Dedecker: Londers en Van Rompuy speelden onder één hoedje

De verzuiling heeft dit land rot gemaakt en die verzuiling wordt in stand gehouden door de traditionele partijen. Die verdelen de baantjes en vermolmen het land. Je krijgt geen overheidsfunctie op enig niveau als je niet lid bent van een van de drie grote partijen. Benoemingen van rechters zijn netjes verspreid over katholieken, liberalen en socialisten.

Het is ontluisterend hoe het gerecht geïnfiltreerd is door de politiek. Voorzitter Londers van het Hof van Cassatie, een kameraad van huidig premier Van Rompuy, die meehelpt om oud-premier Leterme in de dijk te rijden. Gewoon pervers. (...) Ik zeg niet dat Van Rompuy een slecht mens is, hij greep gewoon zijn kans. Er worden constant afrekeningen gemaakt aan de top. (...)

Jean-Marie Dedecker, geïnterviewd door Marc Peeperkom in De Volkskrant, 3 juni 2009



Bloed, zweet en tranen heeft het gekost, maar wij hebben hem: de link tussen Herman Van Rompuy, gewezen Kamervoorzitter en huidig premier, en Ghislain Londers, eerste voorzitter van het Hof van Cassatie. (...)

Indien men de verkeerde premisse dat de heer Van Rompuy niet graag premier is, vervangt door de juiste premisse dat hij wel graag premier is, ziet men plotseling heel wat klaarder in het politieke kluwen van de voorbije maanden. Het volstaat dan de moeder aller juridische vragen te stellen: cui bono? Wie profiteert ervan? Dat is nogal duidelijk: de heer Herman Van Rompuy.

En dus lag het voor de hand dat de ongebruikelijke demarche van de heer Londers en de al even ongebruikelijke demarche van de heer Van Rompuy niet minder waren dan een duivels complot tegen Yves Leterme en het ACW. Het enige wat nog moest worden aangetoond, was de relatie tussen de beide heren. Wij hebben u opgeroepen dat voor ons uit te zoeken, en u hebt waarlijk uw best gedaan, beste lezer. Maar uiteindelijk, men zal het altijd zien, bleek het bewijs zich op twee meter van ons eigen bureau te bevinden: Piet Piryns!

Toen onze chef-Wetstraat vorige week op luide en enigszins verwijtende toon vroeg of wij nu al de schakel hadden gevonden tussen Londers en Van Rompuy, schrok Piet verbaasd op uit het traktaat van een of andere Franse filosoof waarin hij verdiept was: 'Zoekt ge een band tussen de Ghislain en den Herman? Dat is niet moeilijk, die hebben toch samen gestudeerd. Die zaten in mijn jaar.'

Uw dienaar staarde Piryns wezenloos aan: 'Piet, wat zegt gij?'

'Ge bedoelt toch Ghislain Londers van het Hof van Cassatie, en Herman Van Rompuy van de CD&V? Die hebben in mijn jaar gezeten in Leuven. Twee varkens, als ik het mag zeggen. Gingen nooit naar de les. Terwijl wij over de revolutie leerden en aan fabrieks-poorten pamfletten gingen uitdelen, goten zij zich van 's morgens tot 's avonds vol bier. We hebben ze dikwijls naar hun kot moeten dragen. Het enige waar ze mee begaan waren, was met pokeren en pietjesbak. En geen studentin of ze hebben er alle twee op gezeten. Als de vader van Herman geen prof was geweest, waren ze van de unief getrapt.'

Koen Meulenaere in zijn column "Bladspiegel" in Knack, 28 januari 2009 [hat tip: SDR]