Mijn koninkrijk voor een alternatief

Berkeley, Californië. Schwarzeneggerstaat. Bushland. Makkelijk om mee te lachen. Vanzelfsprekend te haten. Maar de problemen daar, zijn de problemen hier. Ook daar staat de toekomst van de Sociale Zekerheid op de agenda. Ook daar worden vragen gesteld over de rol van de openbare omroep en het nut en de wenselijkheid van kunstsubsidies. Wat opvalt, is dat extreem-rechts daarbij, ginds zowel als hier, met ingrijpende plannen en voorstellen komt, terwijl sociaal-democraten niet verder komen dan het bepleiten van het status-quo. [...]

Met veel feiten en rapporten onder de arm wordt brandhout gemaakt van het beleid van de tegenstander. Maar een uitweg bieden ze helaas niet. Nergens komt men verder dan het bepleiten van het status-quo: van sociale voorzieningen zoals ze vandaag bestaan tot en met gesubsidieerde kunst die 'de bourgeois' moet choqueren - alles moet vooral blijven zoals het is. In drastisch veranderende tijden is dat echter onmogelijk. [...]

Bush en het Vlaams Belang belachelijk maken en haten is misschien begrijpelijk, maar het is vooral naast de kwestie. Zo gaan we er immers niet komen. Erger nog: zolang we geen inspirerend, positief en wervend alternatief verhaal hebben, zijn we er geweest.

Geert Buelens in De Standaard van 18 maart 2005