Bart De Wever heeft in een brief aan het CGKR aangifte gedaan van vier opiniestukken in de krant Le Soir die volgens hem aanzetten tot haat tegen hem, zijn partij en de Vlamingen in het algemeen, en die in strijd zijn met de antiracismewetgeving. Adjunct-directeur Edouard Delruelle van het CGKR liet intussen al aan het persagentschap Belga weten dat het centrum niet bevoegd is voor "communautair racisme". Enkele bedenkingen:

1. Dat Le Soir een anti-Vlaamse krant is die systematisch aan stemmingmakerij doet, is niets nieuws. Ik heb er op 1 september 2006 al een boos artikel over geschreven, nadat ik bij wijze van onderdompelingskuur twee weken lang systematisch elke dag Le Soir had gelezen. Wat die krant doet is niet symptomatisch voor de Franstalige media in het algemeen. Nee, Le Soir is een geval apart. Ook sommige Franstaligen vinden dat Le Soir geregeld te ver gaat. Le Soir is al decennia lang zo bezig. Al in mijn studententijd had de krant de naam een FDF-krant te zijn, en verschenen er dagelijks kleine venijnige anti-Vlaamse stukjes. Vandaag zou de invloed van het FDF wat minder zijn, en zouden er bij de krant ook heel wat journalisten werken van PS-signatuur, maar de anti-Vlaamse lijn is er niet op verminderd.
[Lees verder: Bart De Wever versus Le Soir]

Paul Van Cauwenberghe, rector van de Gentse Universiteit, deelt vandaag in een brief mee dat de studenten van het Eerste Bachelor in de Geografie en de Geomatica hun schriftelijke examen 'Inleiding Sociale en Economische Geografie' toch niet opnieuw moeten afleggen, ondanks het in slaap vallen van de toezichtster tijdens het examen van 30 mei. Uit de brief van de rector:

(...) Het staat echter niet vast - minstens kan niet met zekerheid worden aangetoond - dat dit gebrekkige toezicht tijdens een gedeelte van het betrokken examen door examinandi werd aangegrepen om fraude te plegen. Dit noopt tot het handhaven van het vermoeden van onschuld in hoofde van de betrokken studenten. Overeenkomstig artikel 101 van het examenreglement beslist de rector over gevallen die niet in dit reglement zijn voorzien. Een gebeurlijk verval van een examen wegens inadequaat toezicht op het examengebeuren is niet in de reglementering voorzien. Op basis van voormelde redenen beslist de rector dat het op 30 mei 2008 afgenomen schriftelijk examen (...) als geldig wordt beschouwd en trekt hij de mededeling in die, in opdracht van de examencommissie (...) werd verspreid onder de betrokken studenten op vrijdag 20 juni 2008. De UGent biedt de betrokken studenten haar verontschuldigingen aan voor de door de tekortkoming van één van haar medewerkers veroorzaakte overlast. (...)

Kortrijkenaar Siegfried Verbeke en Fransman Vincent Reynouard werden donderdag veroordeeld tot één jaar effectieve opsluiting en tot (elk) 24.789 euro boete wegens het verspreiden van negationistische (d.w.z. holocaust-ontkennende) en revisionistische (d.w.z. holocaust-minimaliserende) brochures. Verbeke zat eerder al in de gevangenis in België en in Duitsland voor gelijkaarige feiten. Persoonlijk betwijfel ik of die Verbeke ze wel alle vijf op een rij heeft - ik noem dergelijke sujetten graag "crackpots" - maar dat doet eigenlijk niet terzake. Dat mensen veroordeeld worden en opgesloten worden omwille van het uiten van hun mening (hoe gek of geschift die mening ook is), is een grote schande. Aan de basis van de strafbaarstelling van negationisme en revisionisme ligt de veronderstelling dat als we ontkenners en minimaliseerders hun mening zomaar vrij laten verkondigen, dit het risico op een nieuwe holocaust vergroot. Wat een pessimistische veronderstelling, wat een misprijzen voor het kritisch denkvermogen van de mens, wat een wantrouwen in de kracht van het tegensprekelijk debat en van de waarheid, wat een benepen angst voor geschifte samenzweringstheorieën, wat een buitenmaatse overschatting van de overredingskracht van de halfgare aanhangers van die samenzweringstheorieën. Voor zover ik weet riep Verbeke niet op tot geweld, noch riep hij op tot een herhaling van de holocaust. Dat vermoed ik althans; ik kan het niet zelf nagaan, want zijn geschriften zijn verboden. Precies door dat verbod oefenen dergelijke geschriften een mythische aantrekkingskracht uit op labiele personen. "We mogen het niet weten, dus het zal wel iets héél bijzonders zijn!", is dan al gauw de (onterechte) conclusie.
[Lees verder: Ik ben zionist MAAR ik wil Siegfried Verbeke vrij]

Schokkend verhaal, vrijdagochtend op de voorpagina van Het Laatste Nieuws:

De studenten van het eerste bachelor Geografie/Landmeetkunde aan de universiteit van Gent moeten waarschijnlijk hun schriftelijke examen 'Inleiding Sociale en Economische Geografie' overdoen. De vrouw die toezicht moest houden tijdens de proef, viel in slaap. Daarop sloegen een pak studenten aan het spieken. «De vrouw zag er duidelijk moe uit», zegt één van de deelnemers aan het examen, dat om 9 uur 's ochtends begon. De prof merkte de examenfraude onmiddellijk bij het corrigeren van de kopijen. De betrokken vrouw werd op het matje geroepen. Ze mag niet langer toezicht houden. De examencommissie van de vakgroep Geografie boog zich al over de zaak, maar nam nog geen definitieve beslissing over het vervolg.

De Standaard Online voegde in de loop van de dag nieuwe details toe aan het verhaal: het gaat om 56 studenten, het vak in kwestie wordt gegeven door professor Ben Derudder, het examen vond plaats op 30 mei en het moet op 30 juni opnieuw worden overgedaan. Vrijdagmiddag bracht het VTM-nieuws een reportage over het onderwerp.

Dankzij bronnen in het studentenmilieu kan LVB.net nieuwe informatie toevoegen aan bovenstaand verhaal. Een reconstructie van de gebeurtenissen.
[Lees verder: Toezichtster sliep tijdens schriftelijk examen]

Op 9 juni vorig jaar werden nieuwe wetten van kracht ter bestrijding van discriminatie en racisme. Hiertegen werden bij het Grondwettelijk Hof verschillende procedures aangespannen door diverse personen en groeperingen die vinden dat hun grondrechten door deze wetgeving worden aangetast. Eén verzoekschrift werd ingediend door 185 burgers en kwam tot stand via onder meer een oproep op deze weblog. Ik zal deze zaak in wat hieronder volgt "onze zaak" noemen. Onder die 185 verzoekers bevinden zich journalisten, publicisten, bloggers, advocaten, professoren, arbeiders, gepensioneerden, leden van CD&V, Open Vld, Vlaams Belang, N-VA en Lijst Dedecker. Zij lieten hun zaak verdedigen door Matthias Storme en Jelle Flo. Andere verzoekschriften werden ingediend door de Liga voor de Mensenrechten, door de LBC/NVK (Landelijke Bediendencentrale/ Nationaal Verbond voor Kaderpersoneel van het ACW) en door de Franstalige zustervereniging van deze laatste. En vijf mandatarissen van Vlaams Belang hebben twee verzoekschriften ingediend, tegen de antidiscriminatiewet en tegen de antiracismewet afzonderlijk.
[Lees verder: Grondwettelijk Hof aanhoorde pleidooien]

Een interessante mogelijkheid van Google Analytics, die ik pas ontdekte nadat ik het resultaat zag in de rechterkolom van de blog van Brecht Arnaert: de herkomst van de weblog-bezoekers binnen één land. In de nu volgende kaarten en tabellen gaat het over de bezoekers van LVB.net over de laatste 30 dagen:


[Lees verder: Geografische spreiding van de bezoekers]

Reykjavik, IJsland. -- Als mensen mij in het buitenland vragen waar ik vandaan kom, is mijn antwoord steevast "I'm from Belgium". Dat antwoord is niet ingegeven door enige vaderlandsliefde of belgicisme. Met dat antwoord neem ik geen standpunt in aangaande de bevoegdheidsverdeling tussen federale, regionale en communautaire beleidsniveau's in ons land, maak ik geen keuze tussen unitarisme, federalisme, confederalisme of separatisme, noch geef ik daarmee te kennen dat ik in mijn gelaagde geografische en culturele identiteit de "Belgische" laag de belangrijkste zou vinden. Nee, ik antwoord "Belgium" omdat dit nu eenmaal het referentie-antwoord is. Als iemand je in het buitenland vraagt waar je vandaan komt, dan verwacht hij/zij de naam van een land. Ik antwoord "Belgium" vanuit louter utilitaire overwegingen. En als iemand zou reageren met "Belgium, where's that?" - wat mij tot nu toe nog nooit overkomen is - dan zou ik antwoorden "Ever heard of Brussels?". Ook al woon ik dan in vogelvlucht 65 kilometer van Brussel, naar Amerikaanse normen is dat nog altijd "close to". Forty miles from Brussels, that's less than from Los Angeles to Orange County, less than fom Manhattan to the Hamptons. Naar Amerikaanse normen ligt Brussel aan de zee.

Nu valt er mij de laatste tijd wel iets op. Steevast, systematisch, zonder uitzondering, nadat ik "Belgium" had geantwoord, volgde de vraag: "What part of Belgium are you from?". Het overkam mij dit jaar al in San Francisco, in Wenen en nu in Reykjavik. En, onnozelaar die ik ben - waarmee ik bedoel dat mijn frank soms maar laat valt - vertelde ik dan tot nu toe altijd iets over "the province of West-Flanders", "60 kilometers from the coast", of "between Ghent and Kortrijk". Maar blijkbaar was dat niet het antwoord op de vraag, want meestal volgt dan de opmerking "so you're from the Flemish part?". Waarop ik dan reageer met "yes, my native language is Dutch". Merk op dat ze nooit vragen "what's your language?", maar wel "what part of Belgium are you from?". Mijn antwoord was tot nu toe ingegeven door de overweging dat ik die buitenlanders niet moet lastig vallen met onze communautaire problemen. Maar blijkbaar zal ik mijn standpunt moeten herzien.
[Lees verder: What part of Belgium are you from?]

De Franstalige openbare omroep RTBF heeft zijn website verniewd, met Drupal als onderliggend content management systeem. Het gaat om de website van de nieuwsdienst. De afzonderlijke websites van de diverse tv- en radionetten van de RTBF blijven ongewijzigd. Vorige maand kreeg ik al wat achtergrondinformatie over het project tijdens een seminarie van IT Works. Nu de site gelanceerd is, mag de volgende video (50 minuten) gepubliceerd worden waarop Wim Janin van One Agency toelichting geeft over het project.



Eén van de nieuwigheden bij dit project is dat het team van One Agency een Flex-applicatie ontwikkeld heeft waarmee het RTBF-webteam de site kan beheren, zonder gebruik te maken van de web-administratie-interface van Drupal.

De reacties in Franstalig België over deze switch variëren van enthousiast tot eerder negatief.

Woensdag woonde ik op uitnodiging van Adhese het "5/95 Doorbraak"-event bij in het Kursaal van Oostende. Managementgoeroe Ben Tiggelaar kwam er uitleggen hoe menselijk gedrag voor minstens 95% onbewust, automatisch en onnadenkend gebeurt, op basis van vastliggende patronen in ons brein. Gedragswijziging en "change management" moeten zich volgens Tiggelaar dan ook vooral op die 95% toespitsen. Tiggelaar weet hoe hij door middel van show en gastoptredens van BV's de aandacht van zijn publiek kan blijven vasthouden. Naast een optreden van een illusioniste kwamen - ter illustratie van zijn theorie - uitgever Rik De Nolf en beursgoeroe Paul D'Hoore een getuigenis afleggen. Rik De Nolf legde uit dat de keuze van de voorpagina voor een boek of tijdschrift de verkoopcijfers 25% tot 50% kan beïnvloeden. Paul D'Hoore had het onder meer over het verschil tussen fundamentele analyse en technische analyse, waarbij die laatste het onbewuste gedrag van de beleggers probeert in kaart te brengen.

[VIDEO]VIDEO
[Lees verder: Rik De Nolf en Paul D'Hoore bij Ben Tiggelaar]

Flanders Today, een weekblad dat gefinancierd wordt door de Vlaamse overheid om het imago van Vlaanderen in het buitenland (en bij buitenlandse journalisten in België) te verbeteren, verspreidde op 21 mei foutieve informatie die het imago van Vlaanderen schade berokkent. Dat is de kern van het conflict tussen voogdijminister Geert Bourgeois en hoofdredacteur Derek Blyth.

Deze zaak kwam in de mainstream media al uitvoerig aan bod, en normaal is dat voor mij een reden om er hier dan maar over te zwijgen, tenzij ik er iets substantieels kan aan toevoegen. Maar bij het lezen van de reacties over deze zaak stuitte ik op zoveel onzin en argumenten naast de kwestie, dat enige verduidelijking mij nuttig lijkt.

Eerst de feiten. Het betwiste artikel valt te lezen op pagina 6 van dit PDF-bestand. In een halve alinea slaagt auteur Rory Watson erin drie keer een manifeste onjuistheid aan zijn lezers voor te schotelen.


[Lees verder: De journalistieke blunder van Flanders Today]

Hoever staat het met het C-Power project? Woensdagavond was ik toevallig getuige van het uitvaren van de vijfde sokkel, de voorlaatste die dit jaar op de Thorntonbank wordt geplaatst. Op deze vijfde sokkel heeft cartoonist Kamagurka een gestileerde Don Quichote-figuurtje geschilderd. In plaats van te paard, zit de ridder die tegen windmolens vecht nu "te vis". Op zee zal bij hoog water alleen Don Quichote te zien zijn, bij laag water ook de vis. Het uitvaren verliep deze keer vlotter en sneller dan de eerste keer: de Rambiz ging niet tot in de achterhaven om daar te draaien, maar draaide in de voorhaven. Het staketsel was niet afgesloten, en enkele politieboten waaronder één met opschrift "Brussel-Bruxelles" patrouilleerden opvallend in de buurt van de werkzaamheden. Foto's zijn te zien op Flickr.

Van het uitvaren heb ik opnieuw een video-opname gemaakt die ik hieronder versneld laat afpelen. Doordat ik geen statief bij me had, heb ik moeten improviseren door de camera op de reling van het staketsel te leggen. Op de video is goed te zien hoe de sokkel van de kade wordt gehaald en vervolgens een paar meter in het water wordt gedompeld, zodat door het drijfvermogen van de sokkel de belasting op de Rambiz wat wordt verminderd. De video is 6 maal versneld, behalve het laatste stuk dat op normale snelheid wordt getoond. Het filmpje duurt 14 minuten en 20 seconden.

VIDEO
[Lees verder: Elektriciteit uit zeewind (3): Kamagurka]

Maarten Schenk publiceerde eerder deze week een leuk filmpje: de autorit van Houthalen naar Parijs, samengeperst in 200 seconden. Dat voorbeeld verdient navolging: twee weken geleden reed ik naar Den Haag, en de rit door de bijna 7 kilometer lange Westerscheldetunnel van Zeeuws-Vlaanderen naar Zuid-Beveland legde ik vast met een videocamera die ik gewoon bovenop het dashboard legde. Het filmpje, op 7 keer de normale snelheid:

Ruim tien jaar geleden kreeg Microsoft-topman Bill Gates aan de ingang van de Concert Noble in Brussel een taart in zijn gezicht geduwd door Noël Godin. Maandag kreeg huidig Microsoft-topman Steve Ballmer eieren naar zijn hoofd gegooid door een student aan de Corvinus-universiteit in Boedapest. Dader Nagy Gyorgy riep nog dat Microsoft "miljarden van het Hongaarse volk heeft gestolen". Ballmer was eventjes verbauwereerd, maar reageerde vrij snel met een kwinkslag: "Het was een vriendelijke verstoring". [hat tip: Tom Decouttere]

De arrestatie, vorige week in Nederland, van cartoonist Gregorius Nekschot heeft de discussie rond het recht op vrije meningsuiting weer doen oplaaien. Opmerkelijk is nu dat een Belgische rechter vorige maand in een vonnis letterlijk stelde dat de grondwettelijk gewaarborgde vrijheid van drukpers enkel geldt voor geschriften, en dus niet voor tekeningen, cartoons of illustraties.

Het ging in casu om de cover van het antiglobalistische maandblad MO* in maart 2006. De afbeelding liet de Belgische zakenman George Forrest zien in een klederdracht die aan de voormalige Congolese president Joseph-Désiré Mobutu Sese Seko deed denken. De afdruk hiernaast is wat klein, maar het vonnis (volledige tekst in PDF-formaat) beschrijft de cartoon gedetailleerd:

De cartoon die gebruikt werd op de cover betreft een postzegel waarop de heer Forrest staat afgebeeld, met de Congolese vlag op de achtergrond. Hij draagt er een hoofddeksel dat sterk doet denken aan het hoofddeksel van de voormalige Congolese president Mobutu. Onder de postzegel staat te lezen: "George Forrest: koper-koning van Congo".

[Lees verder: Geldt vrije meningsuiting in België niet voor cartoons?]

In Nederland is de cartoonist Gregorius Nekschot deze week een tijdlang gearresteerd, maar intussen weer vrijgelaten. De arrestatie kadert in een gerechtelijk onderzoek dat het gevolg is van een klacht, drie jaar geleden, ingediend door imam Abdul Jabbar van de Ven, een autochtone Nederlander die zich tot de islam heeft bekeerd. Een klacht die blijkbaar niet gericht was tegen één specifieke cartoon van Nekschot, maar tegen de totaliteit van zijn werk. [hat tip: Maarten Schenk]



Of Gregorius Nekschot nu voor de rechtbank gedaagd wordt of niet, of hij veroordeeld wordt of niet, het kwaad is geschied. De intimidatie is een feit, de schade toegebracht aan het recht op vrije meningsuiting is reëel: de overheid heeft een cartoonist lastig gevallen omwille van wat hij publiceerde. Het precedent is er, en wie voortaan in Nederland nog wil lachenmet de islam of er zich kritisch over wil uitlaten, is gewaarschuwd.

Is het licht uitgegaan in Nederland? Hoopgevend is alvast dat enkele politieke partijen zich zorgen maken. Niet alleen de partij van Geert Wilders, maar ook de liberale partijen VVD en D66 ondervragen vandaag de minister van Justitie over deze zaak. En zelfs een links kamerlid als Ton Heerts (PvdA) vindt dat het vervolgen van een cartoonist "vrij ver gaat" en zegt dat zijn fractie "deze zaak hoog opneemt".

En mag ik van de gelegenheid gebruik maken om mijn ongenoegen te uiten over het steeds verder oprukken van de vage term "haat zaaien"? Is het toegelaten om haat te zaaien tegen Hitler? Tegen Marc Dutroux en Michel Fourniret? Geen probleem blijkbaar, en terecht. Tegen mensen die met terreinwagens rijden in de stad? Tegen Scientology, tegen predikant Benny Hinn of tegen creationisten? Tegen George W. Bush? Geen probleem blijkbaar, en terecht, want de gedachten zijn vrij. Op dezelfde manier eis ik eenieders recht op om "haat te zaaien" tegen Jezus Christus, Karl Marx en de profeet Mohammed.

Op 9 mei 1988 traden SP en PS toe tot de regering Martens VIII, nadat ze zes en een half jaar lang in de oppositie hadden doorgebracht. De liberalen zouden vanaf die negende mei 1988 meer dan 11 jaar in de oppositie vertoeven.

Vandaag kan het Belgische socialisme dus 20 jaar onafgebroken federale regeringsdeelname vieren. Dat de SP.A sinds 21 december vorig jaar federaal in de oppositie vertoeft, mag de pret niet drukken, want de Franstalige zusterpartij PS is er wel bij.

Zelf zal ik deze verjaardag van twintig jaar socialistische beleidsklemtonen niet vieren, maar eerder betreuren. Socialisme blijft voor mij een stroming die afgunst cultiveert en kanaliseert, die de staat gebruikt als middel voor gelijkmaking in plaats van voor gelijke behandeling, die het individu ondergeschikt maakt aan de collectiviteit, die vooruitgang afremt opdat iedereen toch maar zou kunnen volgen. Die op zich nefaste ideologische basis durven ze wel eens milderen, omwille van de machtsdeelname of uit goedmenend pragmatisme .

Met een zekere heimwee denk ik terug aan de tijd van Martens-Gol, de laatste regeerperiode zonder socialisten. De tijd van het volkskapitalisme van de wet Monory-De Clercq, de economische herstelwetten die er met volmachten werden doorgejaagd, de export die bloeide door de devaluatie van de frank, de principiële beslissing om het staatsmonopolie op radio- en tv-omroep op te heffen, de budgettaire orthodoxie van "da joenk" Verhofstadt. Niet alles was toen echter koek en ei: de staatsschuld groeide verder aan, maar dat was eerder het gevolg van de sterk stijgende intrestvoeten op de schulden van vorige regeringen met socialisten.