Galbraith, een prima entertainer maar geen echte econoom

De verwijten namen nog toe naar aanleiding van de televisiereeks die Galbraith in de jaren zeventig van de vorige eeuw maakte voor de BBC. In The Age of Uncertainty poogde de Amerikaanse econoom een wandeltocht doorheen de economische geschiedenis neer te zetten. Daarbij doken, om het eufemistisch uit te drukken, nogal vreemde inzichten op over het werk van Adam Smith, de kenmerken van het communisme en de bijdragen van John Maynard Keynes.

Naar aanleiding van de televisiereeks schreef George Stigler, winnaar van de Nobelprijs Economie in 1982, een vernietigende kritiek op Galbraith in de National Review. "Galbraith," aldus Stigler, "is een prima entertainer, maar een econoom die kwalificatie onwaardig."

Stiglers mokerslagen zijn wellicht overdreven, maar het staat buiten kijf dat Galbraith als analytisch econoom tijdens zijn lange loopbaan niet echt potten brak. Een top vijf van economen uit de tweede helft van de twintigste eeuw kan worden bevolkt met Paul Samuelson, Jan Tinbergen, Milton Friedman, Gary Becker en Amartya Sen. Eventueel kunnen in een economenhitparade ook nog de namen van Kenneth Arrow, Robert Mundell, Maurice Allais, Arthur Lewis, James Tobin, George Stigler, James Meade, Edmond Malinvaud, Herbert Simon, Jacques Drèze, Alfred Chandler, Franco Modigliani of Ronald Coase. Over de doden niets dan goeds, maar de naam John Kenneth Galbraith hoort niet thuis in die lijstjes.

Johan Van Overtveldt in Trends van 4 mei 2006