Weg met de politieke partijen, leve de bewegingen van individuen

Zijn pleidooi voor bewegingen rond thema's ipv rond partijen die thema's behandelen is vermoedelijk intellectueel correct, maar marketingtechnisch dom.

Ik vind zo'n partij ook zijn voordelen hebben, dan weet je als burger wat voor een algemeen profiel iemand heeft zonder hem eerst te moeten napluizen. Beschouw het als merken zoals "Delhaize" of "Aldi," je weet niet exact wat je gaat krijgen als je er binnenstapt, maar toch wel ongeveer. Dit neemt uiteraard niet weg dat partijen ook niet te almachtig mogen worden, want dan worden ze instrumenten van enkele happy few. Maar net zoals in bedrijven, of in vriendenkringen bestaat een echte pure democratie ook niet in de politiek. Je zult altijd leiders en volgers hebben. Daar gaat een politiek per thema niets aan veranderen.

Over de uitspraken van De Croo over de uitspraken van De Haene over opvolgers (maar aansluitend bij de macht van partijen dus zet ik het hier): Zoiets is natuurlijk een jammere zaak uit een theoretisch democratisch oogpunt, maar is een kamer vol met "populaire boys en hete girls" dan iets wat we willen? Natuurlijk zullen opvolgers in eerste instantie voor een deel "puppets" zijn, maar hoe krijg je als partij anders nog kwaliteitsvolle maar communicatief niet vlotte mensen in een parlement? Hoe krijg je anders als partij nog bekwame mensen in de media zodat ze bekend worden bij het grote publiek (politieke blogs bedienen enkel die hards). Zou een jonge Freddy Willockx of André Denys nu nog kunnen een carrière kunnen opbouwen in de federale politiek?
Hoe kan het grote publiek nu weten wat voor intrinsieke kwaliteiten iemand als kandidaat politicus (=diplomaat, onderhandelaar, beginselvast maar tot realpolitieker, sociaal maar toch een werkbeest) heeft? Via een folderken?

Alleen vind ik wel (zoals de VLD beslist heeft) dat opvolgers hun afgelopen mandaat wel verplicht moeten verdedigen vanaf een niet-opvolgers plaats. Het systeem met partijen heeft zeker zijn nadelen, maar ook zijn voordelen. Weet er iemand een democratisch land met een bestuur zonder partijen?

@ VI:

Helemaal wat ik zeggen wou.

Individualisme is zwaar overschat. Als je een onderzoek zou doen dan merk je dat het gezin op de eerste plaats staat, ver boven het individu (zichzelf).
Een eenvoudig voorbeeld van het onderscheid tussen de twee is het successierecht. In de ene opvatting is het gezin of familie diegene die het vermogen heeft opgebouwd, de andere opvatting zegt dat enkel het individu (vb. de vader) recht heeft op het vermogen en de rest van het gezin moet boetedoen bij overlijden van die persoon.
Ik pleit voor afschaffing van successierechten binnen het familiale kader, het is onproductief en walgelijk. Het is echter al jaren ingebakken in ons systeem dat we het als vanzelfsprekend aanvaarden.

@Peter Fleming: "Mensen moeten ook de mogelijkheid hebben om NIET voor euthanasie te kiezen". Dat is nu toch zo, dacht ik?

Wat de kritiek van Torfs op de "burgerdienst voor jongeren" betreft dacht ik dat hij hier korter door de bocht ging. Ik dacht namelijk dat er her en der gepleit werd voor een "vrijwillige burgerdienst" voor jongeren. Maar nee, hij heeft gelijk, er zijn er wel degelijk die pleiten voor een verplichte burgerdienst: http://www.tertio.be/archie...
Maar Torfs vergeet er wel bij te vertellen dat diegene die de verplichte leger- of burgerdienst heeft afgeschaft, de christendemocraat Leo Delcroix was. Die beslissing was naar mijn bescheiden mening de beste beslissing voor "het individu" van de laatste 25 jaar. Maar misschien verandert mijn mening daarover als ik ooit van de mogelijkheid gebruik maak om voor euthanasie te kiezen, dan zal ik die mogelijkheid misschien als de beste beslissing voor het individu beschouwen.

@Luc: natuurlijk bestaat die mogelijkheid, maar ik erger me een beetje aan het sfeertje dat er nu hangt (mijn gevoel maar hoor) dat wie tegen euthanasie is, een gevecht levert tegen het individu, dixit Torfs, volgens mij integendeel zelfs. Als iemand dat zou moeten beseffen, dan wel een professor kerkelijk recht

"Maar Torfs vergeet er wel bij te vertellen dat diegene die de verplichte leger- of burgerdienst heeft afgeschaft, de christendemocraat Leo Delcroix was. Die beslissing was naar mijn bescheiden mening de beste beslissing voor "het individu" van de laatste 25 jaar."

Juist. En dat tegen het standpunt van collectivisten als Tobback in. Dit individu was zeer gelukking met die belissing. Wat mij betreft mogen ze Delcroix een standbeeld geven. Neem desnoods een paar postbodes om het te bouwen.

Moeten we niet eens in de grondwet laten opnemen dat het individu ook het recht moet moet hebben om zélf te kunnen bepalen óf, hóe, wannéér, uit wié en in welke kleur het geboren moet worden. Het wordt tijd, zou ik zeggen!