Chinese overname van Siberië nakend?

(...) Ik herzie nu mijn tijdschema voor de Chinese overname van Russisch Siberië. Aanvankelijk dacht ik dat dit over tien, maximum twintig jaar zou gebeuren. Nu groeit de kans dat het nakend is: 1 tot 2 jaar.

Beijing heeft lange tijd toegegeven dat het een groei van 8% nodig heeft om te verhinderen dat de Chinese samenleving uitbarst in protest. Nu trekt de Chinese economie zo snel samen dat veel economisten voorspellen dat 2009 slechts een groei van 1% of misschien zelfs een reële negatieve groei zal vertonen. Zoiets is een onmogelijke nachtmerrie voor de Chicoms. Er zal slechts één manier zijn voor hen om te vermijden dat ze hun macht verliezen en dat China in anarchie en chaos desintegreert: de woede van het volk richten op een buitenlandse duivel. Dat zou Taiwan kunnen zijn, maar China beschikt nog altijd niet over de nodige capaciteit aan amfibievoertuigen om massa's soldaten over de 100 mijl brede Straat van Formosa te transporteren. Bovendien gedraagt Taiwan zich op dit ogenblik heel vriendelijk. De opportuniteit ligt dus niet echt daar. Wat zou China in handen krijgen, behalve een eiland dat in puin ligt?

Nee, de echte opportuniteit ligt vlakbij het uitgedroogde en verwoestijnde noorden van China: miljoenen vierkante kilomters land met bossen, water, natuurlijke rijkdommen, en nauwelijks mensen. Bovendien zijn er historische aanspraken. Zoals ik in november 2006 schreef, heeft Rusland anderhalve eeuw geleden een groot stuk van Siberië gestolen van China. Een ideaal tijdstip om het terug te krijgen zou gevormd worden door het perfecte alternatief voor anarchie en machtsverlies voor de Chicoms - vooral als er een ruggengraatloze amateur in het Witte Huis zit waarmee geen rekening hoeft te worden gehouden.

Jack Wheeler in To The Point News, 4 december 2008