (...)

In de moslimgemeenschappen van Turkije en de Verenigde Staten dringen de principes van pluralisme en individuele rechten wél door. De stad Detroit heeft een grote moslimgemeenschap, en die mensen vind je in allerlei jobs en op allerlei posities. Die leven het leven van de doorsnee Amerikaan, en ze hebben daar geen enkele moeite mee. (...)

Wie kan het wat schelen of iemand anders een hoofddoek draagt? Dat moet je niet verbieden. Wat je moet verbieden, is dat moslims in Europa aparte gemeenschappen gaan vormen waarin de sharia, de islamitische rechtspraak, wordt toegepast. (...)

John Micklethwait, hoofdredacteur van The Economist, geïnterviewd door Raf Sauviller in Humo, 9 maart 2010, naar aanleiding van zijn boek "God is Back: How the Global Raise of Faith is Changing the World"

Het geheim van de wijze man is dat hij zich voordoet als een gek.

Inge Vervotte over Michel Daerden, geïnterviewd door Tom Pardoen in Humo, 9 maart 2010

Maar de apocalyps speelt zich op dit eigenste moment al af voor onze ogen, in Haïti. Dat is een voorafspiegeling van de wereld over tien, twintig jaar. Dat land is compléét overbevolkt. Elke vrouw krijgt daar gemiddeld 3,81 kinderen, de bevolking groeit ieder jaar met bijna 2%. (...)

Natuurlijk zullen we nooit aan 1000 miljard raken. Want vooraleer het zover komt zal de aarde getroffen worden door verschrikkelijke hongersnoden, epidemieën en oorlogen. De plunderingen in Haïti: dat wordt de realiteit van alledag. De genocide in Rwanda - toch één van de gruwelijkste oorlogen die we de laatste jaren hebben gekend - was het gevolg van overbevolking. Waarom hebben die mensen mekaar uitgemoord? Uit plaatsgebrek, natuurlijk. (...)

Met technologie kan je toch niet meer landbouwgrond creëren? (...) Je kan de opbrengst van landbouwgrond een tijdje maximaliseren met meststroffen, maar als je de grond te lang uitput wordt ze op den duur onvruchtbaar. Dood. (...) Nee, van technologie moeten we niet te veel heil verwachten. Elke goede oplossing begint met een goede bevolkingspolitiek - desnoods mét geboortebeperkingen. Helaas krijg ik dat niet uitgelegd, zelfs niet aan de ecologisten.

Etienne Vermeersch, geïnterviewd door Tom Pardoen in Humo, 9 maart 2010

Er is maar één oplossing om het toenemende geweld in Brussel in te dijken: iedereen met een dubbele nationaliteit die misdrijven van dit kaliber pleegt, moet uitgeleverd worden aan het land van herkomst. Het zal ons niet alleen veel geld en problemen besparen, het is ook een duidelijk signaal dat iedereen welkom is, maar niet om te stelen en te moorden. Iedereen weet zeer goed dat Marokko of Turkije heel anders omgaat met dit soort misdaden. Het zal een sterk ontradend effect hebben op de kandidaat-criminelen.

Rudi De Kerpel uit Merelbeke in een lezersbrief in Het Nieuwsblad, 9 maart 2010

Waarom wint het VRT-journaal dan telkens opnieuw dat beeldje [van "Beste Nieuwsprogramma"]? Juist, omdat vakmensen bepalen wie met de prijzen gaan lopen. En omdat er nu eenmaal meer vakmensen op de loonlijst van VRT staan dan op die van VTM. Vorig jaar werd aan de Reyerslaan zelfs ad valvas opgeroepen om voor Het Journaal te stemmen. 'Dit jaar was dat niet het geval', zei een anker zaterdagnacht [op de Nacht van de Vlaamse Televisiesterren]. Het valt te betwijfelen. (...)

Wie zal volgend jaar nog kijken? De uitslag is toch op voorhand bekend. De VRT wordt ook in 2010 de grote winnaar, VTM mag hopen op één of enkele eer-reddertje en VT4 - waar nog minder vakmensen werken - zal ook dan helemaal niet meespelen.

Nieuwsblad-redacteur Jan Claeys in een opiniestuk in Het Nieuwsblad, 8 maart 2010

Ik herinner me dat toen ik een kleine jongen was, zeg maar zestig jaar geleden, sneeuw veel vaker voorkwam en dieper was in iedere winter, heel vaak tot aan mijn knieën, soms tot aan mijn middel, en dat de sneeuw lang bleef liggen. En ik herinner me dat ik als jonge knaap zeer oude mannen hoorde vertellen dat in hun jeugd de winters nog kouder waren, met diepere en langere sneeuw. In het jaar 1772, zevenendertig jaar geleden, hadden we sneeuw van twee voet diep in de Champaign-gedeelten van onze staat, en drie voet in de provincies aan de voet van de bergen.

Toen ik in Washington woonde, hield ik een dagboek bij, en daar kan uit worden opgemaakt dat de winters van 1802/03 tot en met 1808/09 de gemiddelde sneeuwval slechts 14 ½ duim was, en dat de grond gemiddeld slechts zestien dagen per winter met sneeuw was bedekt. Het maximum in die periode was 21 duim sneeuwval, en 34 dagen op de grond, het minimum was 4 ½ duim en twee dagen op de grond.

[Samuel] Williams publiceerde in zijn boek "De geschiedenis van Vermont" een essay over de klimaatverandering in Europa, Azië en Afrika.

Thomas Jefferson in een brief aan professor Nathaniel Chapman, 11 december 1809, geciteerd in de nieuwsbrief van Newsmax.com, 7 maart 2010

Mijn telefoon is twee jaar lang afgeluisterd, om maar een voorbeeld te geven: ik werd ervan verdacht informatie te lekken naar journalisten. Procureur-generaal Anne Thily had een strafonderzoek geopend tegen 'onbekenden' maar het was duidelijk wie ze viseerde. Ze hebben zeven telefoonlijnen afgeluisterd, waaronder die van mijn privéwoning, mijn gsm, mijn kantoor in het gerechtshof, mijn bureau bij de onderzoekscel en mijn secretariaat. Kan het nog duidelijker? Ook toen allang bewezen was dat ik niet aan de basis van de lekken lag, zijn ze mijn telefoon blijven afluisteren, want je wist maar nooit, misschien konden ze me toch nog op de een of andere inbreuk betrappen!

Michel Bourlet, ten tijde van de zaak-Dutroux procureur des konings te Neufchâteau, geïnterviewd door Annemie Bulté in Humo, 23 februari 2010, naar aanleiding van zijn boek "Jacht op de Wolven"

Na het uitgeput raken van de traditionele energiebronnen was de onttrekking van energie uit zwarte gaten volgens het Penrose-proces de laatste levensader geworden. Voor dat doel waren enkele van de bestaande zwarte gaten kunstmatig verzwaard met behulp van een proces dat de nogal eufemistische benaming 'horizonverbreding' had gekregen. Aanvankelijk werden daarmee gelijk ook maar wat ongewenste beschavingen uitgeroeid, maar die praktijk werd al spoedig uitgebannen. Zoals altijd was het van alle beschavingen in het heelal weer eens de mensheid die uitblonk in destructieve kracht. Ze had bovendien het geluk gehad al vroeg een succesvolle theoretische beschrijving van de ruimtetijd te hebben gevonden, in de vorm van de algemene relativiteitstheorie. (...)

Tijdens het tijdperk van de mens - tijdens de cyclus van het heelal voordat ze de naam Quman aannam - vestigden de levensvormen die in hun bewustzijn Quman door het wat al te klassieke heelal heen hielpen, zich op een zeker moment op de planeet aarde. Daar leefde een parasiet, de kleine leverbot, die zowel mieren als koeien tot zijn gastheer rekende. Om van een mier in een koe te komen, migreerde de parasiet naar het mierenbrein en beïnvloedde dat zodanig, dat deze gastheer zich bovenaan in een grashalm vastbeet. Daarmee werd de verhuizing naar de volgende gastheer gegarandeerd.

Quman had een veilig onderkomen gevonden in de hersenen van de mens, waar ze de klassieke schraalheid uitzat. Ze kon niet meer doen dan afwachten. Maar ondertussen bereidde ze zich als de kleine leverbot geduldig voor op de overgang naar een nieuwe gastheer - een nieuwe cyclus van het gekwantiseerd opgefriste heelal. Verspreid over ontelbare individuen duurde het wachten frustrerend lang, maar de verandering kwam. Net als de parasiet van de mier, verleidde ze haar gastheer tot schijnbaar weerzinwekkend gedrag. Ze maakte de mens zo inhalig, dat hij tegen beter weten in zijn eigen levensruimte op de aarde verwoestte - dat alles met het doel hem de ruimte in te drijven. Toen de aarde stierf, had de mens net de sprong gemaakt naar andere planeten en manen. In plaats van te leren van zijn eerdere fouten - wat hij nooit deed - beet de mens zich opnieuw vast aan het uiterste puntje van een grasspriet: weer verwoestte hij zijn nu uiterst sobere levensruimte en moest hij andere planetenstelsels en uiteindelijk de hele Melkweg koloniseren. Daar leerde de mens, bij gebrek aan andere energie, zwarte gaten exploiteren en manipuleren. Zo kwam hij op het idee het heelal zelf te beïnvloeden, en stortte het in de collaps. En zo kreeg de aangesterkte Quman het verse kwantumbad waar ze naar verlangde.

Martin Bojowald in een mini-fictieroman ("illustreert slechts welke speculaties door de mathematisering van de moderne natuurkunde worden uitgesloten") binnen het non-fictieboek "Voor de oerknal", Uitg. Veen Magazines, 2009

In een gemeenschappelijke brief vragen drie Franse kerkleiders, onder wie kardinaal André-Armand Vingt-Trois, de aartsbisschop van Parijs, hun landgenoten om hun vooroordelen tegenover buitenlanders te overwinnen. Ze sporen hen ook aan om tijdens de vasten organisaties die ijveren voor de rechten van vreemdelingen, te steunen. (...)

Wie vasten zegt, denkt vaak enkel aan lichamelijke verstervingen. De geschiedenis leert dat sommige woestijnvaders daarbij niet terugschrokken voor de meest ascetische hoogstandjes. Maar wordt ons ook geen schijnbaar bovenmenselijke eis gesteld, als ons wordt gevraagd de vreemdeling als onze naaste te beschouwen, als iemand die we onvoorwaardelijk hulp moeten bieden?

Jezus maakte er alvast een voorwaarde van om in het Rijk der Hemelen binnen te treden: "Want Ik had honger en jullie hebben Mij te eten gegeven, Ik had dorst en jullie hebben Mij te drinken gegeven, Ik was vreemdeling en jullie hebben Mij opgenomen" (Matteüs 25,35)

Bert Claerhout in het editoriaal van Kerk & Leven, 3 maart 2010

Als die druk niet helpt, is mijn voorstel dat de Belgische regering een speciale belasting zou opleggen aan banken die onvoldoende krediet verlenen . De regering zou een minimale kredietgroei kunnen vastleggen, bijvoorbeeld 2 procent. Als die norm niet wordt gehaald, zou een speciale ‘crisisbelasting’ kunnen worden opgelegd aan de banken. De bankiers zullen daar niet mee lachen, maar de overheid moet het been stijf houden.

Paul De Grauwe in een opiniestuk in Knack, 3 maart 2010

Toen ik jong was en net van de universiteit kwam, moest ik een autoverzekering nemen. Ik had een gammele oude auto. En ik zal de naam van de verzekeringsmaatschappij niet vernoemen, maar er was een bedrijf, laten we het Acme Verzekeringen noemen, in Illinois. En ik betaalde elke maand mijn premies. Na ongeveer zes maanden kreeg werd ik achteraan aangereden, en ik belde Acme en zei: "Weet je, ik zou graag weten of ik mijn auto gerepareerd kan krijgen." En ze lachten me uit aan de telefoon.

Want het was nu eenmaal niet bedoeld om echte verzekering te bieden, maar om aan de wettelijke eisen te voldoen. Maar het was echt niet een serieuze verzekering.

Nu, het is één ding als je een oude gammele auto hebt die je niet kunt hersteld krijgen. Het is een andere zaak zijn als je kind ziek is of als je borstkanker hebt.

Barack Obama op de topconferentie over gezondheidszorg, 25 februari 2010, geciteerd door John Hinderaker op Powerlineblog