Geachte LVDK,

Vandaag verneem ik op pagina 23 van Het Laatste Nieuws dat u over luttele dagen vetrekt voor een reis doorheen Europa, al liftend. Uw eindbestemming is "Griekenland, de wieg van de democratie". De begeleidende foto toont uw fotogenieke postuur, met verfrommeld T-shirt, de lederen rugzak stevig aangegespt, de linkerhand achteloos in de broekzak en de rechterduim omhoog. U vertelt er openhartig bij dat u nog nooit gekampeerd hebt en nog nooit in uw leven hebt gelift.



Bij de gedachte dat de weg van België naar Griekenland doorheen ex-Joegoslavië loopt, maakte ik mij al enigszins ongerust. Maar nu een lezer mij attent maakt op het feit dat het "thumbs-up" liftersteken dat u op de foto maakt, in Griekenland "f*ck you", "scr*w you" of "up yours" betekent, acht ik het mijn burgerplicht om u hiervan op de hoogte te stellen. Ter staving dit citaat uit "The Straight Dope - Fighting Ignorance Since 1973":


[Lees verder: Dringend bericht aan Luc Van der Kelen]

"Maar ik heb wel heel veel geleerd uit de Belgische politiek: toen ik begon als Europees commissaris, wist ik bijvoorbeeld verdomd goed hoe je het niet moest doen. Ik was ervan overtuigd dat de Belgische monopolietoestanden en al die politieke benoemingen de bedrijven kapotmaakten. Daarom heb ik van in het begin heel duidelijk gezegd dat ik die nieuwe Europese job niet zou aanpakken op de oude Belgische manier. Mijn administratie functioneerde uitstekend: er kwamen geen politieke benoemingen aan te pas. En ik streed voluit voor de liberalisering van de telecomsector, omdat ik de RTT nog had gekend. Als er iets mis was met je telefoontoestel in België, mocht je tot aan het eind van de jaren tachtig al héél blij zijn als ze het kwamen repareren. Ik had mijn lesje dus echt wel geleerd in België."

Karel Van Miert, geïnterviewd door Ruud Goossens in Humo van 25 juli 2006


"Europa moet ook de eigen clichés in vraag stellen. Als ik mensen bezig hoor over China en India, denk ik vaak: zouden we nu in de eerste plaats niet een beetje gelukkig zijn als die Indiërs en Chinezen het daar eindelijk ook wat beter krijgen? Als ik sommige vakbondsleiders hoor, vraag ik me af of ze de idealen nog wel kennen die de basis vormen van de arbeidersbeweging. Natuurlijk moeten vakbonden de strijd steunen tegen asociale praktijken. Maar ze moeten toch niet boos worden als er elders werk komt. Ik ben een voorstander van handel. Over het algemeen schept handel welvaart."

Karel Van Miert, geïnterviewd door Walter Pauli en Filip Rogiers in De Morgen van 18 februari 2006

Grote paniek, een week geleden. Onze jongens in Afghanistan werden beschoten door de Taliban! Terwijl ze daar zijn om les te geven! "Beschoten worden, dat is eigenlijk oorlog voeren", aldus de roodgroene oppositie. En onze jongens zijn daar nu eenmaal niet om oorlog te voeren, maar om les te geven over vrede, zo werd ons een paar maanden geleden op het hart gedrukt. Als onze soldaten beschoten worden, dan kunnen we ze beter terugtrekken, aldus nog de roodgroene oppositie. Kijk naar Rwanda in 1994: daar werden onze jongens ook beschoten, met fatale gevolgen. We hebben toen onze troepen teruggetrokken, en dat bleek achteraf een goede strategie. Dat miljoen doden dat kort daarna te betreuren viel, dat was natuurlijk de schuld van die Canadese VN-generaal, nietwaar. En van Radio Mille Collines.
[Lees verder: Sympathie voor De Crem groeit na Tanghe-interview]

Onder de slogans "Beken Kleur" en "Druk je stem door" organiseerde blogreclameregie Adhese in samenwerking met communicatiebureau Proximity BBDO een verkiezingspoll voor bezoekers van blogs. Ik schreef er eerder al over onder de titel "Adhese brengt politieke voorkeur van bloglezers in kaart" en publiceerde toen een initiële score van mijn blog na 30 uitgebrachte stemmen. Uiteindelijk zijn er 403 stemmen uitgebracht, en ziet het eindresultaat voor mijn blog er zo uit:



Voor de totale blogosfeer zag de eindbalans er op 7 juni zo uit:

[Lees verder: Eindbalans van de actie "Beken Kleur"]

Terwijl onze mainstream media het nog hebben over politie en regeringsmilities die "in de lucht geschoten" hebben, tonen Youtube, Twitter en Flickr een ander beeld. Waarschuwing: niet voor gevoelige kijkers, bloed en lijken te zien.
[Lees verder: Vuur, traangas en bloed in de straten van Teheran]

Een kettingmail doet tegenwoordig de ronde op het internet, met de volgende twee foto's die zogezegd zouden genomen zijn aan boord van een neerstortende Boeing 737 of Airbus 330.





De begeleidende tekst zegt dat de foto's ontdekt werden op de geheugenkaart van een Casio Z750-fototoestel dat in de nabijheid van de wrakstukken van het vliegtuig werd gevonden.
[Lees verder: Scènes uit tv-serie Lost gebruikt voor hoax-mail]

[Lees verder: Straks ook jouw foto op de cover van Knack?]

Naar de oorzaak van de crash van Air France-vlucht 447 blijft het voorlopig gissen, bij gebrek aan zwarte doos en onderzoeksresultaten op de gevonden wrakstukken en lichamen. Piloot Jan Ottenbourg uit Tahiti (maar afkomstig van Tienen), die zelf met Airbus-toestellen vliegt, schreef op zijn blog een hoogst interessant artikel over een aantal technische aspecten van de zaak.

Zelf heb ik naar aanleiding van deze zaak een aantal dingen bijgeleerd. Vliegtuigen wisselen tekstberichten uit met hun luchtvaartmaatschappij via ACARS, het Aircraft Communications Adressing and Reporting System. Via ACARS werden de technische defecten aan het toestel automatisch doorgestuurd naar het hoofdkwartier van Air France. Maar de exacte geografische positie waar die defecten zich voordeden, die werd niet doorgegeven. Hoe komt dat? Hebben vliegtuigen geen GPS-systeem? Of hebben ze dat wel, maar is dat niet gekoppeld met ACARS? Ik vroeg het aan piloot Jan Ottenbourg, die zich in Los Angeles aan het klaarmaken was voor een vlucht naar Parijs.
[Lees verder: AF447, ACARS en GPS]

In afwachting van een blogpost waarin ik bekendmaak voor wie ik gestemd heb (en waarom), hier alvast mijn resultaten van de stemtesten die ik tijdens deze verkiezingscampagne heb afgelegd:
[Lees verder: Stemtesten]

De voorbije weken werden er in de wereld van de zoekmachines enkele opmerkelijke nieuwe initiatieven gelanceerd. Hieronder geef ik een kleine demonstratie van elk initiatief, met als voorbeeld telkens de vraag welke talen er in België worden gesproken. Misschien is dit voorbeeld niet erg representatief, maar het levert wel grappige antwoorden op.
[Lees verder: Nieuwe zoekmachines getest]

Derk Jan Eppink, bij de komende Europese verkiezingen eerste opvolger en derde effectief voor Lijst Dedecker, kreeg van de Europese Socialisten (PES) een plaats op hun zwarte lijst van "12 verschrikkelijke kandidaten" [PDF]. De lijst is volgens de PES niet gericht tegen de kandidaten zelf, maar tegen hun opvattingen die "absurd of beledigend" zouden zijn. Als reden voor de opname van Eppink in de lijst, geeft de PES volgend citaat weer, zonder bronvermelding maar afkomstig uit het boek "Avonturen van een Nederbelg":

"Want kijkend vanuit Vlaanderen heb ik de indruk dat het leven van een Nederlandse blanke, heteroseksuele man, in het bezit van een goede baan en een blinkende auto, niet meevalt. Hij mag belasting betalen en moet voor de rest zijn mond houden. Hij krijgt de schuld van raciale en seksuele discriminatie, hij verdient 'asociaal' veel en vervuilt met zijn auto het milieu. Hij heeft 'brute pech', want hij behoort tot geen enkele minderheidsgroep. Binnenkort zal hij ook moeten boeten voor de slavernij."

[Lees verder: Europese socialisten zetten Eppink op zwarte lijst]

Vorig weekend kwamen een aantal techneuten, geeks en jonge ondernemers samen in de Antwerpse Zoo om van gedachten te wisselen volgens het beproefde barcamp-concept. De presentaties verliepen in drie parallelle tracks.

Van drie presentaties maakte ik video-opnames. De geluidskwaliteit is niet optimaal, maar dat ligt aan de slechte akoestiek van de vergaderzaal.
[Lees verder: Zoocamp 2009]

Twee weken geleden was ik bij mezelf aan het denken: de Vlaamse overheid bakt het toch niet meer zo bruin als in 2006, toen ze naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen de Vlamingen opriep om "niet cliché" te stemmen. Een voorbarige bedenking, zoals verderop zal blijken.




Ter herinnering: de overheid liet toen via een reclamecampagne de burgers weten dat er toch wel "heel veel blanke mannen van middelbare leeftijd" in de gemeente- en provincieraden zaten, en riep de burgers op om daar verandering in te brengen.



Met foto's van een vrouwelijke "Hulk", een blinde "Batman" en een zwarte "Superman" werd de kiezer ertoe aangezet om voor groepen te stemmen die ondervertegenwoordigd zijn in de politiek: vrouwen, allochtonen en gehandicapten. Mannelijke, blanke en gezonde kandidaten moesten dus met lede ogen toezien hoe overheidsgeld gebruikt werd om hun kansen bij de verkiezingen naar omlaag te duwen. De campagne herleidde verkiezingskandidaten tot de groep waartoe ze behoren, in plaats van de nadruk te leggen op hun inhoudelijke kwaliteiten. Om de politiek zogenaamd minder paternalistisch te maken, voerde de overheid een paternalistische campagne waarbij de kiezer bij het handje werd geleid en duidelijk werd gemaakt hoe men moest stemmen om een modelburger te zijn.
[Lees verder: Stem (niet) cliché!]

Marc Vanfraechem schrijft op zijn blog over de opvallende stilistische verschillen in de verslaggeving over de corruptie bij de PS en over de graaicultuur in de bankwereld. Het ene in behoedzaam taalgebruik met passiefzinnen, het tweede met bitse persoonlijke aanvallen. Hij plaatst bij zijn stuk ook een merkwaardig geluidsfragment dat mijn aandacht trok. Het wordt ingesproken door Karel van het Reve (1921-1999) en ik geef de transcriptie hier integraal weer:

Karel van het Reve

Wij hebben hier te maken met een heel interessant volksgeloof, denk ik. Een geloof, waaraan geen journalist zich kan onttrekken. Volgens mij zit het zo. Een corrupte linkse jongen is om zo te zeggen van nature minder interessant dan een corrupte rechtse jongen. Het corrupt zijn van die linkse jongens bewijst namelijk helemaal niets. Terwijl het corrupt zijn van die rechtse jongen een heel diepe betekenis heeft.

Het is net zoiets als verkeersfouten. Als een man een verkeersfout maakt dan is dat gewoon een verkeersfout, zoals er alle dagen worden gemaakt. Waar gereden wordt, daar worden fouten gemaakt. Maakt daarentegen een vrouw een verkeersfout, dan is dat niet zomaar een fout, maar een bewijs te meer van de hoogst interessante theorie dat vrouwen eigenlijk niet kunnen autorijden. En dat maakt die verkeersfout van die vrouw oneindig interessanter dan de toevallige, nergens iets mee te maken hebbende verkeersfout van die man.

Een socialist die zich op niet geheel oorbare wijze verrijkt, bewijst alleen maar dat de mens slecht is, en dat is al lang bekend. Een kapitalist, die zich door valse declaraties verrijkt, bewijst dat het kapitalisme slecht is, en die boodschap wordt nog steeds als nieuws beschouwd.

[Lees verder: Mediakritiek door Karel van het Reve]

Wat is de politieke voorkeur van de lezers van Vlaamse weblogs? Het Gentse bedrijf Adhese dat reclameregie Enchanté creëerde en nu ook een Flash-based trackingsysteem heeft ontwikkeld onder de naam "Pubblegum", organiseert onder het motto "beken kleur" een verkiezingspoll in de Vlaamse blogosfeer. Communicatiebureau Proximity BBDO zorgde voor de grafische vormgeving.

Op elke deelnemende blog staat een vierkante banner waarop bezoekers hun stem kunnen uitbrengen. Na 30 uitgebrachte stemmen ziet de situatie voor LVB.net er als volgt uit:



En voor alle deelnemende blogs samen:



Stefan Vandegehuchte van Adhese legt uit: "De uitslag, globaal en per blog, wordt één keer per uur automatisch aangepast, op de twintigste minuut."

Naast de algemene verkiezingspoll wordt er nog een specifieke vraag gesteld die kan wisselen in de tijd. Momenteel is dat: "welke politicus zou u graag wat meer op tv zien verschijnen?"

De campagne loopt nog maar een dag en het aantal stemmen is nog te laag om er al conclusies uit te kunnen trekken, maar het wordt zeker interessant om dit de komende dagen in de gaten te blijven houden. Het uitbrengen van een stem kan op deze blog via de vierkante banner bovenaan rechts op elke pagina.

"Het GPS-systeem staat op instorten", schrijven The Guardian en Knack.be vandaag. De vloot van 24 Amerikaanse militiare GPS-satellieten zou vanaf volgend jaar door besparingen en door vertragingen in het lanceerprogramma ernstige problemen kunnen ondervinden. The Guardian baseert zijn artikel op een rapport [PDF] van het General Accounting Office (GAO), zowat de auditor van de Amerikaanse overheid, vergelijkbaar met het Rekenhof in België.

"Geen paniek", is de boodschap van Steve Huybrechts, die bij het Office of the Secretary of Defense (OSD) op het Pentagon directeur is voor ruimtevaartprogramma's en ruimtevaartbeleid, en vanuit die functie toezicht houdt op het GPS-programma. Huybrechts mocht het op 7 mei jongstleden uitleggen voor het Subcommittee on National Security van het Amerikaanse Congres.

Steve Huybrechts: "Er bestaat een kans van 10% à 20% dat er gedurende korte tijd 23 in plaats van 24 GPS-satellieten actief zullen zijn. Dit zal tot een klein kwaliteitsverlies leiden voor gebruikers die zich in diepe valleien bevinden. Maar mag ik erop wijzen dat de oorspronkelijke GPS-specificatie bedoeld was om met 21 satellieten te functioneren? Het getal 24 werd later min of meer arbitrair bepaald op basis van wat we ons toen budgettair konden veroorloven. Voor een comfortabele en accurate positiebepaling moet de gebruiker 4 GPS-satellieten in zicht hebben. Het Europese Galileo-systeem zou tegen 2013-2014 in gebruik kunnen komen. Wij hebben een onderhandelde overeenkomst met de Europeanen dat onze signalen compatibel zullen zijn voor civiel gebruik. Als wij 24 GPS-satellieten hebben en de Europeanen ook, dan kan de civiele eindgebruiker beroep doen op een systeem van in totaal 48 satellieten. Voor gebruik van ons militaire GPS-signaal (dat een hogere nauwkeurigheid garandeert en beveiligd is, LVB) hebben we evenwel geen overeenkomst met de Europeanen."



Steve Huybrechts is een Amerikaanse staatsburger met Vlaamse roots, zo wist LVB.net te achterhalen. Geboren in 1969 in New Hampshire, woonde hij in 1972 als kind een jaar in Berchem-Antwerpen. Zijn ouders komen uit de Kempen en uit het Antwerpse. Steve Huybrechts studeerde wiskunde en computerwetenschappen aan de McGill University in Montreal en luchtvaart en astrofysica aan Stanford University in Californië.
[Lees verder: GPS minder nauwkeurig vanaf 2010?]