Hoofddoeken en baarden

Hoofddoeken zijn compleet irrelevant in één context, maar veel minder onschuldig in een andere context. Khaled Hosseini's roman De Vliegeraar toont treffend aan hoe zoiets vrolijks als een baard (die van de sint of die van vader waar soep in blijft hangen), verwordt tot een soort totalitair herkenningsmiddel in een door de taliban gedomineerde samenleving. (...)

Ons rechtssysteem kan die complexiteit aan door te eisen dat een verbod op hoofddoeken alleen kan in functie van concrete omstandigheden. Er is geen reden om a priori en in algemene bewoordingen een absoluut verbod of een absolute vrijheid in te voeren.

Een voorafgaandelijk en acontextueel verbod op hoofddoeken gaat voorbij aan de vrijheid van de moslimvrouwen. Een acontextuele hoofddoekvrijheid inschrijven in onze wetgeving gaat voorbij aan het gezond verstand dat schuilt in de gedachte dat onze vrijheden niet absoluut zijn. Er is geen behoefte aan een uniforme regeling van deze materie.

Paul De Hert (VUB) in een opiniestuk in De Morgen, 12 september 2009