Recht op discrimineren, ook voor verhuurders en werkgevers

Hear! Hear!

@Cogito: het proefschrift gaat over "sancties in het burgerlijk procesrecht".

Over "stellingen" bij de verdediging van een proefschrift, zie http://nl.wikipedia.org/wik...
"Stellingen bij een proefschrift zijn een aantal beweringen, door de promovendus gedaan, die meestal op een los vel bij het proefschrift worden geleverd, en die de promovendus tijdens de promotieplechtigheid wil verdedigen tegen de opponenten. Een aantal ervan heeft betrekking op het wetenschappelijke werk waarvan het proefschrift een verslag is, maar daarnaast moeten er ook een aantal stellingen worden verdedigd die hiermee nadrukkelijk geen verband houden. Het is traditie naast de (meestal 10) serieuze stellingen ook een of meer zogenaamde schertsstellingen op te nemen, die men echter dan wel bereid moet zijn te verdedigen als er een vraag over komt."

die schertstellingen zijn, denk ik, een Nederlandse traditie, of misschien ook aan de KUL, dat zou altijd kunnen; in Gent heb ik het alleszins nog nooit meegemaakt, toch niet met opzet.

Die promoties van "recht op discriminatie" zijn klinklare onzin, en berusten, zoals zo veel libertarische pleidooien op begripsverwarring. In dit geval gaat het om het verschil tussen rechtsprincipe en beleidsmaatregel. Zo kan men best een toepassing van de wet bekritiseren, zonder daarmee het onderliggende principe te willen miskennen.

Wie vindt dat er overdrijvingen zijn in bij voorbeeld de huurwetgeving, kan de toepassing aankaarten (in het parlement) zonder daarom draconisch en demagogisch uit de hoek te moeten komen met een "recht op discriminatie".

Zulke stellingen (evenzeer als de "gelijknamige" tekst van Matthias Storme) horen thuis in de categorie "academische misbaksels"

@ Nicolas:

Begripsverwarring alom (behoort tot de drogredeneringen): tussen Vlaming en flamingant, behoefte en begeerte, rechtsprincipe en beleidsmaatregel, niet-libertarisch en "socialistisch". Misschien kan je beter daar bij blijven ipv libertarische karikaturen te "tekenen"?

Libertarisme is overigens niet voor niets de ruggengraat van extreem-rechts in België.

Als discriminatie een grondrecht is, dan stel ik voor dat men Matthias Storme vanaf vandaag voor het dubbele werk een tiende betaalt van zijn collega's.

Waarom? Daarom.

De leuze "Libertarisme is de ruggengraat van extreem-rechts" is inderdaad om je ziek te lachen. Het is ook wat extreem-linksen voortdurend beweren (ze spreken dan wel van "neo-liberalisme"), in de hoop aldus de arbeiders die voor het Vlaams Belang stemmen, naar de socialistische schaapstal te laten terugkeren. Norbert van Overloop is de recentste profeet van deze leer, maar ook Hugo Gijsels heeft er tonnen papier over volgeschreven. Dat zo'n bewering een mes is dat langs twee kanten snijdt, beseffen ze blijkbaar niet.

De werkelijkheid is natuurlijk dat de economische standpunten van Vlaams Belang zowel liberale als collectivistische elementen bevatten, en eerder zijn ingegeven door marketing-overwegingen dan door fundamentele keuzes die het wezen van de partij uitmaken. Wat je bijvoorbeeld ook van CD&V kan zeggen.

@Peter : Ik denk inderdaad dat de werkgever van Prof Storme het recht moet hebben hem inderdaad 10 keer minder te bieden voor zijn werk. En ik vermoed dat prof Storme idem ditto een werkgever ook de vrijheid gunt om te bieden wat hij wenst aan wie hij wenst.

Het is natuurlijk ook de basisvrijheid van Storme om dan elders werk te zoeken bij iemand die hem meer wil betalen.

@ Bart Vanhauwaert:

"Het is natuurlijk ook de basisvrijheid van Storme om dan elders werk te zoeken bij iemand die hem meer wil betalen."

Als dan alle werkgevers het erover eens zijn dat mensen met de naam en de publicaties van Matthias Storme tien keer minder betaald moeten worden voor het dubbele werk, heeft Storme wel pech natuurlijk. Hij kan dan wel nog naar Mars verhuizen in de hoop bijval te vinden bij aliens, wat mij echter zou verbazen.

@Peter VdV: "Als dan alle werkgevers het erover eens zijn dat mensen met de naam en de publicaties van Matthias Storme tien keer minder betaald moeten worden voor het dubbele werk, heeft Storme wel pech natuurlijk."

Maar natuurlijk. Ik ben stomverbaasd dat jij een arbeidscontract niet ziet als het resultaat van vrije onderhandelingen tussen werkgever en werknemer, waarbij het beiden vrijstaat om naar eigen goeddunken keuzes te maken die niet noodzakelijk objectief of objectiveerbaar hoeven te zijn. Dat er op de arbeidsmarkt vraag en aanbod bestaat.

Denk jij dan werkelijk dat het hebben van één of ander diploma of een bepaalde combinatie van bekwaamheden, automatisch recht moet geven op een job, met een bepaald loon van een bepaald niveau?

Mag ik zo indiscreet zijn naar je leeftijd te vragen? Studeer je nog?

@ Luc

"Denk jij dan werkelijk dat het hebben van één of ander diploma of een bepaalde combinatie van bekwaamheden, automatisch recht moet geven op een job, met een bepaald loon van een bepaald niveau?"

Ik zou niet weten wat dat te maken heeft met "gelijk loon voor gelijk werk".

@ Peter

Excuus, maar ik raak niet goed wijs uit je redenering. Wat mij betreft, beschouw het maar als een doelpunt voor jou.

Toch wil ik counteren met volgend citaat: "Storme mag gedumpt worden bij extreem-rechts." Het leidt mij tot een volgende begripsverwarring: sociale dumping. Alle links- (of Europa-) intellectuelen menen als een rechtvaardige god te moeten uitspreken wanneer iets dumping is en wanneer niet. Komen wat Polen hier werken aan een naar hun eigen mening redelijk loon of aanvaardbare arbeidsvoorwaarden doen ze aan sociale dumping. Heeft Renault of Inbev een concurrentiële 'handicap', dan roepen ze in koor om staatssteun. Zouden Polen die Inbev-bier invoeren dan niet mogen spreken van sociale dumping? Of zijn Polen minderwaardig? Of extreem-rechts?

Laat niemand je ooit iets anders wijsmaken: Socialisme ontaardt altijd weer in Nationaal-Socialisme of iets dergelijks. Als volleerde racisten uitmaken wie 'ubermensch genoeg' is om te krijgen, en wie 'untermensch' is om te bestelen of in dwangarbeid te laten werken. Waar zijn de mensenrechten dan mijnheer "gelijk loon voor gelijk werk"?

Het grondwettelijk gelijkheidsprincipe: alle Belgen zijn gelijk VOOR DE WET. Niet voor de werkgevers, niet voor de verhuurders, maar voor de wet.

De veronderstelling dat loononderhandelingen niet vrij zouden zijn, wijst ofwel op de idee dat de zwakke werknemer niet op gelijke hoogte staat als de sterke werkgever (slachtofferdenken), ofwel op het corporatistische idee van centrale arbeidsovereenkomsten.

@ Luc:

"alle Belgen zijn gelijk VOOR DE WET. Niet voor de werkgevers, niet voor de verhuurders, maar voor de wet."

En die wet verbiedt discriminerende handelingen in de openbare sfeer voor alle Belgen, dus ook voor werkgevers en verhuurders. Door het aanbieden van contracten wordt die werkgever vatbaar voor toetsing aan het anti-discriminatiecriterium.

In hoeverre antidiscriminatie van toepassing is in de privésfeer (legaal gesproken) is een moeilijk punt, omdat die beschermd wordt door het recht op privacy. Recht spreken is nu eenmaal steeds het afwegen van tegendelen. Indien een ouder zijn kinderen dusdanig ongelijk behandelt dat er sprake is van verwaarlozing of mentaal geweld, lijkt legale toetsing verantwoord.

Ik vind het spijtig Peter zo te zien dwalen. We hebben (hadden?) één van de meest liberale grondwetten van de wereld, maar Peter slaagt erin om er marxistische basisprincipes uit te distilleren.

(Overigens is die vrij liberale grondwet een reden waarom ik niet sta te springen voor een onafhankelijk Vlaanderen, dat conform de tijdsgeest haast zeker een socialistisch en ecologisch pamflet voor grondwet gaat opgesolferd krijgen.)

@ Luc:
"U interpreteert dat helemaal anders. Volgens u impliceert dat grondwetsartikel dat er wetten moeten gemaakt worden om in de publieke sfeer iedereen gelijk te laten zijn of worden."

Dat is dan een misverstand, want ik ben tegen gelijkvormigheid of conformisme. Anti-discriminatie vraagt helemaal geen "eind-gelijkheid", maar wel het verbod op onverantwoord onderscheid in behandeling. Dit betekent dat alle handelingen vrij zijn, behalve die welke niet kunnen. Daarom is een correcte omschrijving van de verboden criteria zeer belangrijk: niet te smal en niet te ruim. Verscheidenheid genoeg dus.

"Gelijk voor de wet" betekent onder meer dat alle Belgen die hetzelfde strafbaar feit stellen in aanmerking komen voor dezelfde bestraffing. Iedereen die dezelfde valse bommelding doet, komt op dezelfde manier in aanmerking voor dezelfde straf. Aangezien disriminatie een strafbare handeling is, betekent dat elke Belg in aanmerking komt voor bestraffing wanneer hij een discriminerende handeling stelt. Dus ook verhuurders en werkgevers.

De volgende vraag is: ""Wat is een discriminerende handeling?", en ook: "Moet discriminatie strafbaar zijn?" De eerste vraag stelt het anti-discriminatie-principe niet ter discussie, de tweede wel.

Een derde vraag is, zoals ik in de hogere post reeds aanhaalde, "Is er een andere wet werkzaam?", bv de bescherming van privacy. Zo ja, hoe verhouden deze wetten zich tegenover elkaar in een bepaalde context? Zo zou je vier gevallen krijgen:
1. Openbaar en niet-(of licht)-discriminerend
2. Openbaar en sterk discriminerend
3. Privé en niet-(of licht)-discriminerend
4. Privé en sterk discriminerend

Eigenlijk is alleen geval (4) juridisch moeilijk, die afhangt van de wijsheid van de rechter, die al rechtsprekende de wet inhoud zal geven.

De verhuurder kan zonder problemen kandidaat-huurders weigeren, maar wel op basis van verantwoorde criteria, zoals voorgaande wanbetaling. De anti-discriminatie wetgeving moedigt dus aan te verhelderen waarom men iemand weigert of aanvaardt: zulke bewustwording kan moeilijk negatief genoemd worden.

Het punt dat ik wil maken, met deze en bovenstaande posts, is dat er een grote ruimte aan kritiek-mogelijkheden bestaat op anti-discriminatie-toepassingen, zonder aan het principe zelf te raken. Daarom vind ik de teksten en stellingen van Matthias Storme demagogisch en excessief.

In het bijzonder vind ik dat wie de legitimiteit van de mensenrechten ontkent, geen aanspraak kan maken op hun bescherming. Wie anti-discriminatie verwerpt, mag dus lustig gediscrimineerd worden: hij krijgt dan de behandeling die hij zelf promoot.

Ivm "gelijk loon voor gelijk werk" wou ik nog opmerken dat een werknemer nog andere mogelijkheden heeft buiten ander werk zoeken: stakingen, boy-cots, enz. Om te voorkomen dat het om de haverklap zo ver komt, bestaat interprofessioneel overleg. Wie zowel interprofessioneel overleg als stakingsrecht op de helling zet (zoal de donkerblauwe zijde van de VLD en het Vlaams Belang) die legt de basis voor maatschappelijke onrust en hanteert eigenlijk een "aanpassen of opkrassen"-politiek naar de werknemers en de vakbonden.

In principe geldt "gelijk loon voor gelijk werk" binnen één bedrijf, maar, door middel van interprofessioneel overleg in functie maatschappelijke rust, wordt dit groter: naar sectoren of zelfs intersectorieel.

Anti-discriminatie betekent dus een gelijkheid in uitgangspunt (niet verwarren met "gelijke kansen", dat is een zinloos begrip) maar een (mogelijke) verscheidenheid in uitkomst.

Het is wel juist dat dit onderscheid tussen gelijkheid en gelijkvormigheid voor velen onduidelijk is.

@ Steven:

Opletten met drogredeneringen hé. Open grenzen en ongebreidelde immigratie zijn nu eenmal een rechts thema.

De onderbetaalde Polen zijn uiteraard maar een voorbeeld. Het gaat ook niet alleen over lonen. Ik denk dat een land immigratie moet toestaan, maar slechts tot op een zekere hoogte. Positieve discriminatie op basis van (de eigen) nationaliteit kan mits de nodige omzichtigheid zelfs overwogen worden: om vervreemding, ontworteling en brain-drain te voorkomen. Immers: als we het talent waarin we geïnvesteerd hebben, wegjagen naar het buitenland om daarna de open plaatsen in te vullen met goedkope migranten, is de volgende stap dat sommigen niet meer zullen willen investeren in eigen talent, wat de afbouw van de verzorgingsstaat betekent.

Dat loondaling de koopkracht zou verhogen is onzin. Loondaling betekent ook minder fiscale inlomsten, die hebben privatiseringen tot gevolg, die dan weer een stijging van de levensduurte veroorzaken, met meer uniforme en dus onrechtvaardige prijzen (directe belastingen of prijzen hebben geen "schijven".

Om de daling van de fiscale inkomsten te counteren kan er dan beroep gedaan worden op consumptiedwang. Mensen gaan dan hard werken voor weinig geld dat ze dan nog uitgeven aan nutteloze dingen of dingen die ze voor niets nodig hebben: consumeren om te consumeren, bijna uit patriottisme. Een beetje baron van Munchhausen.

Wie het welzijn van de bevoking wil beschermen en uitbouwen, bewaakt zijn grenzen: niet als een burcht, maar wel als een grens. En daar mogen best wat protectionisme en migratiequota bij komen kijken.

We steunen dus beter Poolse vakbonden die voor Polen goede en behoorlijke lonen opeisen, dan dat we onszelf uit de markt wegconcurreren.

@ Eric:

"Als ik dat allemaal zo lees... België moet in jouw ogen zowat de eerste 170 jaar van haar bestaan eigenlijk toch wel een vreselijk discriminerende staat zijn geweest!"

Het "Oude België" lijkt beëindigd in 1960, bij de dekolonisatie van Kongo. Naar verluidt was het negentiende-eeuwse België een kapitalistisch paradijs(je). Maar ditzelfde "Oude België" heeft ook veel kwaliteit voortgebracht.

Hoe dan ook: politiek gaat over de samenleving die we ons morgen wensen, niet?