Vrijdag stond ik in De Morgen, zaterdag en zondag zat ik "in de lus" op ActuaTV, maandag was ik "blogger van de week" bij Nieuws.be, en donderdag om 20 uur ga ik in het Internationaal Perscentrum Vlaanderen in debat over "bloggen en journalistiek" met Bram Souffreau, bekend als webredacteur van Gazet van Antwerpen en blogger op Kapingamarangi.be.


Enkele losse bedenkingen bij die media-optredens. Als ik het vrij uitgebreide telefoongesprek dat ik met Wouter Temmerman had vergelijk met wat er in de krant gepubliceerd werd, dan werd de essentie van het gesprek correct en onvertekend weergegeven. Maar ik besef toch hoe comfortabel bloggen is in vergelijking met schrijven voor papier: geen deadlines, maar vooral: geen vooraf opgelegd aantal lettertekens. Om Dominique Deckmyn te parafraseren: bloggers mogen dan wel losers zijn, ze zijn tenminste geen slaven van tijd en ruimte. En wat me al een paar jaar geleden is opgevallen: vermeldingen in de geschreven pers leveren geen merkbare verhoging van het aantal bezoekers van de blog op. Behalve die twee vermeldingen die ik ooit in het 'rioolkrantje' 't Pallieterke kreeg: die leverden wel een merkbare stijging op. Papier is een passief medium dat niet aanzet tot actie. Vermeldingen op websites, online kranten of andere weblogs daarentegen leveren wel pieken of piekjes in de bezoekersstatistieken op. Het web is een minder passief medium dan papier, want "klikken met de muis" maakt wel degelijk het verschil tussen passief en actief.

Actua TV volg ik al van voor de eerste uitzending. Het concept van een 24-uurs nieuwszender vind ik als nieuwsfreak fantastisch, maar ik had het - naar het voorbeeld van BNR in Nederland of de talloze news-talk-stations in de VS - graag op de radio gezien. Het zou de primaire taak moeten zijn van de openbare omroep om minstens één radiozender te verzorgen met alleen maar nieuws en actualiteit, en zonder muziek. Radio 1 is echter in de eerste plaats een muziekzender, met een tikkeltje méér gepraat dan op de andere VRT-netten. De focus op nieuws zorgt ervoor dat ActuaTV zijn tijd kan nemen voor interviews, dat de interviewer de geïnterviewden niet hoeft te onderbreken, en dat er wat dieper op de zaken kan worden ingegaan dan in de oppervlakkige babbels die we gewoon zijn van de mainstream radio- en tv-nettten. Voor mensen met een korte attention span kunnen dergelijke interviews wellicht wat saai of langdradig overkomen, maar niemand is dan ook verplicht om ernaar te kijken. Overigens zijn er drie redenen waarom ik geen Belgacom TV inhuis zou halen: geen BBC1, geen BBC2 en geen ActuaTV in het aanbod.

Na mijn interview op Actua TV kwam één van de twee cameramensen naar mij toe. "Je hebt ooit eens iets over ons geschreven dat een vrij traumatiserende uitwerking had op één van onze monteurs", zei de man. Ik pijnigde mijn hersenen, ging op zoek in mijn geheugen waardoor die traumatische ervaring dan wel veroorzaakt mocht zijn, maar ik had geen flauw idee. "We hebben ooit eens een fout gemaakt in de onderschriften van een interview met Jacques Rogge. Muddle versus model..". Ha ja, nu herinnerde ik het me weer. "Vermoedelijk een tip die werd doorgegeven door een lezer", antwoordde ik. Toen ik terug thuis kwam en de blogpost in kwestie verifieerde, zag ik dat die tip van een bekende Vlaamse reclamemaker in Shanghai was gekomen.